just livin' my life

World Servants

2011-12-18T17:54:00.001+01:00

Lieve vrienden, familie en geliefden,

Afgelopen weekend heb ik de kou, regen, wind en hagel getrotseerd om op de kerstmarkt spullen te verkopen. Waarom? Omdat ik van plan ben om aankomende zomer (2012) met World Servants naar mijn moederland Ghana te gaan om te bouwen aan een school. Het is voor mij belangrijk om een steentje bij te dragen aan de ontwikkeling van Ghana, het voelt een beetje als een taak om het land waar mijn ouders vandaan komen te helpen. Voor hetzelfde geld had ik daar nu gezeten en gehoopt op mensen die een school zouden bouwen voor mij.

World Servants organiseert projecten in het buitenland met als doel de lokale bevolking te helpen. Er wordt bijvoorbeeld gewerkt aan scholen, weeshuizen en woningen om de mensen die het wat minder hebben te steunen. Tijdens het project zelf zullen we ook de bevolking helpen en workshops geven aan de kinderen.

Behalve het feit dat wij hiermee de lokale bevolking helpen, zorgt dit project ook voor de eigen persoonlijke ontwikkeling. Je ‘bouwt’ aan jezelf door kennis te maken met andere culturen en leefomstandigheden, totaal verschillend van de Nederlandse cultuur.

Dit goede doel is anders dan de doelen waar u wellicht aan doneert. Het geld wat wij inzamelen brengen wij persoonlijk naar het land zelf en wij zelf gaan eraan bouwen. Het verdwijnt dus niet zomaar op één of andere bankrekening, we werken zelf aan het project.

Elke deelnemer draagt een steentje bij aan het bijeenbrengen van de kosten door een deelnemersbijdrage te betalen. De kosten bevatten onder andere de bouwkosten, reis- en verblijfkosten, trainingen en voorbereidingskosten, een totaal van €2395,-

Nu ben ik ondertussen geld aan het sparen door te gaan werken en minder uit te geven, maar 2395 euro is en blijft een enorm bedrag. Dit geld krijg ik waarschijnlijk niet bij elkaar zonder donaties en sponsoren. Nu is mijn vraag of u mij zou willen helpen met een financiële bijdrage, elke cent helpt! Tevens zouden ideeën om geld op te halen altijd welkom zijn!

Indien u wat wilt doneren, dan kunt u geld overmaken op rekeningnummer 8702081 t.n.v. K. Esuon. Vergeet niet het project erbij te vermelden, GH212!

Ik en de mensen uit Ghana willen u alvast bedanken!

xxx

Work out

2011-12-10T19:05:00.001+01:00

Ik heb dus sinds het begin van het schooljaar (rond eind september) een passe partout gehaald. Dit betekent dat ik bijna elke sport mag doen bij de bijhorende sportcentra, een goede deal vind ik! Aangezien ik vastberaden ben om mezelf in vorm te trainen, ga ik bijna elke dag samen met mijn fitnesspartner of naar het sportcentrum om te fitnessen of om aerobics te doen. Aangezien we de afgelopen twee maanden vrij vroeg uit zijn, hebben we gefitnesst. De meeste groepslessen beginnen meestal wat later.

Dus eigenlijk zijn wij heel goed bezig. Inmiddels zijn we al zo’n twee maanden bezig en ik wil niet zeggen dat ik inmiddels ben afgevallen en het lichaam van een godin had (die had ik al, haha), maar het is wel aan het werken! Ik ben al iets sterker aan het worden, maar dan op been gebied. Mijn armen hebben al helemaal geen kracht, ik kan nog nét twee sets van vijftien doen met het liften van gewichten (7.5 kg), terwijl ik met mijn benen al zo’n 60kg kan dragen in plaats van de 25kg toen we begonnen. De oefeningen voor mijn buik gaan ook wel aardig, tussen de 20-35 kg (verschillende apparaten) gaat het. Dus ik helemaal vrolijk: yeah, over een paar maanden kun je de was doen op mijn buik! (niet dat ik zo ver wil gaan als een vrouwelijke bodybuilder en dat als ik een potlood alleen al vasthoudt dat hij breekt).

Tot eergisteren.

Zo’n jongen die ik op kamp heb ontmoet had afgelopen maandag was buikspieroefeningen laten zien aan twee medestudenten. I saw how they were suffering, I smelled how they were suffering en nog steeds heb ik me laten overhalen om donderdag ook mee te doen.

Big mistake.

Ik had geen idee voor hoeveel activiteiten ik mijn buikspieren gebruikte..
Maargoed, de oefeningen waren zwaar voor iemand die blijkbaar buikspieren heeft als een pasgeboren kuiken. Waarschijnlijk lag het aan mij, want onze jongeman deed het alsof het niets was. Waarschijnlijk zou hij het nog kunnen doen terwijl hij de krant aan lezen was. En bij mij brak het zweet uit, mijn spieren scheurden, mijn lichaam wilde het al opgeven en meneer heel vrolijk: nee, niet tot vijftien, tot vijftig!
Zonder grap, ik ben volgens mij 36x gestorven die dag. Volgens mij is de pijn die ik die dag voelde, gelijk aan een bevalling!
Oké, ik stel me aan. Maar het was wel zwaar, dat zeker.
Toen we eindelijk klaar waren, riep hij nog: zeg het maar of je spierpijn hebt, zo niet dan doen we het de volgende keer wat zwaarder.

Ha, no way!

Ik wist dat ik spierpijn zou krijgen, maar ik bleef optimistisch, want die nacht ging ik om één uur naar bed en ik voelde niks. Ik dacht: Oh, ik kan veel zwaarder aan, ik voel niks!

De ochtend daarna ging mijn wekker af en ik probeer omhoog te komen (je weet wel, door je buikspier aan te spannen en je bovenlijf naar boven te brengen) en BAM spierpijn! It hit me like a drunk driver on a highway in the middle of the night. En jongens, ik voel het nog steeds. Bij bijna elke handeling die ik deed, voelde ik de pijn. Bij het oppakken van mijn tas, het reiken naar een product op de bovenste plank, bij het niezen, bij het hoesten, bij het fietsen.

Máár, dit betekent dat het werkt! Ondanks de pijn (die op zaterdagavond net zoals vrijdagochtend is) doe ik de volgende keer gezellig mee. Dit is goede pijn, geen nonsense ik-had-zin-om-je-te-steken-pijn, maar nog-een-paar-keer-en-je-abdominals-zullen-zo-mooi-zijn-dat-je-‘s winters-zelfs-naveltruitjes-gaat-dragen-pijn.

Volgende week weer terug naar de sportschool! Hopelijk ben ik volgende week wel weer volledig hersteld :)

xxx

Wilskracht

2011-12-03T22:44:00.001+01:00

Als er iets is waarvan ik dacht dat ik het had, was het wilskracht. Don’t get me wrong, soms heb ik een ijzeren wilskracht. Nee is nee, en als je geen genoegen neemt met nee, dat wordt het nooit :). Maar als het gaat om dingen die slecht maar o zo leuk voor je zijn, ben ik echt een watje.

Nee, geen gekke dingen, ik heb het over televisie series.

Sinds ik samen met een vriendin en haar medestudent naar de Coffee Company ben geweest en hij mij vertelde over How I Met Your Mother, ben ik verslaafd. Eerst dacht ik: Heh, hoe kan je een serie maken over hoe iemand de moeder van zijn kinderen heeft ontmoet? Na één aflevering ben je toch wel klaar?

I was wrong. Ik heb sinds begin september zes seizoenen HIMYM gekeken. ZES seizoenen, waar zij zes jaar over hebben gedaan om te maken, heb ik in minder dan drie maanden gekeken. En dan nog te bedenken dat ik mezelf heb onthouden om er te vaak naar te kijken. Vannacht was het zo ver, ik keek de laatste aflevering van seizoen 6. Ik had mezelf nog zo voorgenomen om niet meer te kijken tot ze in de VS klaar waren met seizoen 7.

Ik heb vandaag negen afleveringen van seizoen 7 gekeken.

I know, I’m weak! Ik heb tussendoor ook nog House gekeken (heb de hele dag geen zak uitgevoerd, gewoon omdat het kon!) maar uiteindelijk eindigde ik toch bij HIMYM. Waarschijnlijk word ik helemaal gek als ik het uitgekeken heb en dan de hele tijd moet wachten tot eindelijk een nieuwe aflevering komt.

It will kill me! Ik moet echt stoppen met kijken.

Nog eentje. Dan houd ik er echt mee op voor de rest van het jaar..

Who am I kidding.. I’M HOOKED! <3 <3 <3

Autumn’s a bitch

2011-11-22T23:17:00.002+01:00

Even mijn belofte waarmaken, nummer 1!
Yups, het is herfst jongens. Toch? Wacht, voordat ik dit pleidooi begin, ga ik heel even zoeken wanneer herfst eindigt en winter begint..
Noordelijk halfrond (astrologisch)

Lente: 21 maart t/m 20 juniZomer: 21 juni t/m 20 septemberHerfst: 21 september t/m 20 decemberWinter: 21 december t/m 20 maart
Wow, wow, Sinterklaas komt in de HERFST? I never knew..
Anyway:
Yups, het is herfst jongens. Al heb ik het gevoel dat het hartje winter in Siberië is, want ik heb hier een gevoelstemperatuur van –20 graden Celcius. Terwijl het in werkelijkheid, vijf graden is?
Ik heb een theorie over waarom ik het zo ongelooflijk koud heb:

Nee, niet omdat het in mijn DNA zit om gewend te zijn aan een temperatuur van minimaal 25 graden
Nee, niet dat gezeur over broeikaseffect

Ik ga dit wetenschappelijk aanpakken, maar eerst een metafoor!
Stel je voor dat glow in the dark figuren (ja, ja) leefden. Stel dat ze alleen leven als ze licht uitstralen. Hoe komt het dat ze licht uitstralen? Als je licht van een bepaalde golflengte en intensiteit op de figuren schijnt, komen de elektronen in aangeslagen toestand. Zodra ze terugvallen naar een lagere energietoestand, geven ze energie af, fotonen, met een bepaalde golflengte. Deze energie heeft een golflengte welke waarneembaar is voor het menselijk oog en wordt door ons gezien als licht. (Wauw, ik begin al academisch te denken!) Zo zat het geloof ik. Anyway, om zo’n figuur te laten leven, moet je er dus licht ‘instoppen’. Om gelukkig te leven, hebben ze dus veel licht nodig om zich helemaal vol te laden tot ze weer hun dosis krijgen.
Wat heeft dit dan met ons te maken?
Wij Nederlanders zijn een patroon gewend.

In de lente zijn we allemaal smoorverliefd, genieten we van de zon en kunnen we eindelijk naar buiten zonder die winterjas, dat scheelt even een paar kilo’s meesjouwen. De zon breekt door!
In de zomer loopt iedereen in korte broek, tanktops, of topless (love them topless boys on the beach mann) en rennen we hysterisch weg voor elke ***mug/bij/wesp die het waagt om bij mijn oor te zoemen. We genieten van de zon en zijn vrij van school, iedereen happy, happy
In de herfst beginnen de bomen mooi te kleuren, dus we nemen het maar voor lief dat al die spinnen te voorschijn kruipen. Het weer valt ook nog mee, rond de 10 graden, dat kunnen we hebben
In de winter is het freaking koud, maar de echte kou komt tijdens de kerstvakantie, dus we hoeven in ieder geval niet met –10 graden heeeeeeeelemaal naar VSC/VU te gaan. I can handle that.

Dit jaar ging het zo (in ieder geval bij mij):

Lente: YES, LENTE, ZON, EINDELIJK! Kut, examens. Ach, wat maakt het uit, na de examens schijnt de zon vast wel net zo heerlijk als nu (:
Zomer: SHIT, REGEN! Waar is de zon? Maakt niet uit, het houdt vast op. Schijnt de zon eens een keertje, werk ik van 8 tot 4 in het ziekenhuis, of course.
Herfst: Het is freaking koud..
Voorspelling winter; de duiven worden vervangen door pinguïns (vind ik persoonlijk niet erg, die beesten mochten van mij allang opdonderen :D), we zullen worden lastig gevallen door ijsberen en waarom zouden we op een meertje schaatsen als je net zo goed kunt schaatsen op de A3?

En dan nu mijn vergelijking met de glow in the dark figuren:
In de zomer laden we ons op met heel veel warmte en zonlicht. We lopen niet in korte broeken en topjes omdat het warm is, nee, we doen het om zoveel mogelijk zon op te nemen, zodat we voldoende hebben om de winter door te komen. De voorraad zon begint op te raken rond februari/maart, maar dat maakt niet uit, want dan komt de zon weer tevoorschijn, want het is dan weer lente! ECHTER, deze zomer was het weer in één woord: kut. Als je het land niet uit geweest bent dan. We hebben dus onvoldoende zon opgenomen om de winter door te komen en daarom hebben we het in de herfst nu al koud. Het kleine beetje zon wat we opgenomen was in de lente en dat is nu zeker allang uitgewerkt.
En daarom kinders, hebben wij het nu koud ;)
MAAR: er is een oplossing

Verhuizen, nu het nog kan. Laat de kinderen achter, die hebben een klein lichaamsoppervlakte dus die hebben voldoende zon in hun lichaam. Wij (lange mensen boven de 1.70) hebben net zoveel zon als zij opgenomen maar dat moet worden verdeeld over een groter lichaamsoppervlakte.
Inkopen doen in Rusland. Die gasten zijn waarschijnlijk zo erg de kou gewend, dat ze voorbereidingen hebben getroffen.
Vind een tunnel in de school die de gebouwen met elkaar verbindt zodat je nooit meer in de kou van de ene college naar de andere hoeft te gaan. Nou en dat het een langere weg is, het een tunnel is waar in horrorfilms altijd lijken liggen, waar waarschijnlijk vleermuizen, slangen, gigantische spinnen en bloedzuigers liggen, het is in ieder geval warm :) DOEN!

Qua kleding: Thuis weiger ik om een lange broek aan te trekken. Ik slaap weliswaar met twee dekens en een warmwaterkruik, maar ik wil nog een beetje zon opnemen, voor het geval ik deze winter bijna KO ga door de kou. Ik heb serieus nu al winterlaarzen gehaald die zo heerlijk warm zijn. Echt, ik word verwarmd van grote teen tot iets onder mijn knie en vanaf daar is het koud =D Beter iets dan niet in ieder geval. Ik moet nog ff 429348235985943589 truien kopen en dan ben ik winter klaar.
Are you ready for the winter? x

Twee jaar JLML!

2011-11-16T21:44:00.001+01:00

Jongens, ik ben al twee hele jaren aan het bloggen! Ik moet wel zeggen dat ik het bloggen een beetje achter heb gesteld nu ik een echte student ben, maar ik vergeet mijn blog natuurlijk niet! Ik stond vanochtend op, ging douchen en opeens: Het is 16 november.. Mijn blog is jarig!

Ik schaam me wel een beetje, want precies een jaar geleden had ik mezelf voorgenomen om in het nieuwe jaar diehard te gaan bloggen, nog meer dan het jaar ervoor. Een kijken wat ik ervan gebakken heb.

Mijn blog in cijfers, sinds november 2009:

Sinds 16 november 2009 ben is mijn blog 2535x en zijn er in totaal 4351 pagina’s bekeken. Sinds 2010 zijn er 940 bezoeken bijgekomen en 1304 pagina’s erbij bekeken. Slechte ontwikkeling!
De meeste bezoekers komen nog steeds uit Nederland (2076), Verenigde Staten (171), België (130) en het Verenigd Koninkrijk (64) En vergeleken met vorig jaar heb ik er nog een vreemd land bij, Luxemburg (1) !
Vorig jaar was het zoekwoord dat mijn mensen via Google naar mijn blog leidden engelse chatbox. Nu is het bier. Wat een verandering in een jaar tijd, haha. Van mensen pesten op chatbox tot bier zuipen, slecht, slecht, slecht.
Gemiddeld wordt ik 79 keer per maand bezocht 18 per week en 2 per dag, het jaar ervoor was dat 139x per maand, 32 per week en 4 per dag. We gaan achteruit, daar moet wat aan gedaan worden!

Het gaat slecht jongens. Ik zou bijna de schuld geven aan de economische crisis, dat mensen internet nu als een luxe goed beschouwen en het liever gebruiken voor dingen die nodig zijn.

Maar nee, het is ook mijn eigen schuld.

Ik heb namelijk sinds 16 november 2010 maar 35 nieuwe berichten gepost! In één jaar tijd heb ik MAAR 35(!!!!!!) nieuwe berichten gepost! Terwijl ik in het eerste jaar 120(!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) berichten heb gepost! En dan nog te bedenken dat over de introductieweek dat CK ook nog wat heeft gepost, een stuk of 3/4 berichten. Dus ik heb in een jaar tijd maar 30 berichten gepost. Dat is gewoon 4x minder dan het jaar daarvoor! You can’t blame me. Ik heb een beter sociaal leven nu, haha. Niks diehard bikkelen voor de toetsweken die eraan komen, waardoor je non stop thuis zit en uit verveling gaat bloggen. Nee, lekker borrelen, feesten, activiteiten organiseren, mensen pesten via whatsapp/ping/sms/facebook! Wat een rotleven heb ik toch, haha.

Het verbaast me nog dat ik eigenlijk bezoekers heb, ik heb mijn blog zo erg verwaarloost.

Ik beloof plechtig dat ik op 16 november 2012 minimaal honderd nieuwe posts geplaatst hebben, na deze post! Zo niet, dan zal ik vanaf 16 november 2012 een hele maand lang ELKE dag een nieuwe post plaatsen.

Op naar een nieuw jaar,

CHEERS!~

xxxx

Youtube

2011-09-29T21:29:00.001+02:00

Een paar van mijn favoriete youtubefilpmjes die ik in een melige bui heb bekenen:

I just love the way they dance!

Zonder grap, deze man is gracieus én geniaal! Can’t stop watching him xD

Ik lachte hier eigenlijk alleen om vanwege het feit dat de titel zei dat ik zou lachen én dat het er zo achterlijk (no offence) uit ziet xD

Elke keer als ik deze reclame zie, moet ik gewoon lachen, het MOET gewoon! heerlijk! <3

Dit is zo stereoptype en de koppen van die mannen, hilarisch xD

serieus. a black guy dancing while eating KFC is called a commercial. deze moest ik gewoon zien zodra ik het hoorde.

Dresscode

2011-09-29T21:09:00.001+02:00

Ik ga écht niet meer fanantiek mee doen met dresscodes. Echt, gewoon niet meer. Ik bedoel maar, als iemand zegt ‘het is een verkleedfeest’ en je slooft je uit om als een geweldige powerpuffgirl te komen ofzo en je ziet dat iedereen als kat gekomen is met alleen wat oortjes en getekende snorharen, dan denk je awkward, let’s go change!

Ik ben deze week uitgenodigd geweest voor een zaalvoetbalwedstrijd, om te gaan supporten. Ik moet eerlijk zijn, ik houd niet van voetbal. Ik vind het een stomme sport die veel te veel aandacht in de media krijgt. Het WK, EK en ACN volg ik nog wel (alleen als Nederland of Ghana speelt), maar al die Champions League, UEFA Cup, KNVB beker en nog meer dingen kunnen me echt geen moer schelen. I don’t really care als Ajax iets wint, al woon ik zowat naast de Amsterdam Arena. Ik weet het verschil niet tussen al die verschillende wedstrijden. Als je het WK wint, dan ben je wereldkampioen, als je het EK wint, ben je Europees kampioen en als je ACN wint, dan ben je Afrikaans kampioen. Maar wat ben je als je Champions League wint? Kampioen van wat? Van hoe? Al sla je me dood. Én, ik weet nog steeds niet wat buitenspel is. Iets met verdedigers en een keeper en nog iets ofzo, maar als ze aan het spelen zijn, ziet mijn broer in twee seconden dat het buitenspel is en ik staar dan alleen naar het scherm. Met een lege blik. Geen idee wat zich daar afspeelt, wie er tegen wie speelt en wie waar moet scoren.

Maar omdat ik zo’n ongelooflijk leuke meid ben, ben ik toch maar gegaan, inclusief back-up! Ik kan sociaal zijn, maar liever niet alleen, zodat ik nog iemand heb om op terug te vallen als het très awkward wordt. Ik realiseer me nu pas dat ik voetbal alleen leuk vind, als ik een persoonlijke relatie met de wedstrijd heb. Als Nederland/Ghana speelt, voel ik een soort nationale band. En aangezien ik tijdens die wedstrijd wat spelers kende, was het eigenlijk leuker dan verwacht. Ik hoefde alleen maar een beetje met mijn team awesome vlag te zwaaien, een beetje te springen en te schreeuwen en de bal te ontwijken omdat iemand blijkbaar ballen aantrekt.
Máár, terugverwijzend op die dresscode, op de facebookpagina dat we maagdelijk wit aan moesten trekken. Ik helemaal enthousiast mijn hele kast leeghalen om een witte broek, shirt en vest te vinden. Ik had nog net geen witte schoenen aangetrokken. Dus, ik ga helemaal in het wit naar de VU en krijg ondertussen allerlei opmerkingen van ‘wat ben je wit zeg’. Ik voelde me echt, té opvallend en bekeken. Dat kwam vooral die witte broek, die draag ik normaal echt nooit. Maar het was allemaal voor een goed doel dacht ik :)
Na colleges hebben we gewacht tot het tijd was en onderweg wordt dit aan mij verteld: Ik ga echt keihard lachen als jij de enige in het wit bent.

…

Daar had ik dus niet over nagedacht. En wat blijkt, op de voetballers na (die sowieso wit aan moesten omdat dat hun teamkleur was) was ik de enige die helemaal in het wit was gekomen. Ik was nog van plan geweest om ‘Team Awesome’ op mijn hoofd te schrijven met dikke zwarte stift, gelukkig was ik hem vergeten. Ik had echt even een fml momentje, haha.

Maar goed, ik was wel überfanantiek en kreeg zelfs een applausje :D & ik had een leuke avond (en de mensen die genoten van mijn leed ook), dus het viel nog mee. Maar de volgende keer doe ik het wat minder, haha.

ps. Wat ik écht leuk vind aan voetbal, is dit:

Geweldig hoe die voetballers helemaal losgaan als ze gescoord hebben. Vooral die Ghanezen kunnen er wat van <3

Over een aantal weken is er een feest met als dresscode roze. Dat wordt wat jongens!

xxxxxx

Het studentenleven

2011-09-24T14:18:00.001+02:00

Ja, ik zit in een nieuwe fase in mijn leven; het student zijn. Ik ben officieel drie weken een student en het is allemaal zo.. apart. Heel anders dan de middelbare school, waar ik met 60 vwo-scholieren zat en iedereen elkaar kende. Er was altijd één plek om te chillen, binnen twee seconden was je van A naar B en op donderdag was het visdag en vrijdag kipdag. Van die eenvoud, ben ik nu naar een gigantische collegezaal met 230 man. Elke keer als ik in de collegezaal zit en er mensen naar binnen komen, zie ik nieuwe gezichten. Elke keer. Met nieuwe gezichten bedoel ik niet, die heb ik ooit wel eens gezien maar ik weet niet wie het is, maar echt zo van; ik heb jou nog nooit in mijn hele leven gezien, ik wist niet eens dat je ook G&L studeerde.

Het gaat me waarschijnlijk niet lukken om iedereen te leren kennen, het zijn er gewoon te veel. Ik ben niet echt van plan om iedereen te leren kennen, het irriteert me gewoon dat ik soms anderhalf uur naast iemand zit die niet ken. Als ik dan een gesprek met diegene voer, om de tijd te doden, zal ik na het college hem/haar niet meer zien, omdat ik tijdens een andere werkgroep totaal naast iemand anders zit. Het is eigenlijk net Chatroulette, met iemand kletsen en hup, volgende.

Wat me ook opgevallen is, is dat iedereen zo ‘aanrakeriger’ is (ik heb er geen mooier woord voor). Normaalgesproken knuffel ik nooit. Echt nooit. Alleen van die sarcastische knuffels uit zogenaamde medelijden, of soms op verjaardagen, maar dan word ik meestal geknuffeld. Mensen die ik pas heb ontmoet geef ik ook geen ‘bye-bye kusjes’, hoogstens een zwaai, knipoog, wenkbrauw move of een stralende glimlach. Op de VU word ik platgegooid met knuffels, kusjes, boxen, high fives en low fives. Ik moet toegeven, dat ik het eigenlijk zeer amusant vind. Vooral als je zowat nuchter bent (staat waarin je wel wat heb gedronken maar niet aangeschoten bent, is daar een woord voor?) en een dronken iemand een diepzinnig gesprek met je voert. Het is maar goed dat ik zo’n goedgeoefende pokerface heb, anders had ik de rest van de avond alleen gezeten gisteren omdat ik iedereen uitlach.
Maar ja, je wordt eigenlijk gewoon meegesleurd in die ‘aanrakerige’ sfeer. Het is ook gewoon fucked up als een ouderejaars weggaat en zijn armen spreidt om je een afscheidsknuffel te geven en jij wilt hem/haar gewoon een hand geven.

Het studentenleven bevalt me nu eigenlijk wel. Een veel chillere rooster dan eerst, je ontmoet heel veel nieuwe mensen waarmee je een drankje drinkt en ze vervolgens niet meer zult zien (of niet herkent) en heel veel kortingen.

Yeah, I could live like this :)

De Klonie, dag 1

2011-09-18T00:01:00.001+02:00

‘IDEE-week is softdrugs, de Klonie is harddrugs.’ Dat heb ik letterlijk geciteerd uit ons Superhelden boekje met informatie over de IDEE-week. Deze zin vat eigenlijk dit hele kamp samen, eigenlijk ben ik nu al klaar. Maar omdat het dan korter is dan wat jullie gewend zijn, ga ik lekker door.
De échte diehards die na de IDEE-week nog bikkel genoeg zijn om in the middle of nowhere te gaan overnachten met mensen die ze nauwelijks kennen, gaan dus mee naar de Klonie in Drenthe. Daar ben ik dus één van. Voordat de IDEE-week zelfs was begonnen wist ik al dat ik meeging, no matter what. I have to admit, toen het eenmaal zover was, dacht ik wel waar ben ik in hemelsnaam mee bezig? Ik kan nu nog rennen. Maar gelukkig heb ik het niet gedaan, want het was een leuke week, eentje die ik niet zo snel zal vergeten. Als ik meer had gedronken, zou ik het waarschijnlijk nu al vergeten zijn, haha.

Het was een regenachtige vrijdagochtend, ik stapte uit de metro en keek verwilderd om me heen. Vanaf overal zag ik mensen komen, richting de VU lopen. Sommigen bepakt met tassen, anderen met maar één tas.
Eigenlijk zag ik bijna niemand. Gelukkig kwam ik nog wel twee jongens uit mijn mentorgroep tegen die blijkbaar wisten waar we heen moesten. Ik ben niet echt een ochtendmens, dus ik was een echte kletskous, zong constant en was en het zonnetje in huis! Na bijna een uur (!) of meer te hebben gewacht, konden we eindelijk de bus in, waar ik meteen ging slapen met mijn mp4-speler op. Aangezien elke keer als ik met school op werkweek ging van die chantage ‘kijk hoe idioot ze slaapt’ foto’s van iedereen gemaakt werd (tot nu toe géén van mij, yeah) nam ik mijn voorzorgsmaatregelen. Ik ging letterlijk onder het zeil, met mijn hoofd onder mijn jas ging ik slapen. Mensen dachten wel echt van; what the hel is she doing? Maar aangezien we de hele IDEE-week achtervolgd zijn met een camera en ik niet van undercover foto’s houd, nam ik het zekere voor het onzekere. Tijdens de busreis kregen we dus een heel droog boekje in, met als enige academische waarde de telraam op de achtergrond (zonder grap). Die telraam moest je er overigens vanaf scheuren vanwege het spel die we zouden spelen.

Belangrijk detail: We hadden ook een smoelenboekje gekregen met iedereens foto en naam and guess what my name was? Ik heette Sjoerd. Ik zie er niet uit als een Sjoerd. Waarom heette ik dan Sjoerd? Ik denk omdat degenen die die foto’s maakte ondertussen bier aan het drinken waren en het hebben verkloot, haha.

Het spel heet Kiss or die (geloof ik) en het idee was dat iedereen zijn/haar naam op een briefje schreef, die inleverde en na het ophaalrondje mocht je een naam trekken. Diegene moest je dan proberen te vinden, kussen (op de blote huid) en dan kreeg je diegene haar/zijn briefje. Het doel is om zoveel mogelijk briefjes te verzamelen en dan win je.
What are the odds, ik trok degene die naast me in de bus zat, waarmee ik een hele week heb doorgebracht tijdens de IDEE-week en degene met wie ik een stapelbed deelde! My homegirl! Dat was écht heel toevallig, haha. Het maakte het spel wel minder leuk, ik had verwacht dat als ik een soort detective iemand moest proberen te vinden in de massa en diegene te bespringen om zo de wedstrijd te winnen. En als het toevallig een leuke jongen zou zijn, zou ik het helemaaaal niet erg vinden :) Omgekeerd ook niet, haha. Jammer genoeg is de realiteit niet zo.

Eenmaal aangekomen in het bruisende dorpje Ellertshaar moesten we een afdeling kiezen waar we zouden slapen, kleren aantrekken die vies mochten worden en gingen we kennismakingsspellen doen. Jongen, ik heb echt 300 namen naar mijn hoofd geslingerd gekregen. Het grappige is dat ik er eigenlijk nog best veel weet. Wat ik heb is dat als je je voorstelt, je naam zo’n twee à drie keer zegt en we een gesprek hebben of samen wat doe, dat ik dat makkelijker onthoud dan ‘handshake; hoi, ik ben Tim’-achtig iets. Er waren zo’n twaalf spellen en mijn allereerste spel was.. aan de bar hangen. We vertelden wat over onszelf en hadden de mogelijkheid om wat bier of wijn te kopen. Ik had geen geld of zin in een van beide, maar een jongen (een echte heer die mijn shirt leuk vond) trakteerde ons allemaal op bier.

Shit.

Ik lust geen bier.

Hij had het al gekocht en uitgedeeld dus uit beleefdheid heb ik het ..niet..helemaal.een soort van..nauwelijks opgedronken. Ik bedankte hem, nam een slok en glimlachte alsof ik net mijn verstandskies heb laten trekken. Lekker hoor, dank je! Vervolgens gingen we een spel spelen, volgens mij komkommer sjoelen. Het doel was dat je een komkommerschijf in iemands mond moest proberen te schuiven (sjoelen) over een tafel met zure yoghurt. Dat zorgt voor een troep. (Volgens mij is dit ook gefilmd). Ondertussen had ik nog steeds dat biertje en ik was aan de beurt. Ik had het nog heel subtiel op een tafel gezet en gooide zonder genade yoghurt volop in het gezicht van mijn medespeler. Vervolgens wilde ik er heel sneaky vandoor gaan, maar ik werd tegengehouden want ik moest ook nog de volle laag krijgen van hem, jammer genoeg. Kortom, ik zat onder de stinkende yoghurt. Toen ik eindelijk weg kon, was ik opgelucht tot iemand achter me aankwam en zei; Is dit jouw bier?

Crap.

Uiteindelijk heb ik het gewoon op de grond gezet, “per ongeluk” op een plek waar veel mensen lopen en is het dus “per ongeluk” omgeschopt.
We hebben nog meer van die droge spelletjes gespeeld zoals knuffeltikkertje, de stoelendans waarbij de verliezer moest zingen (Ik zong een geweldige aria van De wereld is mooi, zo mooi, zo mooi. Ik weet eigenlijk niet eens wat een aria is en van wie dat liedje is en hoe het lied verder gaat na zo mooi, zo mooi)

Na de kennismakingsspellen gingen we eten (lekker, dank u kookploeg!) en vervolgens hadden we een boswandeling in de nacht. De groepen werden ingedeeld door alweer lootjes te trekken. Ik zat in groep varken en moest mijn groepsgenoten vinden door te knorren. Heel achterlijk, maar wel grappig. Ik liep dus rondjes ‘knor knor, varkens? oh, apen. knor, knor, varken!’ Wat bleek is dat mijn groep pas na twee uur mocht vertrekken, dus kon ik even lekker douchen en me lekker warm aankleden. Toen we eindelijk mochten vertrekken was het keihard aan het regenen, dus gingen we gewapend in poncho’s en met paraplu’s het duistere bos in. Ik ben niet snel bang in het donker, maar zonder grap, ik zag allemaal vreemde dingen in het bos. Het leek alsof er een dode olifant in het bos lag, serieus! Gelukkig had ik mijn big ass zaklamp bij me, zodat ik binnen een straal van 6 kilometer alles scherp kon zien (wat niet zo was want 1. mijn zaklamp is niet zo sterk en 2. ik ben bijziend en moet mijn lenzen nog halen)
Anyway, ik zat in een vrij leuk groepje. Het probleem alleen was dat ik de meeste van ze alleen in het donker heb gezien, dus als ik nu zou moeten aanwijzen wie ze waren, al sla je me dood. Degene met wie ik het langst gepraat heb, herinner ik me alleen nog. Omdat wij de laatste groep waren, hadden we een korte route en omdat het nog harder regende, werd het nog korter. We hadden twee stops, eentje waarbij we griezelverhalen moesten vertellen (die niet eng waren, gelukkig) en eentje waarbij je zo veel mogelijk kleding uit moest trekken en daar kreeg je punten voor. Je kon gelukkig zo ver gaan als je zelf wilde, maar er was één groep die niemand kon overtreffen. All of them went all the way, we couldn’t compete against that. Dus we hielden het ‘netjes’.

Na de wandeling ging ik me op onze kamer (die bestond uit 40 man ofzo) opwarmen, nog een keer (deels) douchen en gingen we los in de Klonie disco :)

Maar wel t/m 4 uur, want de dag daarna moesten we volgens het schema om 8 uur eruit en ik moest nog een heel weekend.

That was day 1! xx

ps. Trouwens, over dat Kiss or Die spel, ik lag er de eerste dag al uit. Ik had een nieuw iemand ontmoet daar en die ‘heeft mij betrapt’ toen ik mijn ‘lootjespartner’ een lebber op de arm gaf en dus moest ik de mijne inleveren :)

Quote van de dag

2011-09-09T23:02:00.001+02:00

”Vrouwen hebben twee X-chromosomen en mannen één X- en één Y-chromosoom. Het Y-chromosoom is vrijwel ‘leeg’ en liggen maar een aantal genen op, zoals bijvoorbeeld die voor achteruit rijden en inparkeren.””

IDEE dag 4

2011-09-09T22:58:00.001+02:00

Om even aan alle drukte in huis te ontsnappen, heb ik besloten weer eens wat te posten. Want, de IDEE week duurde niet drie dagen, nee. Vier hele dagen en ik moet nog wat schrijven over de vierde dag! Wat ik ook mee wil delen is dat ik lid ben geworden van het sportcentrum VU. Vandaag heb ik een vriendin ingeschreven en daar stond iemand achter de balie die best leuk was. Niet dat ik daardoor meer ga sporten, of sowieso ga sporten, nee. De reden dat ik ga sporten zal verduidelijkt worden met het volgende verhaal:

Mijn wekker ging zoals gewoon om 9 uur, want ik heb gewoon een überchill rooster. Zonder ontbijt zou ik waarschijnlijk kwart voor 10 zijn opgestaan, maar dat terzijde. Ik had House van donderdagavond opgenomen omdat ik bezig was met iets (?) en keek dat dus vanochtend. Op een gegeven moment was het bijna 10 uur en ik wilde de metro van 10.20 halen. Normaal gesproken neem ik de metro van 10.30, maar omdat ik de vorige keer te laat gekomen was toen we in het hoofdgebouw college hadden, neem ik liever de eerdere.De vorige keer keek ik én verkeerd op mijn rooster én ik had geen flauw idee waar 12A00 was (op de 12e verdieping dus) en moest ik dus op de trap komen zitten met een houten kont en alles. Dat dus nooit meer. Anyway, het was dus bijna 10 uur en ik was net klaar met ontbijten, dus ik had nog zo’n kwartier om me klaar te maken en naar het station op 8 minuten (5 minuten op mijn tempo) loopafstand. Wil ik me net gaan omkleden, belt mijn moeder beneden aan en moet ik boodschappen vier trappen omhoog sjouwen. Resultaat, de metro van 10.20 heb ik dus gemist. Maar met die van 10.30 kom ik gewoon op tijd, dus ik heb eigenlijk ook geen moeite gedaan om die daarvoor te nemen. Eenmaal op Zuid aangekomen, wilde ik de tram van 10.42 nemen. Vanaf station Zuid naar de tramhalte gelopen, zag ik de tram wegrijden om 10.39.. En de volgende kwam om 10.49, wat niet zo fijn was. Uitgerekend zou ik dus vijf minuten hebben om op de 12e verdieping te komen en dan zou ik op tijd zijn. Ik wilde niet het risico nemen dat de lift stampvol zat en ik zou moeten wachten, dus als een echte diehard beklom ik die trappen. Achter me, kwam iemand die wat ouder dan mij was en die liep de trap op als een gazelle huppelend door de savanne. Ik ook..de eerste vier verdiepingen. Op de vijfde begon ik de inwendig te vloeken maar weigerde ik een rustpauze in te lassen, want diegene achter mij die liep nog steeds alsof hij niet doorhad dat hij bergopwaarts ging. Op de zevende verdieping ging hij eindelijk weg, maar toen kwam er weer een hele stroom naar beneden, dus moest ik wel de schijn aanhouden dat ik een topatlete was die geen enkele moeite had om twaalf verdiepingen met de trap omhoog te klimmen. Eenmaal aangekomen voelde ik mijn hart kloppen door mijn borstkas heen en was ik helemaal bezweet nét te laat aangekomen. Máár, wel eerder dan de mensen die de lift hadden genomen.

Dus, de reden dat ik wil sporten is omdat ik een conditie van een bejaarde walvis in een pierenbadje heb :)

IDEE dag 4

Het was alweer de laatste dag van de IDEE week, de laatste officiële dag als groep. Niet dat we altijd compleet zijn geweest, op de laatste dag bijvoorbeeld kwam er nog iemand bij en volgens mij misten we er nog een aantal, maar als ‘mentorgroep’ zou dit onze laatste dag samen zijn. We spraken om half 11 af in de Melkweg (wat kennelijk vroeger een melkfabriek was) waar we een show van Gili. Het was een hele aparte show, maar ik weet nu wel: We zijn allemaal paranormaal! Ik denk dat ik mijn eigen paranomaliteit blokkeer, want ik ben net zo paranormaal begaafd als een bevroren visstick. We moesten allemaal op de grond zitten en ik weet niet hoe het met mij zit, maar ik kan nooit lang stilzitten en vooral niet op de grond. Tijdens de colleges op de VU begin ik me na zo’n twintig minuten ongemakkelijk te voelen en verander ik de hele tijd van positie. En dat terwijl ik sommigen onophoudelijk kaarsrecht naar het scherm zie staren, ik weet niet hoe ze het doen. Maar tijdens die show viel mijn been dus constant in slaap, ik heb negen mensen rondom mij een elleboogstoot gegeven, zestien per ongeluk getrapt en waarschijnlijk het beeld van drieënnegentig mensen geblokkeerd. Ik kan vrij irritant zijn. De show was eigenlijk wel leuk vond ik. Er zaten dingen bij waarvan ik dacht haha of cliché of huh. Maar ik vond het leuk, gewoon lekker entertainment voor als je je een keertje verveelt ofzo.

Vervolgens gingen we naar Artis! Daar was ik écht écht lang niet meer geweest. En met écht bedoel ik écht écht. Minstens zes jaar, al denk ik dat het veel meer is. Ik denk zelfs acht jaar. Dat is lang, als je het vergelijkt met het aantal jaren dat ik nu leef :P Aangezien het onze laatste dag als groep was, was het plan om met z’n allen Artis in te gaan. Op een gegeven moment waren we in plaats van de oorspronkelijke twintig man, met een stuk of vijf man. Er bleef altijd wel iemand staan of er een ander vond dat de schilpadden in Artis niet zo leuk zijn als de Ninja Turtles en ging er weer vandoor enz. Of iemand zag Wolter Kroes lopen en wilde op de foto. Ik moet toegeven, als ik Wolter Kroes tegen zou komen, zou ik hem echt straal voorbij zijn gelopen. Zelfs als hij me tegen zou hebben gehouden om me wat te vragen, zou ik hem écht niet herkend hebben. Ik heb namelijk' géén flauw idee wie dat is, ik krijg steeds een beeld van Dries Roelvink voor me bij die naam. Ik moet toegeven, ik heb zijn naam wel eens gehoord op televisie, maar volgens mij zap ik elke keer als ik dergelijke muziek hoor keihard weg. Vandaar dat ik zo een leuke tijd had op de Beurs van Berlage :) Maar ik zal hem wel even Googlen (Indien je initialen HZ zijn, met Googlen bedoel ik dat ik op Google zijn naam in ga tikken en niet ga googchelen. Lees dus goegul als in de zoekmachine en niet goochel als in ‘magie’<3)

Oh, dat hoofd ken ik wel! Maar alsnog zou hij me niet opgevallen zijn, ik zou waarschijnlijk een vaag heb ik jou niet eerder gezien moment hebben, net zoals die ik nu heb met al die mensen die ik tijdens de IDEE week en Klonie heb ontmoet (A)
Artis was wel leuk, vooral het insectenhuis betreden met mensen die bang zijn voor spinnen is geweldig. Dan moet je ze vooral onverwachts gaan kriebelen in hun nek, de schrik die optreedt, goud waard! Ik ben niet bang voor spinnen, ze hangen meestal gewoon ergens en doen mij niets. Niet dat ik het prettig vind om ze in mijn kamer te hebben ofzo, maar je zult mij niet moord en brand horen schreeuwen als ik een doos van een tijdje geleden open en er zit een spin in. Waar ik wel helemaal gestoord van word, zijn muggen & wespen. Het gezoem, it drives me crazy. Die week was er elke dag wel een ***wesp die het leuk vond om bij ons te komen chillen. Als reactie ga ik dan in foetus houding, want zodra ik het gezoem bij mij oor hoor, begin ik om me heen te slaan en weg te rennen. Ik weet ook niet waarom, maar het is bloedirritant.
In Artis heb ik nog een leeuwenwelpje, een giraffenwelpje, een gorillawelpje en een olifantenwelpje gezien.

NB: Ik weet dat het niet allemaal welpen zijn, maar wat het wel zijn? Veulens? Geen idee. Anders: babyleeuw, babygiraf, babygorilla en babyolifantje.

Misschien dat het aan mij ligt, maar ik stond er niet echt bij van Aaw, wat een ongelooflijk schattig beessie! maar meer van O, daar is het pasgeboren [insert name]. Cool, leuk. Next? Ik heb veel minder met dieren dan dat ik vroeger had, waarschijnlijk omdat ik zolang niet naar Artis ben geweest, hè mama? *hint* Nou ja, mijn moeder houdt niet van dieren, dus daar kan het ook aan liggen :P Onze enige huisdieren ooit waren goudvissen, voor de rest heb ik nooit écht contact gehad met dieren. Mijn laatste keer was tijdens het paardrijden vorig jaar, wat wel leuk was!

Mijn IDEE-week eindigde helaas na het Artis uitje, want ik had daarna een verjaardag waar ik nog heen moest, van mijn BFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFF. Daarna kon ik jammer genoeg niet naar het slotfeest, maar dat hebben we ingehaald tijdens de Klonie! Dat de volgende keer ;)

Om even samen te vatten:

Ik ben blij dat ik mee heb gedaan aan de IDEE-week! xx

Hoe overleef ik de Hogeschool 3

2011-09-04T16:32:00.001+02:00

Stap 3 : Karma's a bitch, so just make sure that she is beautifull (K)

Dag 3: The pimp my mentor day

Alweer een ochtend te vroeg opgestaan om te douchen, ontbijten en naar de Dam te gaan.
Programma van dag 3: Het ruilspel doen, pimp my mentor met de geruilde spullen, buy your mentor en heitje voor karweitje. Dus we begonnen met het ruilspel. We kregen allemaal een elastiekje en een paperclip en moesten dit vervolgens gaan ruilen voor spullen, waarmee we onze mentor mee moesten aankleden. Wat een ramp xD Volgens de winkelmensen werd het per jaar best vaak gedaan, dus kregen we veel te maken met vet chagrijnige mensen. Na lang onderhandelen kregen we van een aardige vrouw een wietlolly (waar je niet high van wordt xD) en een mankini, weet je wel zo een borat zwempak. Toen moesten we de mentoren ermee gaan versieren en was de belangrijkste vraag: wie verdient de manikini het meest de een of de ander?

TIJD VOOR EEN RIJTJE :
- De een had een ochtendhumeur - De ander niet
- De een had me een preek gegeven- de ander niet
- De een is/was een mr de jong versie 2.0 - de ander niet

Dit was een duidelijke keuze , degene met ochtendhumeur , preken en vernieuwde versie van meneer de jong was het helemaal waard om in een mankini te staan lopen. Muhahahahahahaha. Als ik naar de foto’s kijk, ga ik nog stuk xD. Dus ja, nadat we onze mentoren hadden verkleed (als dragqueens) was het tijd om ze te verkopen/mentor groepen kochten mentoren zelf/het was gewoon een vage bezigheid. Ik voelde me niet aangesproken om te bieden xD Ondanks dat het geld naar een goed doel ging xD . Toen moesten we een heitje voor een karwijtje doen en nu ga ik ff rascistisch doen ABER welke negra gaat bedelende klusjes doen om het geld vervolgens aan iemand anders te geven, nooo way hose als jij mijn schoolboeken, huur, voedsel en allerlei rekeningen betaald zodat mijn leven chiller is, wil ik andere mensen helpen, maar eerst mezelf G. Maar zo koudbloedig ben ik ook weer niet, heb wel mijn kleingeld gedoneerd aan het goeie doel. But DAMN hoeveel geld wouden ze wel niet van me :S. Nha ja, in de avond waren we nog uit eten gegaan bij een of andere pizzeria (vanaf haarlemmerstraat recht door lopen achter/naast een kerk) In de pizzeria zaten mijn buddies (alle v.i.p ofcourse ) aan een eigen tafel lekker chillen pizza eten en te kaarten (I won ofcourse ---> big ego :P). Dat was echt een leuk vriendenmoment <3 gewoon gezellig eten met je vrienden over alles en nog wat praten en een kaartspelletje ondertussen doen , just sweet.
In de avond nog lekker gepartyd !! in het usc <3 en vervolgens weer een nacht veilig geslapen :p ondanks Balie Fm en ondanks de fysio's .

Lots Of Love Ck

IDEE dag 3

2011-09-04T15:31:00.002+02:00

Ah, jammer genoeg de een na laatste dag van de IDEE week, het Uilenstede festival. Na de regenachtige dinsdag, hoopten we uiteraard op een zonnige woensdag. Die dinsdag zou het 27 graden worden, met regen (daar twijfelde ik aan) en aangezien het –10 graden en ik kletsnat ben geregend, heb ik besloten om vanaf nu het weerbericht nooit meer te vertrouwen :) En dat was maar goed ook, want zodra ik uit de metro stapte, begon het te motregenen en nadat ik het perron verliet regende het pijpenstelen. Gelukkig was ik bewapend met mijn paraplu! Ik kwam nog wat mede studenten tegen en samen liepen we naar Uilenstede. In de regen verzamelden we en hoorden we de burgemeester van Amstelveen aan om vervolgens de meerkamp te winnen. Dachten we, het weer werkte niet echt mee. Ons eerste onderdeel was rupsrennen, waar ik eerst niet veel van snapte, de laatste tijd snap ik bijna niets, maar vervolgens wel aan mee deed. Wat ik beter niet had kunnen doen, het zag er belachelijk (leuk voor de mensen die toekeken) uit, was hartstikke intensief en we hebben een paar keer modder moeten happen, maar we waren wel het snelst! Op dat moment dan, aangezien wij de eerste waren die moesten. De groep na ons had ons afgekeken en een hele strategie verzonnen en waren dus sneller. Maar we waren wel tweede! Op dat moment..
Daarna moesten we over een stormbaan, wat aardig veel weghad van een opblaasbaar zwembad, zoveel water was erin geregend. Die sloeg ik even over, maar de enige echte diehards van ons groepje gingen er wel even tegenaan. Respect hoor :)
Op een gegeven moment begon het zo hard te regenen dat het niet te houden was. De helft van de meerkamp was gecanceld, dus gingen we maar naar binnen. Een aantal groepsleden wilde nog zo’n bewegende surfboard uitproberen (imagine een mechanische rodeostier maar ipv een stier een surfboard) en ik zag het al helemaal voor me hoe ik eraf zou vallen en zes keer mijn nek zou breken, mij niet gezien. In café Uilenstede deden we nog even de pubquiz, waar we al zeg ik het zelf best wel goed in waren :D Die vragen waren ook niet zo moeilijk:
- Welke tram en metro stoppen er bij de VU?
- Wie vervangt Charlie Sheen bij Two and a half men? enz.

Al had ik bij sommige echt geen idee:
- Wat is het laatste vreemde voorwerp wat langs de A2, of A3, of A5, geen idee, in ieder geval een snelweg, gevonden?
- Wie won de Giro d’Italia? Al sla je me dood.
Maar we waren best goed :)
Na doodgeknuffeld te zijn door iemand die kletsnat was (nog bedankt) deden we een cursus hoofdmassage geven. En ja mensen, ik ben nu een volleerd hoofdmasseuse. Een soort van, haha. Het was wel heel apart en daar te zitten met nog twintig anderen waarvan bij de helft hun haar helemaal in de war zat, heel grappig. Gelukkig heb ik een professionele pokerface, zoals hier uitgebeeld.

Oke, toen ik op zoek was naar dit plaatje kwam ik nog een andere tegen waardoor ik helemaal stuk ging, die moet ik gewoon even plaatsen.

En ik herken me zo erg in deze:

En nu even back to business. Volgens mij gingen we daarna onder een parasol zitten, waarna het nog zestien keer ging regenen, ben ik wezen kijken naar een kamer op Uilenstede (ikwilook!) en vervolgens zijn we naar de Albert Cuyp markt gegaan om daar te gaan eten bij de Bazar. Echt, ik kom zo vaak op de Albert Cuyp en die Bazar is me nog nooit opgevallen. Echt nooit nooit nooit. Never. Jamais. Als ik het woord nooit in meer talen kende, had ik die er bij geschreven, maar echt nooit. En het eten was gewoon lekker, het was mooi ingericht. Het enige nadeel was die spin die over mijn rug heen liep, maar dat maakt niet uit. Ik ben niet bang voor spinnen en had hem gewoon weggehaald :)

Na het eten gingen we naar het Amsterdams Festival in de Beurs van Berlage. Ik verwachtte.. iets aparts, iets wat ik nog nooit had meegemaakt. Maar dan positief. Ik ben niet zo van die Nederlandstalige muziek, maar als het gezellig is vind ik het niet erg.

Je had mijn kop moeten zien.

Echt, als je van de emoticons boven je hoofd kon krijgen bij een bepaalde emotie, zou je boven mijn hoofd wtf?! zien. Ten eerste kende ik geen enkel liedje, echt niets! Misschien wel een enkele van Gerard Joling, of een zin van een liedje die wel eens op tv komt bij de reclames van CD’s, je weet wel: Radio 538 presents the hottest tunes of this summer:

David Guetta & Rihanna met Who’s that chick..Dries Roelvink met Waar Dries is, is Crisis..

Maar voor de rest kende ik nauwelijks wat. Dus ik kon niet overdreven vrolijk meeblèren ofzo. Toen die tante Annie op het podium was (geen idee wie dat is) en ze soms mensen op het podium trok, zat ik echt te hopen dat ze mij niet uit zou pikken, want ik zou daar echt met mijn mond vol tanden staan. Dus elke keer als ze een beetje onze richting op liep, begon ik heel vrolijk te dansen, geen oogcontact te maken en te doen alsof ik mee zong (gewoon lalala zeggen dus) zodat ze niet zou denken: Die doet niet mee, misschien als ik haar het podium op trek, doet ze dan wel mee.
In principe stond ik dus de hele avond als een boer met kiespijn daar te doen alsof ik een leuke tijd had, mee te doen met de groepsdansjes en de polonaise terwijl ik ondertussen uitgelachen werd omdat het gewoon van mijn gezicht af droop dat ik het echt niet leuk vond.
Al met al kan zeggen, het was zo verschrikkelijk dat het gewoon leuk was. Dus toch een geslaagde avond, haha.
Op het einde had ik nog samen met een medestudent een midnight swirl gehaald. Jumjum.

Calorieën <3 xxxx

Opening Academisch jaar

2011-09-04T14:06:00.001+02:00

Vandaag is zo’n typische dag; als je slecht wakker wordt, is de rest van je dag ook verpest. Dat heb ik nu dus. Ik kan er niet tegen als ik eventjes wakker ben geworden, weer indommel en dat iedereen in huis keihard loopt te praten en 36x de kamer in en uitloopt, frustratie. Dan ben ik dus noodgedwongen om onvrijwillig op te staan en ben ik de rest van de dag chagrijnig. Nu dus. En dat straal ik ook uit, dus ik ga het huis vandaag even niet meer uit, twee keer is genoeg.

Morgen is officieel de opening van het academisch jaar op de VU, dan ben ik dus officieel een student. Geen scholier, geen schoolgaand kind, maar een heuse student. Klinkt wel een stuk stoerder, ik ben een eerstejaars student op de VU, ja dat klinkt wel leuk :)
Wat verwacht ik dit jaar?
Nou, ik weet nu al dat ik elke dag te laat ga komen want ik snap geen moer van de lokaalindeling. Dat had ik donderdag ook al, op de anguilladag, ik had werkelijk géén idee waar ik naar toe moest. Gelukkig kwam ik lotgenoten tegen die het ook niet wisten, maar één van hen kwam een oudere student tegen en die wist het gelukkig wel. Ik had geen flauw idee waar we heen liepen en ik zou er ook nooit zelf zijn gekomen. Waarschijnlijk zou ik nu nog aan het lopen zijn, pfft. Waarom zet je dan ook twee letters en drie cijfers voor een collegezaal? Nou ja, onze faculteit alleen al is gigantisch, dus ik snap wel dat er veel zalen zijn, maar de logica ontbreekt bij mij. Très.

Wat ik nog meer verwacht is dat ik een stuk gezonder ga leven. Op de middelbare school begon ik vaak 8.15u, soms 9.00u en zelden 9.45u, maar volgens mij beginnen we hier op zijn vroegst om 9 uur. Aangezien ik naar mijn oude school zes keer (lees: één, soms twee) moest overstappen, moest ik vrij vroeg opstaan. Omdat ik nogal een slaapkop ben, heb ik zo’n zes jaar lang het ontbijt overgeslagen voor het naar school gaan, tenzij ik de eerste dertien uur vrij had ofzo en in de toetsweken. Nu ga ik waarschijnlijk vaker ontbijten en kan ik nog genoeg slapen ook. Wat een prachtleven, haha.

Wat er ook voor gaat zorgen dat ik gezonder ga leven, is het ‘24-uurs’ sportcentrum bij Uilenstede. Eindelijk niet verplicht sporten, maar wanneer je maar wilt, geweldig! Niet gedwongen voetballen met fanatiekelingen die boos worden als je bal scheef schiet naar de tegenpartij, of rondjes lopen in de regen. VRIJHEID! En het feit dat ik ervoor betaal stimuleert mij waarschijnlijk wel om te gaan, haha. Én, het kan met mijn mede eerstejaars studenten :) Beter kan het toch niet?

Hopelijk wordt het een geweldig academisch jaar!

IDEE-week dag 2

2011-08-31T21:43:00.001+02:00

Op de tweede dag gingen de échte diehards in de ochtend ontbijten in het Vondelpark. Om 9 uur ‘s ochtends moesten we geloof ik verzamelen bij de ingang van het Vondelpark bij het Leidseplein. Wist ik veel dat er nog twintig andere ingangen waren, ik was al trots dat ik er eentje gevonden had. Gelukkig heb ik een moeder die Amsterdam als haar broekzak kent, die me precies kon vertellen waar en hoe ik moest reizen en overstappen. Jammer genoeg waren ze aan het verbouwen bij die halte, dat was minder. Dus liep ik als een kneus met mijn blackberry door de straten van Amsterdam met Google Maps. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen, long live technology! Uiteindelijk was ik aangekomen, bij de verkeerde ingang. Er stonden wel mensen in het roze (kenmerk van de G&L mentoren), maar toen ik erheen was gelopen, waren het niet mijn mentoren :( Volgens mij was het een ontgroening van één of andere studentenvereniging. Uiteindelijk heb ik uit wanhoop mijn mentormama ge-sms't en die zei dat ze me wel op zouden komen pikken als ze daar compleet waren. Na zo’n vijf minuten te hebben gewacht was ik het zat (ongeduldig) en probeerde ik de kaart te ontcijferen waar ik naast stond. Blijkbaar beschik ik over nul ruimtelijk inzicht, want ik snapte er geen zak van. Er stond ook nergens u bevindt zich hier dus ik werd er niet wat wijzer van ofzo.

Overal waar van die V’tjes & straten staan, zijn ingangen. Ik was bij de rode kruis en moest bij de blauwe kruis zijn. Ik had alleen geen flauw idee of ik nar links of rechts moest gaan.

Uiteindelijk pakte ik Google Maps er weer bij, zocht ik waar het Leidseplein was en liep die richting op, in de hoop dat ik bij de goede uitgang terecht kwam en ja hoor. Briljant!
Alle diehards gingen naar de afgesproken plek om te gaan ontbijten. Ik en nog wat klasgenoten(?)/jaargenoten(?) gingen op een bankje zitten en toen begon het opeens te motregenen. Gelukkig beschermde Moeder Natuur ons tegen de regen doordat en een grote boom achter het bankje stond die met zijn takken perfecte beschutting was. Terwijl de andere mensen Schipper mag ik overvaren in de regen speelden, aten wij rustig verder op het bankje. Op een gegeven moment kwam er een groepje jongens langs gerend en na een tijdje kwamen ze weer terug, helemaal uitgeput. Direct daarna moesten ze push-ups doen en er was een jongen die het niet kon, zo sneu. Hij werd geschreeuwd, geholpen maar het lukte gewoon niet. Ik stond echt op het punt om het even voor hem over te nemen (mijn record is 10 keer, maar dan lig ik anderhalf uur KO op de grond), maar ik ben geen ochtendtype en het telt waarschijnlijk niet eens mee.
Omdat de regen steeds erger werd, besloten we de rondleiding door de Jordaan over te slaan en in plaats daarvan naar de bioscoop te gaan :D Ook leuk. Ik, als barmhartige samaritaan, had mijn paraplu uitgeleend aan twee anderen die niet zo warm aangekleed waren. Ik had gelukkig twee vesten bij me, dus ik kon wel even zonder. Positieve karma, hè? :) Misschien dat er ooit een iemand langs me loopt, ziet dat ik het koud heb en zijn auto + chauffeur (tenzij ik mijn rijbewijs dan heb. alhoewel, een chauffeur mag altijd) aan mij uitleent. Of zoiets dergelijks. Keep on dreaming.
Jammer genoeg wat de Pathé dicht en zou hij pas over een uur tot anderhalf uur open gaan. Dus besloten we maar naar een café te gaan op het Leidseplein om daar even op te warmen. Het was eigenlijk een heel gezellig cafeetje, een beetje Jordaans ingericht heb ik me laten vertellen. Ik nam lekker warme chocolade melk en kreeg zo’n mooie beker en school + koekje erbij, jongens wat een service! Hier kom ik zeker nog een keer langs, al is het alleen voor de barman.
We waren van plan de film Horrible Bosses, te gaan kijken (geniale film, écht!) die om half twee begon. Voordat moesten we natuurlijk even lunchen, dus gingen we met z’n allen de McDonalds in. Ik weet niet hoor, maar volgens mij heeft heel Amsterdam vorig week profijt gehad aan de IDEE-week en andere introductieweken, want we waren echt met veel man en kochten veel! Ik nam een simpele Happy Meal, that has been a while, en ik kreeg er een Smurf bij :) Die ik volgens mij kwijt ben, of hij zit in één van mijn 16 tassen die ik die week gebruikt heb. De film Horrible Bosses was echt geweldig, ik heb me rot gelachen. Als ik zou moeten kiezen tussen the Hangover, the Hangover part 2, Horrible Bosses dan zou ik écht niet kunnen kiezen. Al denk ik dat als ik die laatste nog een keer zou zien, dat ik harder zou lachen dan als ik die eerste twee nogmaals zou zien. Charlie Day is geweldig. Echt. Die grappen die in de film werden gemaakt, de acteurs, een perfecte setting, très origineel, alles klopte!

Ik kan me niet meer herinneren waar we hebben gegeten die dag.. Het is echt..weg uit mijn hoofd. Het was wel ergens in Amsterdam. Misschien dat we pizza hadden gegeten? Geen idee. En daarna.. Ik kan me niet meer herinneren wat we hebben gedaan.

…

Even spieken.

Volgens mij gingen we naar het Amsterdams Historisch Museum!

Ik vond het eigenlijk vrij interessant om al die dingen over Amsterdam te weten, aangezien ik bijna niks erover weet. Er was zelfs een stukje over de Bijlmer, yeah! Ik ben een heel stuk wijzer geworden, vraag me alles over Amsterdam en ik weet nu … iets meer dan een week geleden. Als ik me het nu goed kan herinneren, gingen we daarna naar cabaretier Jan Jaap van der Wal. Ik kende hem eigenlijk niet, ik heb hem alleen een keer gezien toen ik aan het zappen was en De Wereld Draait Door zag. Daarna heb ik weer verder gezapt. Eerst moesten we in een hele lange rij staat voor Tuschinschki(?) en toen begon het opeens zo hard te regenen, alsof iemand besloten had heel de Noordzee over ons heen te gieten. We hadden echt slecht weer die dag. Heel random begon het opeens keihard te regenen, echt gewoon uit het niets. Na een aantal minuten, kurkdroog. Gelukkig mochten we allemaal wel even Pathé in om daar te wachten. Na een tijdje te hebben gewacht, mochten we eindelijk de zaal in. Maar, de begane grond was bezet, dus moesten we naar de eerste verdieping. Vrolijk met z’n allen de trap op, eerste verdieping, vol. &^&$$%#~!@##$ op naar de tweede verdieping. Ik weet niet of het aan mij ligt, maar we moesten wel zes trappen op voordat we bij de tweede verdieping waren, wat niet echt logisch is, vind ik. Uiteindelijk was de hele rechterkant vol, dus moest ik helemaal naar de linkerkant, in mijn uppie. Wel minder, maar het optreden was wel geinig. Ik verstond er niet altijd evenveel van, maar wat ik verstond was wel leuk.

Een leuke dag die een klein beetje in het water is gevallen, letterlijk. Gelukkig waren de mentoren vrij flexibel en zaten we niet 6 uur lang aan de koffie, maar hebben we er toch nog een leuke dag van kunnen maken :)

Spread the love, amen.

Hoe overleef ik de hogeschool? 2

2011-08-30T22:31:00.001+02:00

Hoe overleef ik de hogeschool

stap 2 : Je eerste kans is niet de laatste kans.

Na een verschrikkelijke eerste dag en een onwijs korte nachtrust ( 3 uur , max 4 ) was het weer tijd op om te staan. Waarom? Hierom! We sliepen in een gymzaal , dat vond ik niet eens erg, maar wat ik wel erg vond is dat erg geen individuele douches waren, alleen zo een groepsdouche, snapjuh? Sinds ik niet graag naakt sta in een grote groep meisjes waarvan ik meer dan de helft niet ken en het deel dat ik wel ken niet langer dan 12 uur ken ( 0_0 adem) . Had ik samen met een buddie besloten om eerder te gaan douchen (in bikini), eerder douche = minder mensen= meer privacy. Yeah B#tch gslaagd voor wiskunde xD!
.Dusya ondanks de moeheid was het wel nog steeds sportdag. Dat was best wel toff! Je mocht zelf kiezen aan welke activiteiten je meedeed. Ik had uiteindelijk gekozen voor salsa , yoga , nix want viel bijna in slaap na yoga en wat later heb ik nog Afrikaanse dans gedaan <3 (wat met een zuidamerikaanse vrouw :s was xD)en ook een live drum band!
Meer Boeiens was er die dag niet gebeurt dus dat ga ik skippen, MAAR DE NACHT! ooeeh la la Ik kan eerlijk bekennen dat Dindsdag Avond DA LEUKSTE AVOND WAS! Waar is het feestje? DAAAR WAS HET FEESTJE!
We gingen met de groep langs een aantal (studenten?) in ieder geval kroegen/ clubs ( leidseplein area ). Mijn topfavo’s Royalty, Pirates en the bamboo bar! Sooo Sooo awesome. Music rocks, groep was gewoon super uber epic awesome! Boys waren lekker XD, meer wil je niet toch?! Het enige mindere was dat drankjes duur waren maarja , moet je maar geen dorst hebben XD :P Van deze toffe avond is dat ik niet meer kan vertellen, want anders ben ik strafbaar xD ( Im no kidding xD ). De night was just awesome clubs zijn zeker aanraders.
Supreme Major Pluspunt.. was een goede gelegenheid om te socializen na die nacht voelde ik me vertrouwder met de groep en de omgeving. Het voelde eerlijk gzegd alsof ik ze al langer dan een paar dagen kende :)

Lots Of Love
Ck

p.s voor de mensen die zich afvroegen of ik nog heb kunnen slapen na de nachtelijke avonturen van nacht 1. ......Het enige wat niet veilig was, was de dancefloor :P , ik heb nog heerlijk kunnen pitten ;)

IDEE-week dag 1

2011-08-30T22:24:00.001+02:00

Ik heb net een van de geweldigste weken ooit achter mijn rug. Van maandag tot maandag ben ik zo intensief geweest met mijn nieuwe school, dat ik (ja, ja!) ben afgevallen, woehoe! Ik schrijf dit verslag hoestend en met een ik-heb-gisternacht-maar-een-uur-geslapen-because-we-danced-all-night-long. Op precies te zijn, ging ik rond één à twee uur naar beneden en hebben we gefeest tot kwart over 7. Om vervolgens heerlijk te douchen en knock out in slaap te zijn gevallen voor een uurtje. Het vreemde was dat ik het gevoel had dat ik heerlijk geslapen had. Ondanks dat alles, ben ik vandaag gebroken. Vannacht had ik blijkbaar koorts, ik ging om negen uur naar bed en toen mijn ma me om half 11 wakker maakte voor een paracetemol schrok ik me dood. Om 1 uur ben ik wakker gebeld (!) door mijn moeder dat ik moest gaan eten. Nou, ik voel het nog steeds in mijn benen hoor. Dus ik sta stijf van de medicijnen (Lees: Aleve, Strepsils & Vicks)

Anyway, ik schrijf deze post eigenlijk speciaal voor de eindexamenkandidaten die niet weten wat ze moeten verwachten als ze naar het HBO/WO gaan. Op televisie hoor je allemaal verhalen van ‘studenten die protesteren’ of ‘ontgroeningen’ etc. Maar da’s allemaal vrij vaag vind ik, ik kan (lees: kon) me niet echt voorstellen hoe het is om een student te zijn. Voor de basisschool hoef je je niet voor te bereiden, want tja, wat kan dat een 4-jarige nou schelen? Naar de middelbare school is ook een vrij grote stap, maar er zijn een miljoen boeken uitgegeven over scholieren en nog een ziljoen cliché Hollywood films. Maar over de universiteit of HBO? Rien, voor zover ik weet. Dus bij deze:

IDEE-week dag 1

De dag voordat ik aan de introductie begon, kreeg ik een mailtje van mijn mentormama die ons even informeerde. Ze stuurde er ook een foto bij, maar die kreeg ik echt niet in mijn hoofd. Ik weet niet of mijn hoofd vol zat en er niks meer bij paste of dat ik gewoon niet helder was. Elke keer als ik die foto zag, was ik na een half uur weer vergeten hoe ze eruit zagen. Uiteindelijk zat het beeld van mijn mentoren vast geankerd in mijn hoofd en op dit moment zou ik die foto precies na kunnen tekenen (eigenlijk niet). Ik had ze ook direct herkend toen ik ze zag :)
Eerlijk gezegd had ik naarmate de week dichterbij kwam, steeds minder zin erin. Ik zag het al helemaal voor me, een zaal met 1000 man, waarbij ik niemand ken, awkward silences, vreemde mensen, alles. Maar, dat viel reuze mee! Alleen begon het niet zo lekker, want ik had géén idee waar ik naar toe moest. Gelukkig had ik een reddende engels, NV die er al was en me via whatsapp begeleidde naar waar ik heen moest. Long live technology! Ik weet niet hoe ik ooit zonder smartphone heb kunnen leven, ik ben altijd en overal en online en kan overal komen via Google maps en 9292ov <3 Maar ik voelde me alsnog een loser, op de eerste dag wist ik al geen zak. Ik liep een beetje als een loser door het gebouw waarvan ik dacht dat ik heen moest. Daarna liep ik naar buiten naar een ander gebouw en kreeg ik te horen dat ik weer terug naar het eerste gebouw moest. D-r-ama. Gelukkig vond ik het uiteindelijk wel. Als opening kregen we een aantal toespraken van de burgemeester van Amsterdam, de rector en nog een geniale en komische man die ons ervan overtuigd heb dat we briljant zijn. En dat zijn we ;) Ik zat meteen al naast een aardig iemand waarmee ik meteen ging kletsen. Jammer genoeg raakte ik haar kwijt in die hele meute die de zaal uitkwam, maar ik zie haar vast nog wel eens.
Ik ben de helft van het verhaal volgens mij al vergeten.
Uhm, we moesten daarna nog met alle G&L studenten naar het Wis- en Natuurkunde gebouw (mijn thuishaven het aankomende academisch jaar) om naar een powerpoint te kijken en luisteren waarvan er nauwelijks geluid uit komt. Ik zat daar te kijken met een blik van wtf.. Ik hoop dat er niet veel belangrijke info in die powerpoint stond, want:

1. Ik zat iets te ver weg, dus ik kon niet zien wat er op het beeld was (wat eigenlijk achterlijk van me is, want ik weet dat ik niet scherp zie. al beweer ik van wel, –1 is niet scherp)
2. Ik hoorde dus niks (dat ligt niet aan mijn oren, al moet men soms wel eens wat herhalen. het is de leeftijd denk ik. sinds ik 18 ben, gaat alles achteruit, c’est la vie)

Daarna ontmoette ik eindelijk mijn (mentor)mama en papa voor deze week, leuke mensen. Als ik word ingedeeld in groepen heb ik altijd mazzel (behalve de reorganisatie van vwo 6, dat was gewoon kut) en mijn klasgenoten waren allemaal stuk voor stuk ook leuk. In het begin was het natuurlijk onwennig, niemand kende elkaar en het was zo stil (zo stil zul je ons waarschijnlijk nooit meer krijgen) dat onze papa zei dat we heus wel met elkaar mochten praten. Beetje awkward, but that doesn’t matter. Sommige kletsen me nu de oren van mijn hoofd, haha. We deden eerst een sleutelspel (de hoeveelheid sleutels die je had bepaalde hoeveel je over je zelf moest zeggen) en ik moet toegeven, 80% ging langs mij heen. Ik heb mensen daarna denk ik wel vijf keer gevraagd waar diegene ook alweer vandaan kwam. De namen wist ik allemaal wel in één keer (applaus) en ben er daarna van de 18 maar eentje vergeten. Wat overigens niet vreemd was, want ze lijken allemaal zoveel op elkaar. Geloof je me niet? M was vergeten wie een meisje was, en wat voor beschrijving kreeg ze: Ze is niet zo lang, blond haar en blauwe ogen.

Wauw. Dat is half Nederland :P Maar nu weet ik alle namen en het ging vrij snel. Na het voorstelrondje gingen we lunchen, betalen voor de Klonie kamp en wat spellen spelen. Het eerste spel was.. vrij apart. We gingen een kamertje binnen, waarvan ik eerst dacht dat het een collegezaal ofzo was en daar werden in twee groepen gesplitst. Het doel was om een persoon aan te wijzen die zoveel mogelijk kleding van de andere groepsleden aan moest trekken en degene die het meeste aanhad won. Wij kwamen niet verder dan halverwege de twintig, terwijl het record op 36 geloof ik stond. Wat een faal. Maar ja, je kent elkaar zo’n drie uur, ik zou me persoonlijk niet helemaal uitkleden in front of everybody. Dus ik gaf mijn vest en t-shirt en de rest gaf ook wat kleding. Het arme kind kon nauwelijks bewegen en ze zag eruit alsof ze op Schiphol erachter was gekomen dat ze teveel bagage had en dus 10 kilo kleding heeft aangetrokken om alles toch nog mee te kunnen nemen. Dat zou ik in ieder geval doen als ik in zo’n situatie zat. No way dat ik terug naar huis zo gaan! Het spel daarna was een quiz over alles, waarbij ik er tijdens de eerste ronde al uit lag. Vervolgens moest iedereen in een kring zitten en mocht iemand met een dobbelsteen een nummer gooien. Op het bord stond een lijstje met bijv. dat als je 1 gooit, alle blonde mensen een plek op moesten schuiven. Op een gegeven moment zit er dan vier man op je schoot en ik weet niet voor wie het erger is, degene die onder geplet wordt, degene in het midden die kut zit of degene bovenaan die nauwelijks kan zitten en al haar beenspieren voelt. Ik zat of boven of helemaal beneden, niet zo fijn, wel erg intiem. En vervolgens moesten we de hele cirkel rond en moest degene bovenaan de namen zeggen. Het vervelende eraan was dat sommige mensen namen waren vergeten, dus daar zit je dan terwijl je benen branden heb je iemand die best comfortabel zit die zegt: Uuuuuuhm, was het Bart? Nee? Shit, wat was het ook alweer. Hmm. Alsof die alle tijd van de wereld heeft. I was almost dying.

Even graven in mijn herinneringen. Hierna mochten we rondlopen op de informatiemarkt waar ik nog ex-klasgenoten tegen kwam =D Het weer was lekker, ik werd tegengehouden door allerlei studentenverenigingen en allerlei reclame. Ik heb heel veel dingen ingevuld waarvan ik eigenlijk niet meer weet waarvoor. Ook ga ik genieten van de eerstejaarskorting op een abonnement voor het sportcentrum en aan het einde van het jaar ben ik een gespierde godin die zowat kan vliegen. Het enige wat ik wil is eigenlijk de trap op kunnen lopen en niet daarna aan de beademing te hoeven. Slechte, slechte conditie! Voor de rest hadden we nog een wandeling door de ~~school~~ ~~universiteit~~ ~~uni~~ VU en was het de bedoeling dat we in de kroeg zouden chillen tot het avondeten. Nou, die kroeg was zo stampvol, je zou door daar te staan alleen al 6x aangerand worden. Per ongeluk dan. Dus gingen we maar buiten chillen waarbij we gestalkt werden door een wesp, the bitch. Vervolgens hadden we avondeten (wat by the way heel erg lekker was, maar eigenlijk niet genoeg want wij afrikanen eten 3x zoveel. ik snap ook niet hoe mensen na de helft te hebben gegeten vol zaten).
Om de eerste dag af te sluiten, hadden we nog een kroegentocht. Waar ik eigenlijk geen zin in had, maar toch was meegegaan want elke keer als ik ergens geen zin in heb, blijk ik het toch leuk te vinden. En het was ook leuk :P Ik mag mezelf ook nu met trots de meest slechtste Amsterdammer ooit noemen. Geboren en getogen in Amsterdam, maar ik zou echt niet weten waar ik was op dat moment. Om mezelf te verdedigen, ik kom uit Amsterdam Zuidoost, dus dan mag het. Om naar de kroegen te gaan, moesten we naar de Wallen. Ik dacht dat ik er ooit was geweest, maar blijkbaar niet. Na al die mensen achter de ramen te hebben gezien, liep ik op een gegeven moment met een pokerface en tunnelvisie door de straten alsof er geen moer te zien was. Maar, het was hartstikke gezellig in de café’s en we deden hele geinige spellen, waar ik nogal in faalde. Eerst deden we zo’n handenspel waarbij je in een rondje om de beurt op de tafel moest klappen. Op een gegeven moment staar je naar de hand die moet klappen, maar vergeet je gewoon dat het je eigen hand is, heel grappig. Het spel daarna was Suck and Blow. Daarbij moest je een kaart op tegen je lippen zuigen en die doorgeven aan degene naast je door het tegen zijn/haar lippen te blazen. Tegen de klok in, ging altijd goed, met mijn mentor. Met de klok mee, faalde ik best vaak, met als resultaat dat ik per ongeluk twee keer een klasgenote van me heb gekust. En elke keer als er de kaart viel, moest je wat drinken.

Wat heb ik geleerd? Ik lust geen bier, maar wel Wieckse rose bier én nog steeds een fan van Jillz en soortgelijke vrienden. Geef al het nieuws een kans, het kan leuker zijn dan je denkt.

Het einde van dag 1! x

ps. Ik heb nauwelijks foto’s gemaakt, wat alleen maar betekent dat het zo leuk was dat ik er geen tijd voor had gekregen, maar ik probeer er wel wat moois van te maken ;)

Hoe overleef ik de hoge school?

2011-08-29T20:56:00.001+02:00

Hello dudes & dudettes, hier volgt een bericht van CK op mijn blog. Ja ja, we hebben er (tijdelijk?) nog een schrijfster bij. Zij deelt haar ervaring met de hoge school met ons en ik mijn ervaring met de universiteit. Enjoy!

Hoe overleef ik de hogeschool

stap 1: Geef je op voor de introductieweek en overleef die.
vertaling: pleeg zelfmoord en sta op uit de dood.

Dag 1
Na het plegen van zelfmoord was het eindelijk zo ver. Mijn eerste dag van de introductieweek. Voor het eerst in de vakantie weer vroeg opgestaan, om mee te doen aan schoolactiviteiten (uurg klinkt gewoon deprimerend). Het werd alleen maar erger. Ik loop dus het schoolplein op veel te vroeg overigens , helemaal alleen in mijn uppie , no buddies , no friends . Just me met mijn twee mega tassen en eastpack en vergiet -_-''. Na mijn spullen gebracht te hebben moest ik wachten totdat .... ja totdat waar o ja totdat we gingen verzamelen. Toen waren we verzameld en zat ik met een grote groep chica's die ik helemaal niet kende. Sommige al helemaal aan het socializing maar ik niet hoor ..nooo toooo shyy. Dus dat was een pijnlijk eenzaam moment voor me. Vervolgens kregen we mini informatie over de school en kreeg ik mentoren toegewezen. De kans was -0.00001 dat ik 2 jongens zou krijgen ( hbo-v is chickies opleiding en er waren van alle mentoren ook maar twee jongens) en ja hoor ik krijg de jongens. De waarheid het eerste wat ik dacht was shizzle -_-'' ik was al niet zo sociaal maar dat is normaal als je ergens nieuw bent toch, maar met jongens ben ik gewoon niet sociaal + klunzig. Just facts. ( Uiteindelijk bleken het wel toffe gozers te zijn dus tis wel goedgekomen ) but my goodies That was a real shitt happends moment.
Toen hadden we ff een socializing mentor groepje gesprek en vertelde ik daar dat ik al veel danservaring heb. BIG MISTAKE. Ik voelde me elke disco dans avond onder druk gezet omdat mensen verwachtingen hadden ofzo van me en ik had iets van damn I just wanna dance for fun , perfoming is just a way to exprese it. Maar ja, we gingen daarna naar het vondelpark en we hebben daar alleen maar Bierspelletjes gedaan vond ik zelf nix -_-'' Im not a drinker dus dat was voor mij echt een saaaaaaaaaai moment , gelukkig had ik daarvoor wel al mijn eerste buddy gemaakt waardoor het saaaaaie moment met een a minder kreeg. In de avond gingen we dus naar een studentencafé musiqa sucked like chupa chup ( ondertussen meer buddies gemaakt :)) en mijn buddies en ik wouden eerder naar onze slaapplek gaan, zaten in de bus eerder sms'te da mentor en hopla 2 sec later stond die in da bus (Dit heeft me de dag later trouwens een preek opgeleverd 0_0 ochtendhumeur ofzo). Eenmaal in de slaapplek werden we regelmatig lastiggevallen door balie fm (studentengrap ofzo )en door tromgeroffel fysios !! (hate song xD ) Ik denkend dat het ergste over was. NOOOOooh zeggen ze dan in de Bijlmer, ik half slapen op m’n tweepersoonsluchtbed super chill voel opeens iets of iemand achter me, ik slaapdenkend just go away I’m tired.. Maar ja ik wou ff checken of ik aan het dromen was of echt realiteit zag dus draai me om en toen BAM BIEM BOOOOEEEM. Ligt er een of andere dude naast me met een f#cking eng masker naast me dus ik had echt iets whaaaaa wh#t th# duck. Hij en zijn buddies helemaal stuk gaan ik denk chillheid probleem opgelost verder slapen xD.
Dat was dan dag 1 /7! whoehoe
Minpunt, weet tot de dag van vandaag nog steeds niet wie die gabber in dat masker was ...hm curieus.

Lots Of Love Ck

OV crap

2011-08-12T23:32:00.001+02:00

Nou, GVB weet wel hoe ze mijn dag kunnen verpesten. Wat mijn dag al geweldig maakte, was het feit dat ik mijn paraplu was vergeten. Dus moest ik een eind door de regen lopen en kwam ik nat aan op het perron. De metro kwam gelukkig voorspoedig en de reis was gewoon rustig. Eenmaal aangekomen op mijn eindhalte, loop ik rustig naar de uitgang en zie ik opeens een hele groep mannen voor het uitgang staan. Het bleken controleurs te zijn van het GVB. Aangezien ik gewoon had ingecheckt, had ik geen argwaan. Ik liep er gewoon rustig heen en gaf mijn OV aan een van de 1693486953768754865 controleurs. Deze pakte het, deed hem open en keek naar me. ‘Ben jij dit?’ Mijn eerste reactie was om te zeggen: ‘Zie ik eruit als 40 ofzo?’ Maar ik zei: ‘Nee, dat is mijn moeder’.

NB: Aangezien mijn abonnement niet gaat tot waar ik werk, hebben mijn moeder en ik geruild van abonnement. Dit omdat ik mijn abonnement niet om kon zetten naar een andere sterzonde (ofzo) en ik weigerde om 2.50 per dag te betalen aan reiskosten. Geldverspilling als je al meer dan 40 euro betaalt voor een abonnement.

Hoor hem: Je mag niet met een OV chipkaart van iemand anders reizen?

Ik: Oh. Waarom niet?

Hij: Tja, hoe moet ik weten of dit je moeder is
Met andere woorden, wie weet ben jij een vieze vuile dief

Ik keek hem echt aan en dacht, je maakt een grapje zeker. Maar ik pak mijn ID en zeg: ‘Kijk, dezelfde achternaam.’
Meneer maakt meteen misbruik van het feit dat hij mijn ID heeft en zegt: Tja, ik moet je toch een procesverbaal geven, want dit is een maandabonnement en deze OV chipkaart is persoongebonden.

What. The. Fuck.

Een boete van zevenendertig euro en zestig cent. Wat me vooral boos maakt is het feit dat het vroeger €37.50 was en dat ze het gewoon met 10 cent hebben verhoogd.

Dit is echt belachelijk. Ik heb linea recta een bezwaar gestuurd naar GVB want ik heb helemaal niks fout gedaan. Ik heb betaald voor de reis, ingecheckt en toestemming gekregen van mijn moeder om haar OV te gebruiken, dan beschik ik toch over een geldig vervoersbewijs? Nonsense. En dan nog te bedenken dat die man me geeneens een waarschuwing gaf, maar gewoon in één keer een boete. Als ik nou touwtjespringend naast een zebrapad door rood ging, oke. Maar dit slaat echt alles.
Nou, mijn hele dag was verpest. Ze moeten niet denken dat ik dit ga betalen. Ik moet toegeven, ik heb wel eens (vaak) zwart gereden en met mijn mooie praatjes kom ik er meestal wel onderuit. Maar deze man was gewoon kei en keihard, toonde geen genade en WHAM! smijt met boetes alsof hij Sinterklaas is. Tazz.

Ik heb nog 7 dagen tot ze de boete verhogen met €10,- (nog meer crap) dus hopelijk zien ze in dat ik niks fout heb gedaan en dat het gezeik stopt. De enige boetes die ik ooit heb gehad zijn die van de bibliotheek en daar wil ik het ook graag bij houden. Binnen 20 dagen hoor ik schriftelijk of ik het moet betalen of niet. Otherwise, I’ll see them in court >:)

Zomer?!

2011-08-12T22:56:00.001+02:00

Ik snap het niet. Ik snap het echt niet. Ik weet dat deze zomer bagger was in Nederland, waarbij het meer regent dan dat de zon schijnt. Ook zijn de temperaturen niet zo hoog als gehoopt. Maar wat ik dan niet snap is dat men zich er niet bij neerlegt. 15 graden Celsius en je ziet mensen lopen met een korte broek van het formaat van een speedo. De Nederlandse regen valt op mensen met zomerjurken aan, alsof men denkt dat na de regen keiharde zonneschijn komt. News flash, it ain’t gonna happen. Nou ja, vanochtend ben ik natgeregend (omdat ik net de deur dicht had gedaan en niet meer terug kon om mijn paraplu te halen omdat er een sleutel aan de andere kant van de deur zat en iedereen sliep) en vanmiddag liep ik zonder jas buiten. Maar mét lange mouwen, lange broek en sneakers. Het was niet echt wat je noemt zomerweer, maar meer een soort van ‘de-herfst-komt-eraan’ weer.

Maar, wat ik echt niet snap is, is dat mensen bij mij thuis de ramen open zetten. Alsof het *** 30 graden is binnen. Dat is het niet. Ik zit dan wel in mijn hemd en korte broek in mijn kamer, maar ik zit wel te hoesten, omdat iemand het raam heeft opengezet vanaf half 9 ‘s ochtends. Het is niet warm en als de kamer gelucht moet worden, zet dan de deur wagenwijd open. Maar niet raam. Het is koud en al die *** muggen en wespen kunnen binnensluipen om midden in de nacht genadeloos toe te slaan. Voor je het weet lig ik zelf op de SEH. En waarschijnlijk staat daar dan ook het raam open.

Het is géén zomer. Het is nu 14 graden en het regent. In de zomer hoort het tot de late uurtjes minimaal 20 graden te zijn. Op sommige dagen is het overdag geeneens 20 graden. So, deal with it. En doe de ramen dicht..

Beurscrash

2011-08-10T21:09:00.001+02:00

Ja, ik ga heel economisch doen. Ik zal jullie even vertellen wat ik allemaal weet over de crash, het feit dat alles al een tijdje in rode cijfers zit en wat voor gevolgen het heeft voor de normale burger.

Geen idee. Ik zou een artikel vanaf het internet hier kunnen plakken, maar da’s fraude, plagiaat en niet lief. So, I’ll come clean. Ik snap er echt geen zak van. Ik faal sowieso in economie (behalve tijdens mijn CE economie, waar dat cijfer vandaan komt, geen idee. Ik ga er gewoon vanuit dat Leiden heel erg geholpen heeft) dus zulke dingen moet niemand aan mij vragen. De economie pagina’s in de krant sla ik altijd over en de rubrieken tijdens het nieuws gaan mij als ene waas voorbij. Het enige wat ik weet is dat de AEX, Nasdaq, Dow Jones en Nikkei index ofzo steeds punten verliest. Wat dat betekent, geen idee. Eigenlijk kan het me niet echt veel schelen, zolang alles normaal blijft voor ons. Ik heb niks gemerkt van de economische crisis van ‘08 en het effect van die dalende cijfers hebben tot nu toe geen impact op mij of iemand anders in de omgeving gehad. Het is wel fucked up dat omdat andere landen niet met geld om kunnen gaan, dat wij (blijkbaar) ook in de shit zitten. Ik bedoel maar, Griekenland die foute cijfers doorgeeft, Ierland die diep in de schulden zit en met Spanje gaat het ook niet echt goed. En dan de Verenigde Staten. Als ik net zoveel zou verdienen als dat er per seconde aan staatsschuld erbij komt van de VS, zou ik nu al met pensioen gaan. En met nu, bedoel ik echt nu nu nu, want als ik in één seconde 10000 dollar verdien, ben ik (zodra ik klaar ben met deze post) al miljonair. Bij elke inademing ben ik al zo’n 20000 dollar rijker. Ik snap eigenlijk niet dat het zover heeft kunnen komen. Volgens mij kun je het getal geeneens uitspreken, zo erg is het. Ik zit momenteel ook in de schulden (even rekenen.. NG krijgt 10.50 van me KH krijgt 3 euro van me dus in totaal 13.50), maar aangezien ik weet hoeveel geld ik binnenkort binnenkrijg en mijn vriendinnen niet met hooivorken en fakkels achter mij aanzitten (omdat ze een vaste baan hebben waarschijnlijk) is er geen stress. Ik moet alleen nog vel shit kopen en betalen ivm het nieuwe Academisch Schooljaar. Maar ik dwaal af. Als ik al die dingen hoor of de kredietwaardigheid en dat het vertrouwen weg is, denk ik echt: In wat voor wereld leven we? Alles draait om geld geld geld. Ik zou echt willen dat er een soort reset button was op het gebied van de economie en dat we gewoon met een frisse start beginnen. En dan gewoon al het geld in de wereld optellen, delen door het aantal mensen op de wereld en dan mag iedereen eerlijk gaan handelen. En als je dan armer word of rijker, tja.. Maar ja, op zulke momenten zou ik gewoon een eigen eiland willen kopen. Weg van al dat gezeur van geld en politiek enz want het rechtssysteem zuigt echt. Even off-topic:

- Rellen in Londen; are those guys out of their minds? Het slaat echt helemaal volkomen nergens op. Als ik het voor het zeggen had, zou ik het leger met waterkanonnen op de rebellen afsturen en ze allemaal in de cel gooien. Wie niet luisteren wil, moet voelen. Het is gewoon gestoord wat die gasten daar doen en voor wat? Ik zou het niet weten. Om de dood van een 29 jarige jongen gaat jong Londen de halve stad vernielen en plunderen, sure.

Op mijn eiland zou ik een bungalow bouwen, met drie slaapkamers en één gigantische huiskamer. Ik heb ook een landingsbaan voor mijn helikopter nodig, aangezien ik niet 24/7 daar alleen kan zitten. Er moet allemaal fruit groeien, zoals appels, ananas, sinasappel, mango en kiwi. Daarnaast wil ik ook rijstvelden, maisvelden en kokostnoot- en cacaobomen. Temperatuur rond de 25 graden, geen muggen, bijen, spinnen, vliegen of wespen. Veel dolfijnen, tonijn, zalm, krabben en kreeften. GEEN duiven, maar papegaaien en/of parkieten. Palmbomen waar ik mijn hangmat tussen kan hangen én natuurlijk internet :) I-de-aal. Ik moet dit echt gaan uittekenen.
En als je je afvraagt hoe ik aan geld kom, nou, mijn eiland zit precies boven een oliebron :D

Let’s keep on dreaming..

Opgeruimd staat netjes

2011-08-10T18:58:00.001+02:00

Wat een hel is het om mijn kamer op te ruimen. Opruimen ja, want mijn kamer is niet vies of smerig met 6000 opgestapelde borden en een nest voor slangen, schorpioenen, pissebedden etc. Integendeel, mijn kamer is slordig. Ik heb gewoon teveel kleren en boeken. En dan te bedenken dat het nog zo’n kleine kamer is én dat ik het deel met mijn zusje.
In principe zouden we het samen snel opgeruimd moeten hebben, maar dat wil niet lukken. Het is gewoon heel lastig. Meestal eindigt het in een ruzie omdat mijn zusje geen moer uitvoert en ik het grootste deel doe. Vervolgens stampt ze als een teenage drama queen weg en krijg ik weer de schuld plus het feit dat ik onze kamer opruim. Want als ik klaar ben, heb ik niet alleen een opgeruimde kamer, maar zij ook. Ik ben het zat. Het liefst zou ik uit huis willen gaan, verhuizen naar zo’n éénkamerappartement net zoals Penny van The Big Bang Theory :) Of zoiets op de afbeelding. Ideaal, alle ruimte en als het dan een zooitje is, weet ik in ieder geval dat ik het heb gedaan en dat ik het ook moet opruimen. Maar ik kan mijn ouders niet missen én ik heb het geld er niet voor, haha. Serieus, ik heb zondag opgeruimd en maandag vond ik een broek van haar gepropt op de grond achter de deur. Gelukkig heb ik geduld, anders had ik haar ermee geslagen.

Soms zou ik willen dat ik gewoon met zo’n hoge druk waterkanon mijn hele kamer schoon zou kunnen spuiten. Scheelt wat werk en is nog leuk om te doen ook. Alleen is het dan wel jammer van alle elektronica en al het papier..en alle kleding..en de rest wat niet nat mag worden. Anders moet ik gewoon een brandblusser overwegen en alleen de cruciale ‘brandblusseren’

How to clean your room and calm down your sister?

Also very handy in case somebody gets on your nerves :D

the JB concert

2011-08-06T18:33:00.001+02:00

OORSPRONKELIJK VAN 16 NOVEMBER 2009, DOOR EEN FOUTJE OMHOOG GEBRACHT.

Jullie weten vast nog niet, van wat voor muziek ik houd.
tenzij je me (goed) kent :) Ik houd eigenlijk van allerlei soorten muziek. Het boeit me eerlijk gezegd niet van wie of wat voor muziek het is, als het liedje maar leuk is. Sommige ballads vind ik mooi, sommige meezing nummers om mee te bleren, dance om op te swingen & hiphop om in the gangster mood te komen :P
Maar sinds ongeveer een jaar, ben ik helemaal weg van een bepaalde band. Sommige van mijn vriendinnen vinden het niet zo leuk, maar ja, their loss (a)
Ik heb het over, the Jonas Brothers <3
Tsja, als je een hekel aan ze hebt, klik het dan maar weg you better don't >:( als je ze niet kent, what are you waiting for? :) & als je ze kent, maar ze niet zo vind, lees maar gewoon verder, wat kan jou het schelen :P
Sinds het eerste liedje wat ik van ze heb gehoord, dacht ik: wauw! <3
& het toeval wilt natuurlijk dat een van mijn vriendinnen het ook een wauw band vindt :D Zodra we daar achter waren gekomen, beloofden we elkaar dat als ze naar Nederland zouden komen, we meteen naar hun concert zouden gaan! & ja, ze kwamen!

13 november 2009

Their Jonas Brothers World Tour brought them to Holland!

Daar kwamen N. en ik in mei achter en hadden meteen kaartjes besteld, de dag dat het kon! En na een half jaar wachten en smachten, was het eindelijk zover! En het concert was in één woord WAAAAAANZINNIG! <3 Zonder grap, beste concert of my life! Alleen wel (te) kort. Hier volgt een groot verslag over our day.

Na een hele schooldag zitten hyperen over het feit dat we naar het Jonas Brothers concert zouden gaan tegen mensen die het wel/niet wilden horen, zaten mijn lessen erop. We hadden zowat elk uur zitten aftellen, zoveel zin hadden we erin. Maar ik was het 8e uit en N. het 9e :( Dus ik moest een uurtje wachten op haar, aangezien haar vader ons naar Ahoy Rotterdam bracht. Maar ik vond het niet erg, want ik had wel wat te doen. Op de JB site hadden een paar mensen bedacht dat we ballonnen & hartjes mee zouden nemen naar het concert. Dus in dat uurtje heb ik twee hartjes uitgeknipt en opgeschreven ALBL, wat staat voor A little bit longer, dat is één van hun songs. Ik was boven nog even rond gelopen, op zoek naar het lokaal waar ze les had, maar ik kon het niet vinden, dus ging ik boven maar die hartjes knippen.

Maarja, het knippen van die hartjes ging best wel snel, dus toen zat ik daar. Dus ik ben naar beneden gelopen en ging op zoek naar het v5 rooster. Daar zag ik waar ze les had, dus huppelde ik daarheen. Ik liep door de aula en zag dat hij helemaal versierd was i.v.m. het schoolfeest, helemaal à la Vegas! Maar ja, ik dacht: "Hehe, ik kom niet op het schoolfeest want ik ga naar the Jonas Brothers, jeej!" Maar de rest van het uur heb ik bij N.'s lokaal gezeten, beetje kletsen, lol trappen etc. & toen was het zover. De bel ging, wij gingen naar buiten, stapten in de auto en gingen richting Rotterdam, na een paar hatelijke "Veel plezier.." & "Ik hoop dat jullie voor een paal zitten :D" gehoord te hebben. Cultuurbarbaren. Jonas Brothers zijn cooool! <3.>

In de auto had N's pa Lines, vines & trying times opgezet, hun nieuwe album, (met de nummer 1 hit Paranoid, great song, love it.) om een beetje in de stemming te komen =D Na wat te hebben gegeten, gingen we naar Ahoy en er waren echt 589357394832958738942792857 mensen O.o Niet normaal hoeveeeel xD Maar de rij ging echt supersnel! Awesomeness, me love it.

Toen stonden we bij de deur en toen wilde Nicoles kaartje niet scannen $%@$%@$. Pas na een half uur (één minuut dus:P) deed hij het, pfew. En die van mij ging in één keer xD grappig (a)

However, we gingen dus naar onze plaatsen en ik bracht eerst een bezoekje aan het toilet, just in case. Ik zou mezelf haten als ik midden in het concert nodig moest en net bijv. Paranoid mis. Toen we in de rij stonden, zei iemand nog achter ons: "Het is wel handig dat er zoveel meisjes zijn, dan staat er bij jullie een lange rij en bij de jongens niet, haha :)" & die gast had zo'n gelijk:P Niet dat het heel lang duurde, maar het is fijn als je gewoon meteen kunt ipv wachten (a)

Als voorprogramma hadden we Valerius. Ik ben niet meteen fan van ze ofzo, het was niet slecht, maar ik ga niet meteen een CD kopen ofzo. Ik was trouwens helemaal verbaasd dat ze Nederlands konden, maar blijkbaar was ik de enige, lalala (a) Valerius was er van 8 uur tot 10 voor half 9 ongeveer en JB kwam pas om kwart over 9. Talking about fashionably late... But it doesn't matter! In de tussentijd zaten N. en ik te spelen met onze ballonnen :) Er zat een meisje voor me en haar haar was statisch xD Ik zat zo met mijn ballon aan haar haar, hops omhoog en haar haar ging mee, diagonaal, horizontaal, verticaal, driedubbele twist, het ging allemaal mee xD

I'm evil, me know (a) maarja, als je bijna een uur moet wachten...

Maar het was het zooo waard! We werden helemaal hysterisch!

De muziek was geweldig, zij waren geweldig, het podium was geweldig de sfeer was geweldig!

En toen Nick Jonas achter de piano ging zingen en zijn speech hield...

"Don't you ever, EVER, let it slow you down. Because I believe in you. And I wanna thank you all for believing in me. You truly are the best fans in the world. I love you with all my heart."

Dat was zo mooi, dat ik bijna moest huilen. Als ik mezelf niet had tegengehouden, had ik echt gejankt. i love them too! (L)

En natuurlijk waren er ook grappige momenten :) Joe die konijnenoren had opgezet =D So cute! Ik had net niet op tijd een foto kunnen maken, balen. & witte shuttershades, het stond hem wel goed (L) Ik was alleen weer te laat... & natuurlijk bellenblaas =D heb ik wel een foto van kunnen maken, alleen is het niet zichtbaar op de foto, shame. En Kevin heeft 343498 gitaren en die wisselt hij ook elke seconde om. Hij ging ook helemaal los op het podium, rondjes draaien, meezingen, richting het publiek springen (en hij werd meteen bedolven onder fans xD Echt, als die hekken er niet waren, had die gast het niet overleefd:P of in ieder geval zijn kleren niet.)
It must be great to be a JB'er. Geweldig, dat je zoveel fans hebt, die van je muziek houden.

De volgende keer ga ik zeker weer. Maar wanneer? (haha, dat rijmt). Ik wou dat ik ook naar Brussel was gegaan, ik wou dat ik naar alle concerten van ze was geweest. Maar ja, mijn moeder vond Rotterdam al niet goed, maar ik had expres de kaartjes al gekocht en als ze nee had gezegd, was ik toch gegaan.*Muahahahahaha* gemene lach xD

me love them! <3

& thats my JB story. Ik heb veel foto's gemaakt en ben nu helemaal fan. Meer dan ooit, aaaaaaah! <3>echt, de volgende keer ga ik zwaaaar. Ik baal eigenlijk wel dat ik ze niet kon ontmoeten ofzo. We hadden zitplekken (niet dat we gingen zitten, hehe.) maar konden alles goed zien! Ik had wel lenzen in, zodat ik alles goed kon zien ^^ Maar het brak wel mijn hart, toen het afgelopen waren, ze gingen buigen en weggingen. En toen ze terug liepen en al die fans bij die hekken helemaal gek werden en ik stond daar, 10 meter ervandaan ofzo (minder) en kon helemaal niet bij ze... Volgende keer, word ik lid van Team Jonas, doe ik mee met alle prijsvragen, min. 324283948948x & desnoods betaal ik ervoor om ze te ontmoeten! Echt, op een dag lukt het me. Maar voor nu, blijft het een fantasie. But i'm sure, that it's gonna happen. <3

cunexttime! x

Laatste week

2011-08-06T17:38:00.002+02:00

Eindelijk, na vijf weken zwoegen is eindelijk de laatste week van mijn zomerbaan in het ziekenhuis voorbij. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het leuk om te doen. The only thing that’s killing me, is het feit dat mijn wekker vijf dagen in de week om 5.30 af gaat. En dat terwijl ik een rasechte uitslaper ben. Pfft, wanneer ik arts ben, begin ik gewoon om 12 uur. Dan laat ik de nachtdienst gewoon wat langer door werken, muahaha. Twee weken geleden is mijn mede afdelingsassistent naar een andere afdeling gegaan, waar het een stuk drukker is dan op de SEH. Poor guy. Ik zit soms gewoon een aantal uur lang dingen uit de koelkast te snaaien (niemand eet het toch op, en anders is het zonde, am I right?) en televisie te kijken. Het is wel jammer van de weinige kanalen, dus het staat eigenlijk standaard op nederland 1, 2 of 3 of anders sbs6. Begrijp me goed, het is niet zo dat ik geen zin heb om te werken en daarom dus non stop tv zit te kijken, integendeel. Ik vind het juist leuk om te werken, met wat pauzes er tussen, anders had ik net zo goed thuis kunnen blijven. Soms is er gewoon niks te doen, en vooral nu in de vakantieperiode zijn er weinig mensen. Ik vul de kasten bij met wat medische benodigdheden, vervang de linnen, check de prikkarren, haal wat eten voor de dag- en de nachtdienst en ik breng wat patienten langs. Dat laatste gebeurt niet zo heel vaak, aangezien er soms nauwelijks patienten zijn. En als er patiënten zijn, dan brengen de verplegers ze zelf wel, want zij hebben dan ook niets te doen. Dus eigenlijk heb ik een super relaxt vakantiebaantje :) Het enige nadeel is, nu die jongen weg is, dat ik me in plaats van samen verveelde, nu alleen moet vervelen. En geloof me, dat is saai. Na het NOS journaal, of Hart van Nederland zo vaak gezien te hebben dat je bijna alles mee kan praten, ga je je vervelen. En dan ga ik doelloos trap lopen, want ja, na die High Tea van vorige zondag, moet ik alle chocola etc. eruit krijgen. En suiker. En vet. Wat me dus nooit gaat lukken. Vandaar dat ik deze week skeelers ga kopen :P Maar ik dwaal af. Samen met hem was het dus übergezellig.

Een aantal flashbacks:
Uit verveling hebben we ongeveer een half uur in de wachtkamer van verdieping 7 gezeten. Na een tijdje besloten we daar weg te gaan, voor het geval ze ons zouden missen (dus niet) We zaten in de lift en gingen terug naar de SEH. Toen we bijna beneden waren, besloot ik in een opwelling op alle knopjes te drukken t/m 7. Het leek me wel grappig als er iemand langs liep op een bepaalde afdeling, dat die lift opeens open gaat, maar er zit niemand in.. http://www.dramabutton.com/ Hij vond dat ik het gewoon moest afmaken en drukte ook op 8 en 9. Eenmaal aangekomen, kwamen er opeens twee artsen aan en wij dachten: fuck. Ik durfde ze niet aan te kijken, liep razendsnel weg en viel bijna om van het lachen. Ik zie het al helemaal voor me, die arts wilt op zo’n knopje gaat drukken en ziet dat ze allemaal al zijn ingedrukt. Ze draait zich om en wilt net naar ons gaan vloeken, maar dan gaan de deuren net dicht. Ik heb denk ik 20 minuten samen met hem zitten lachen, ik kwam niet meer bij. En nou maar hopen dat ze niet naar, bijvoorbeeld de 8e verdieping moesten op een operatie uit te voeren ofzo.
Waarschijnlijk niet, want de OK is op de 2e verdieping, dus ze zouden maar één keer stoppen dan. Dus ja, het was compleet achterlijk wat we deden, maar we hebben niemand pijn gedaan. En als het echt een urgent iets was, zouden ze vast niet wachten tot de lift van 7 hoog naar beneden zouden komen, maar als Speedy Gonsalez de trap op rennen.
Daarna zaten we in de koffiekamer en ik zei dat je bovenaan een beker een gat moest prikken. Hij vond dat dat niet logisch was, want dan zou de drank er meteen uitlopen. Wat niet zo is, want als je het vult tot ongeveer 80% en je prikt het gaat bovenaan, dan loopt het eruit als je aan het drinken bent. Meneer wilde kijken of dat zo was, maakt een gat met een schaar, drinkt er (jammer genoeg) water uit en SPLASH! zijn broek doorweekt. En precies op een plek waar het lijkt alsof hij zijn het niet meer in kon houden. Nou, je kon me opvegen op dat moment, serieus.
Maar nu, zit ik alleen, tv te kijken, krantje te lezen, rond te lopen. Arme ik. Het is dat ik straks een stuk rijker ben :P
xxx
ps. Ik ben overigens niet in de problemen gekomen voor die rekening van 600 euro, hij zei er helemaal niets over :)

My bad

2011-07-23T23:34:00.002+02:00

Wat overigens ook hoort bij het bericht van gisteren, was dat ik een levensbedreigende fout heb gemaakt in het ziekenhuis. Ik zat in de koffiekamer terwijl er een overdracht (dagdienst vertelt aan de nachtdienst hoe het met de patiënten zit, welke er zijn, wat ze hebben enz.) Ik luisterde maar half mee en hoorde dat er een psychiatrische patiënt was. Na een kwartier was het bijna half 4 en had ik even snel nog wat EHBO-kits uitgedeeld. Eenmaal aangekomen in kamer 2, zag ik een vrouw liggen die in slaap was gevallen. Soms lijkt het ziekenhuis echt op een hotel, alle lakens en eten wat wordt uitgedeeld enz. en ook goede service, van mij uiteraard. Ik zag dat de voorraadkast dicht was gezet met van die plastic dingetjes. Ik dacht echt: Welke idioot heeft dat ding vastgezet? Dus ik knip het blij door, stop de EHBO-kit in de kast en ga vrolijk verder. Opeens komt een verpleegkundige aangerend: Heb jij die draden doorgeknipt? Die vrouw is suïcidaal!Ik dacht: Kuuut, want in die kast zat pure alcohol, naalden, injecties, spuiten, messen, scharen, alles. Gekke shit, ik zou gewoon een dood op mijn geweten kunnen hebben x_X My bad.
xx

Pfew

2011-07-23T23:21:00.002+02:00

I’m so lucky. Ik ben overigens helemaal te vergeten om te zeggen dat ik nu op de SEH (Spoed Eisende Hulp) zit. De hoofdverpleegkundige was vrij vandaag, so currently I’m off the hook. Hopelijk is hij voor de komende drie weken dat ik nog werk op vakantie en dat er niks gebeurt. Pfew, i’m so happy. Zondag en maandag ben ik vrij, so fingers crossed!
Het was vandaag eigenlijk best een saai dagje. Het was de eerste keer dat ik alleen moest werken, dus in plaats van 7 tot 9, was ik bezig van 7 tot 11. Maar ja, ik moest nog tot half 4. En aangezien ik geen collega had om mee te kletsen, heb ik me dood verveeld. Op een gegeven moment ben ik zelfs helemaal naar de 9e etage gegaan om daar een half uur de krant te gaan lezen. Want ik heb het gevoel dat die verplegers echt zo naar me kijken met een blik van: OMG, zit je wéér niks te doen? Maar ja, er valt ook geen moer meer te doen. In principe verdien ik mijn geld met niks doen. Eigenlijk best wel erg, terwijl het ziekenhuis aan het bezuinigen is, haha. Nou, na de lunch ben ik dus naar de 9e etage gegaan met de lift, daarna ging ik met de trap naar 5e verdieping, daarna weer omhoog en vervolgens weer naar beneden via drie verschillende trappen. Ondertussen ging ik chillen op elke verdieping. Eigenlijk zo slecht, ik zou me moeten schamen. Maar ja, het is me of beneden vervelen en vreemde blikken krijgen, of boven vervelen. Ik heb namelijk nooit geweten dat het op zaterdag zo ongelooflijk rustig was in het ziekenhuis. Ik dacht dat mensen op zaterdag helemaal los gingen en dus veel ongelukken veroorzaken, haha. Maar ja, in de ochtend toen ik naar de metro liep, was het doodstil. Het halve ziekenhuis was overigens dicht, ik was doodsbang. Vooral op de 9e verdieping en op de 1e verdieping. Noem me een watje, maar als er bij een afdeling het licht uit was, ging ik er als een haas vandoor. Ik vond het zo eng, stel je voor dat er een gestoorde patient met een giga naald hysterisch naar buiten komt gerend, me aanvalt en mijn bloed opzuigt omdat hij zich verveelt ofzo. Even afkloppen :P
Voor de rest was er nog een patiënt, zo’n typische ‘mooiboy’ die denkt dat hij helemaal geweldig was. Wat blijkt is dat hij, ik citeer: aangevallen door een dame. Ik had ff een LOL-moment, hij was echt toegetakeld xD Gekrabd, geslagen en waarschijnlijk ook nog helemaal uitgescholden. Daarvoor kwam hij dus helemaal naar de SEH, en kreeg te horen dat hij gewoon een pleister moest plakken. Hij stelde zich aan en wilde nog gierig doen om een pleister, haha.
En dan was er nog een man die net als ik een Kreeft was en zei dat hij paranormaal begaafd was en wat hij zei: Je bent heel vrij van geest, je bent leeg vanbinnen, er zit geen rottigheid in je. Je bent niet gemeen. Ook ben je beschermd opgevoed en ben je zeker van jezelf, dat blijkt uit je houding. Ja, je bent een leuk mens. Hoe oud ben je, 25 ofzo? (Nee, 18) Oh, je hebt een volwassen uitstraling in je gezicht.
Zo, leuk om te horen :p Enige nadeel wat dat hij vroeg of ik mee een hapje wilde eten. Niet dus.
xxx

Screwed

2011-07-22T21:18:00.002+02:00

I’m so screwed. I’m so freaking screwed. Ik hoop dat het meevalt en dat niemand boos wordt. Dat ik geen preek krijg en dat alles goed komt (fingers crossed).
Het begon als een moeizame dag. De wekker ging om half 6 en ik had hoofdpijn, geen zin om te ontbijten en maakte me klaar om naar werk te gaan. Ik weet niet hoe ik het voor elkaar heb gekregen om alsnog laat van huis te vertrekken, terwijl ik niks heb gegeten. De metro haalde ik gelukkig wel, maar ja. Eenmaal aangekomen, pakte ik mijn uniform, kleedde me om en ging chillen in de koffiekamer. Ik begin om 7 uur en dan werk ik samen met nog een andere afdelingsassistent/vakantiekracht. Hij was er alleen niet en aangezien hij meestal op tijd is, ging ik ervan uit dat hij nog steeds in bed lag. Wat eigenlijk geen probleem is, want het werk wat wij doen, hebben we samen in drie uur af, terwijl we acht uur moeten werken. Ik snap dus eigenlijk ook niet waarom we met z’n tweeën zijn. Niet dat dat erg is, want het is echt lachen. Later bleek dat ik er niet echt naast zat want hij bleek pas om vijf voor zeven zijn bed uit te zijn gekomen. I must be wonderful. Er waren nog een aantal leuke dingen gebeurd, zoals een handschoen die we hadden opgeblazen en een gezicht erop hadden getekend, een vuilniszak met kleren die ontplofte enz. Het toppunt was wel toen hij met mijn schaar een gat in zijn beker had gemaakt, er water in deed om er vervolgens uit te drinken, met als gevolg dat zijn broek nat werd. En dan precies op de goede ‘het-lijkt-wel-alsof-je-in-je-broek-geplast-hebt’-plek. Ik zat echt een kwartier non stop te lachen en te huilen, dat gezicht die hij trok en alles, classic!
Op een gegeven moment kwamen we erachter dat de voorraadkast bijna leeg was en dat er wat besteld moest worden. De hoofdverpleegkundige was er helaas niet, dus we wisten niet hoe het moesten bestellen. Na wat afgesnauwd te worden door de magazijnchef (waar ik nu dus nooit meer naar toe ga!), bleek dat een van de verpleegkundige een tijdje geleden ook kon bestellen. Na wat gissen naar het wachtwoord, besloten we met z’n allen alles wat op was te bestellen. Na een tijdje kwam de voorraadkar naar boven, die ik heel braaf uitpakte. Vervolgens pakte ik de lijst met producten en zag eronder staat: Totaalbedrag: 572,60.

Ik ging bijna dood x_X How was that even possible? Die kar was echt voor de helft geladen! Wat blijkt, de bloedkweekflesjes die ik erbij had besteld, zijn 3,25 per stuk. In een pak zitten 25 flesjes. Wij hebben 6 pakken besteld (oorspronkelijk waren het er vier, maar ik denk dat het verkeerd gelezen/ingetikt is door de verpleegkundige). Die flesjes samen waren al bijna 500 euro o_O Dat is gestoord! Normaal gesproken komen die mensen die flesjes zelf brengen, maar ik neem aan da we daarvoor ook betalen? Dus, in principe heb ik niks fout gedaan toch? Ik heb maar zo’n 80 euro uitgegeven aan de voorraadkast dus.

I’m seriously freaking out, ik hoop echt dat het geen probleem is en dat ik niet morgenochtend om 7 uur geschreeuwd word, ontslagen wordt en dat het van mijn loon afgaat!
Nee, ik stel me aan. Het komt goed.
Adem in, adem uit.
ps. Die wesp heb ik niet meer gezien, maar dat betekent niet dat die bitch zich niet ergens verstopt ofzo.

Planet of the … wasps

2011-07-21T17:29:00.002+02:00

Ik zit op mijn splinternieuwe laptop (Asus) na een tijdje weer eens te bloggen. Momenteel bevind ik me in de slaapkamer van mijn ouders, want ik ben uit mijn eigen kamer weggejaagd door een wesp. Hoe is die wesp binnengekomen? Nou, blijkbaar vinden de mensen die in dit huis wonen dat nu het niet regent, het opeens tropisch is en 30 graden, dus besluiten ze alle ramen en deuren open te zetten. Met als resultaat dat een nieuwsgierige wesp naar binnen komt gevlogen. En omdat wespen blind zijn, denk ik niet dat hij zo 1, 2, 3 weg zal gaan. Ik weet dat het een beetje apart is dat ik me laat wegjagen door een beestje wat niet groter is dan mijn vingerkootje (ik heb wel grote handen, ff tussendoor). Ik word alleen helemaal gestoord van dat gezoem en het feit dat dat ding kan vliegen en dus overal kan zijn, irriteert me. Niet te vergeten het feit dat zo’n wesp je kan steken. Nooit gebeurt, hoop dat het ook nooit zal gebeuren. Maar aangezien ik niet weet waar dat beest zich bevindt, ben ik niet echt van plan om terug te gaan. Ik heb wel even snel het raam dicht gedaan en ben als Speedy Gonsalez naar buiten gerend toen ik gezoem hoorde. So, it’s on. Met mijn elektrische vliegenmepper en een theedoek ben ik klaar om aan te vallen. Nou ja, niet nu meteen. Ik zit namelijk nog in ‘ik ben buiten geweest’- kleren (lees: spijkerbroek, t-shirt enz) en ik sterf van de honger, dus.. We’ll see. Zul je net zien dat die wesp al lang en breed weg is. Of in de kast op me zit te wachten voor de genadestoot. Oh, the horror!
Eerst maar even eten =D xx

Vakantiebaan

2011-07-06T17:09:00.004+02:00

Om alvast wat ervaring op te doen voor de studie Geneeskunde die ik wil gaan doen (bidden/hopen/fingers crossed/wensen dat ik word ingeloot), heb ik een bijbaantje genomen in het ziekenhuis als Afdelingassistent. Vrijdag werd ik ingewerkt en nu vandaag was mijn eerste officiele werkdag.
Ik ging om half 11 naar bed en werd boordevol energie om half 4 wakker. Vervolgens ging mijn wekker af om half 7 en alle energie was verdwenen als sneeuw voor de zon. Ik moest mezelf uit bed sleuren, de badkamer in. Omdat ik vrijdag een grote faal was begaan in de kantine (samen met de andere afdelingsassistent was ik naar de kantine gegaan om te lunchen. Omdat ik niet had geluncht, had ik mijn hele bord volgeladen. Vervolgens gingen we zitten en keek iedereen naar ons alsof we 6000 dagen niet gegeten hadden, want zij hadden allemaal namelijk maar een of twee dingen. Quite awkward, we voelden ons echt twee vreetzakken) besloot ik te ontbijten. Gevolg daarvan was dat ik vijf minuten te laat kwam, wat geen probleem was.

Vrijdag deed ik bijna hetzelfde als vandaag. Het ergste was toen eigenlijk dat ik overal heen moest, dus ook de gevreesde spoelkamer. Dat is een kamer met de 'ontlasting en urine' van de patienten. En dat ruikt niet bepaald naar parfum, helemaal niet. Ik ging bijna dood en we hebben een halve bus Brise leeggespoten. Die kamer heb ik vandaag dus maar gemeden :) als ik daar nog een x heen moet, dan koop ik wel een trendy wasknijper. (Ik zit trouwens op afdeling Heelkunde, voor een weekje)
Ik moest ook werken met een bedmover (apparaat die het bed bestuurt als je alleen bent). Ik ben tijdens het oefenen maar een keer gebotst met het (lege) bed, en dat was alleen omdat de gang vol stond, ter mijn verdediging. Dus het ging best netjes :) met mijn rijbewijs moet dat dan ook wel lukken.
Al met al is het een leuk baantje, wat nog lekker betaalt ook. Maar ook uitputtend. Ik word gewoon gedwongen om doordeweeks vroeg naar bed te gaan en te ontbijten. Veel te gezond. Straks ga ik nog vrijwillig broccoli eten.

Examens

2011-05-29T21:15:00.001+02:00

Zoals ik al eerder zei, zijn de examens afgelopen. And man, am I happy. Ik heb twee weken achter mijn tafeltje gezeten op die zogenaamde examenstoelen, die de school waarschijnlijk zelf heeft gemaakt tijdens handenarbeid, met de hoop dat ik een 10 zal halen.

~Mijn motto: Ga voor de 10, hoop op een 8, krijg een 6!~

Dat geldt alleen voor economie. Een vak die ik NOOIT meer zal hebben *PARTY*
Voor de rest verwacht (lees: hoop) ik een acht. Minstens een 7. Behalve wiskunde. Dat was drama, echt. En niet het overdreven 'o man, die toets ging zo slecht, oh een 7.1 :O'-slecht maar 'u kunt meteen mijn toets weggooien en me het laten herkansen want als u het nakijkt is het tijdverspilling'-slecht. En nu overdrijf ik niet. Echt niet. Geloof me.
Anyway, ik had gezegd dat ik na de toetsen mijn werk niet na zal kijken. Maar wie zat om vijf uur te balen dat het bereik in driemond prut is? THIS GIRL!
Ik had een hele lijst gemaakt met cijfers die ik zou moeten halen van om mijn cijfer met minstens een punt omhoog te krikken. Daarmee bedoel ik van een 6.4 (een zes) een 6.5 (een zeven) maken, door een 6.6 te halen. Ik heb alles vergeleken en het ligt heel erg aan de N-termen of ik dat haal. Want een (6.4+6.5)/2=6.45=6.4=6 En dat is vervelend aangezien ik dan net één fout teveel heb gemaakt. Net zo'n bitchnaaivraag waarin staat:

Bereken door middel van logaritmes hoeveel jaar Dave moet wachten tot hij voldoende geld op zijn rekening heeft om de wereld te redden van slechte spacemonsters.
in twee decimalen.

Wat doe ik dan?

a=3 jaar

En dan krijg ik een punt aftrek omdat ik het niet op twee decimalen heb afgerond. Dat ene kleine puntje, maakt een verschil tussen een zes en een zeven! Is dat niet ziek? Zeg maar ja.
Dus, wat ik heb gedaan is geklaagd voor elke toets, niet alleen om de N-term omhoog te krikken (dat doe ik sowieso wel met mijn faal voor wiskunde) maar ook omdat er bepaalde vragen waren waarvan ik dacht: Say what? Dit heb ik in mijn hele leven nog noooit gezien.
En dan krijg je gezeur van mensen aan je hoofd dat je teveel klaagt, waar ik het volledig mee oneens ben. Nee heb je, ja kun je krijgen. En als straks de N-term van natuurkunde 1.5 is, hoor je die mensen opeens niet meer klagen toch?
Precies wat ik dacht.
Laten we hopen dat de cijfer meevallen en geen naaicijfers zijn gegeven door naaileraren, die het grappig vinden om van je een 6.5 te geven zodat je gemiddeld een 6 staat.

Nog maar drie weken! En dat het verlossende telefoontje. Ik heb mijn mobiele nummer maar gegeven, want de huistelefoon gaat om de twee seconden af. Ik zal hem een dag van tevoren maar 16x opladen en een plekje in het huis zoeken waar ik ultiem bereik heb :)

xxx

Nostalgie

2011-05-28T03:59:00.002+02:00

Ik heb net even (ja, midden in de nacht) een happy moment: It's over, it's really over! Na twee weken mijn reet eraf te hebben gewerkt, heb ik nu drie maanden vakantie! Daarna hoef ik niet meer terug naar school! Het voordeel eraan is dat ik de hoofden van sommige mensen niet meer verplicht hoef te zien! Sommigen zal ik waarschijnlijk nooit meer zien (of willen zien), what a relief. Geen opgekropte frustraties, irritaties over aandachttrekkende lawaaimakende hooligans, roddels over eigen vriendinnen aanhoren of blikken van 'what the hel are you doing?'.

Misschien denk je: Dat je dat vol hebt gehouden. Nou ja, ik had het niet gekund zonder bepaalde mensen. Het maken van terrorfantasieplannen (ik zou hele posts kunnen maken over die plannen), gossipen over bepaalde zooi, idiote theorien verzinnen, grappen die alleen wij snappen maken en er dagenlang stuk omgaan. Er zijn natuurlijk dingen die ik nooit meer wil zien, maar ook andere die ik wel zal missen.

But a new chapter in my life! Ik hoop dat ik dit jaar wordt ingeloot en een awesome studententijd doormaak, al beland ik in Nijmegen (no offence) met gare mensen met ee droog accent. It doesn't matter. We komen er wel :) xx

ps. There will be lots of blogging this period!

Quote

2011-04-17T22:54:00.000+02:00

ik walg nog altijd van vla. x

in verband met dit verhaal.

Horoscopen

2011-04-17T22:42:00.002+02:00

Het is best wel geinig wat die horoscopen allemaal voorspellen. Meestal klopt het voor geen kanten, maar maak ik er zelf wat van.
Het wordt een drukke periode, maar wees sterk.

- Oh, ik heb binnenkort eindexamen
Je moet nu niet opgegeven, vergeet niet welk doel je voor ogen hebt

- Ik wilde zogenaamd gezond leven, laat ik dat nu maar even oppakken
Na een periode van drukte is het tijd om met een schone lei te beginnen

- Toetsweek is voorbij, ik zal mijn kamer maar opruimen die bezaait ligt met kladblaadjes.

Ik kende de gewone sterrenbeelden (ik ben een Kreeft), de Chinese sterrenbeelden (ik ben een Haan), maar sinds kort heb ik ook de Druid horoscoop gevonden (ik ben een spar/dennenboom).

Horoscoop Kreeft:

Kreeften krijgen dingen gedaan door de kracht van hun emotionele betrokkenheid. Niet alleen werken ze heel hard om hun doelen, die geïnspireerd zijn door hun eigen gevoelens, te behalen, ze weten ook hoe ze beroep kunnen doen op de emoties van anderen. Door andere mensen te laten voelen als familieleden, kunnen Kreeft met effect anderen overhalen om dingen te doen. Kreeften moeten een emotionele balans leren te handhaven omdat ze geneigd zijn overgevoelig te zijn.

Klopt gedeeltelijk, ik ben echter niet overgevoelig (toch?)

Chinese horoscoop: De Haan

Haan is bekwaam, getalenteerd en denkt diep na. Hanen houden ervan druk bezig te zijn. Ze zijn zo toegewijd, dat ze de realiteit soms uit het oog verliezen (klopt). Ze zijn heel precies en gestructureerd in hun werk (klopt niet). Als ze falen, zijn ze diep teleurgesteld (klopt gedeeltelijk).

Hanen zijn trots en onverschrokken en staan graag in het middelpunt van de belangstelling (klopt gedeeltelijk). Hun gedrag is vaak onberispelijk (lijkt soms zo, haha) en ze stralen waardigheid uit.

Hanen kunnen erg kritisch zijn op anderen (valt mee), uiten dit soms te onomwonden en kunnen dan anderen kwetsen (oh ja?). Toch zijn ze wel rechtvaardig (altijd).

Hanen zijn vaak een beetje excentriek (mwaah) en hebben soms nogal moeizame relaties met anderen (nope). Hanen zijn vaan eenlingen en verlegen, terwijl ze naar buiten toe een avontuurlijke indruk maken (klopt).

De haan kan erg goed met geld omgaan (HAHAHAHAHA) en verdiept zich graag in financiële problemen (daarom knal ik met economie toch -__________-). Als hanen wat meer geld uitgeven, is dat meestal voor dingen waarmee ze anderen kunnen imponeren (duh). Hanen kunnen egoïstisch en te uitgesproken zijn (valt reuze mee), maar ze zijn altijd interessant en kunnen erg moedig zijn (amen).

Hanen zijn gek op debatten en discussies (vraag maar aan Calis); vinden het prettig om te kunnen laten horen wat ze allemaal weten (naah..). Hanen kunnen niet tegen hun verlies. Als ze verliezen, zijn ze niet te genieten (...) Ze zullen proberen anderen van hun standpunt te overtuigen (klopt.) Ze maken dan gebruik van hun goede verbale vermogens. Ze maken mede hierdoor snel indruk op anderen. Hanen willen graag bewonderd worden.

Hanen spelen erg graag de baas. (soms) Maar ook hebben ze van anderen bevestiging nodig van hun kwaliteiten en eigenwaarde (ego strelingen). Ze hebben sterke pieken en dalen in hun emotionele leven (yeah).

Druid horoscoop: Spar/Denneboom

Sparren houden van antieke sieraden en andere oude dingen, en ze houden ervan om deel te nemen aan majestueuze vieringen (sinds wanneer?) Ondanks deze laatste aantrekking en het feit dat ze grillig zijn en niet makkelijk zijn om mee te leven (het wordt steeds leuker), ondergaan ze een sterk gevoel van isolatie en kunnen ze zich zelfs alleen voelen binnen in een groep met heel veel mensen. Sparren geven niet op tot ze hun doel bereiken. (enige stukje wat enigszins klopt) Ze laten zich niet makkelijk beïnvloeden, hun discretie verbiedt hen om hun meningen te delen en maakt dat ze soms somber uit te hoek komen, vooral omdat ze nauwelijks tevreden zijn met wat ze bezitten (what the hel..)

Sparren kunnen erg bazig zijn en moeilijk op mee samen te werken. Ze proberen altijd het meeste uit het leven te halen en dat lukt ze meestal ook.

Als een Spar verliefd wordt, kan deze ervaring haar hele wereld op haar kop zetten. Haar liefde is dan volledig onvoorwaardelijk. Sparren zijn ook erg intellectueel (nu begint het beter te worden ;D). Ze hebben een analytisch brein dat richting de wetenschappen gaat, toch behalen ze niet altijd succes (of toch niet.) Soms eindigen ze in een gebied waar hun interesse of opleiding niets mee te maken heeft. Maar wat ze ook doen, ze nemen hun werk serieus en ze kunnen soms verheven hoogten te bereiken in hun werk dankzij hun zorgvuldigheid en uitstekende arbeidsethos.

Wanneer een spar moet kiezen tussen verschillende opties, kiezen ze meestal de moeilijkste weg (klopt). Dat is omdat diep vanbinnen ze geloven dat het hun doel is om moeilijke situaties voor hen en hun omgeving te scheppen. Maar wat er ook gebeurt, sparren zijn heel nobel en je kunt volledig op ze bouwen. Ze blijven optimistisch en verliezen nooit vertrouwen. Hoe dan ook. Sparren verwaarlozen meestal de kleien dingen omdat ze liever focussen op de grote dingen. (klopt)

Dat was interessant. x

Voicemail

2011-04-17T21:57:00.002+02:00

Ik ben al bijna een jaar de trotse eigenaar van een Blackberry Bold 9700. Het enige nadeel van het switchten van T-mobile naar Hi is dat mijn voicemail bericht nu ook weg is.
Hij was: Dit is de voicemail van K.E. spreek een bericht in na de pieptoon. HAHAHA
Misschien denk je, wat is daar nou bijzonder aan? Dat is super cliché. Maar dat is het niet. Want elk woord in de zin is uitgesproken door een ander. Dus ja, we stonden in een cirkel met 14 man. Of zeven man en iedereen was twee keer, geen idee. Het was in ieder geval heel erg droog, en nu is hij weg :(
Om een nieuwe voicemail bericht te verzinnen is best een gedoe. Wat of wat zal ik zeggen?

Hi, ik ben er even niet, spreek maar wat in na de pieptoon
Hallo, met mij, ik ben even niet bereikbaar. Je weet wat je moet doen.
Ja? Hallo? Ik hoor je niet. Weet je wat, spreek maar wat in na de piep.

Maar eigenlijk past dit veel beter bij me:
Hallo, ik ben er even niet, geen idee wat ik nu aan het doen ben, want ik heb mijn telefoon eigenlijk 24/7 bij me. Is het dringend, bel dan nog zeven keer, want mijn voicemail luister ik toch nooit af. Het kost teveel geld en ik ben gierig. Is het niet dringend, stuur dan een sms/ping/whatsapp bericht. Laat vooral niets achter, want dat is geldverspilling :) Het luisteren naar dit bericht is ook geldverspilling, maar ja, dat is niet mijn probleem. Anyway, kun je het toch niet laten, je weet wat te doen. PIEEEEP. Nee grapje, nu komt de echte piep.

Mijn moeder zou echt raar opkijken als ze dit hoort, pfft. Ik ga mijn voicemail nu nog niet inspreken, teveel moeite :) Maar als ik ooit een celeb ontmoet, zou het wel leuk zijn als diegene mijn voicemail in zou spreken =D

voetbal op tv

2011-04-12T22:30:00.001+02:00

What's the whole point of watching soccer on television? Voor mijn gevoel heeft het alleen maar nadelen. Als je een voetbalmatch wil bijwonen, Ga dan naar de wedstrijd. Dat maakt voetbal zo leuk (denk ik), in de buurt zijn van je favoriete voetballers, een zijn met je medesupporters, de longen uit je lijf schreeuwen met 1000 andere mensen, van blijdschap random iemand knuffelen naast je. Of op z'n minst bij vrienden thuis met of geen vrouw of een vrouw die van voetbal houdt.
Maar nee, de mannen in dit huis vinden het nodig om de televisie twee (!!) uur bezet te houden om naar een wedstrijd te kijken die kan eindigen in een gelijkspel. Ik heb werkelijk geen idee waarom ze nu spelen? Kwalificatie voor wat? En tijdens die twee uur vindt men het nodig om te schreeuwen als iemand heeft gescoord, of de tegenpartij uit te schelden. Wat ook populair is om te roepen dat de scheidsrechter blind is en je voetballers een hint of tips te geven. 'Pass naar nummer 7, ja schieten, nee nee, RECHTS, nummer 12 staat VRIJ!'
For your information, ze horen je niet. Dus de televisie is bezet voor twee uur en er wordt geschreeuwd. How lovely.

Ik heb twee oplossingen. Of ik krijg een tv op mijn kamer, of we maken de huiskamer geluiddicht, of men bewoont de wedstrijd zelf bij. Het WK/EK/ACN op televisie kijken overleef ik nog wel. Eens in de twee a vier jaar vind ik wel okay. Want ja, ik zie mijn broer bijv niet even naar Rusland gaan om NL-UK te zien. Maar voor de andere wedstrijden, de Arena is vijf minuten hiervandaan. En we hebben internet :)

Ik snap overigens nog steeds niet hoe iemand kan zien wie waar op het veld staat. Zelfs als ik met mijn gezicht in het beeldscherm zit, kan ik ze niet onderscheiden. Ik zie niet eens welke rugnummer op een rug staan, laat staan diegene zijn naam. Ik snap overigens EINDELIJK wat buitenspel is, ik kan het alleen niet herkennen. Niet dat ik het per se wil.

Het "moraal" van dit verhaal is dat Manchester United nu tegen Chelsea speelt, terwijl ik de Big Bang Theory dinsdag marathon wilde kijken.
Gelukkig heb ik UPC digital :) x

Verstandkies 2

2011-02-20T21:39:00.001+01:00

It has been a while. Ik heb er wel een goede reden voor.
1. Toetsweek periode 2
2. Profielwerkstuk
3. Huiswerk
4. Ik zit bijna nooit op de computer..
But I'm back en ik blog nu via mijn telefoon, veel makkelijker! En niet alleen omdat de computer bezet is, maar ook omdat ik nu zelfs blind kan typen op mijn telefoon. Lang leve de technologie! En dan nu ter zake. Op 10 november had ik mijn kies laten trekken (lees: met geweld, een boor en alle mogelijke snijapparatuur die een kaakchirurg kan bezitten) en op 22 december moest de tweede eruit. Alleen vond ik het niet zo'n prettig idee dat ik tijdens kerst niet zou kunnen eten, dus verplaatste ik het naar 3 januari. Dat was ook niet handig in verband met het PWS en de aankomende toetsweek, dus werd het 25 januari. Laat dat nou net de week zijn waarin de CITO luistertoetsen gehouden worden, dus werd het 2 februari. Later bleek dat ik op 3 februari ging proefstuderen op de UvA, waar ik per se bij wilde zijn, dus het werd vele telefoontjes en wijzigingen later uiteindelijk 9 februari. De 'operatie' verliep normaal, ik had een arts met hele blauwe ogen, alleen kon ik zijn naam niet onthouden. Ik schudde zijn hoofd en voor de rest was het in mijn hoofd: 'blablabla..de linker was eruit..blablabla'. Volgens standaardprocedure haalde hij de tand eruit. Al ging het wel met geweld, mijn wortel wilde er niet uit. De tand werd in drieeen gebroken en ondertussen lag ik daar half verdoofd. De arts moest de boor drie keer pakken voordat het er uiteindelijk uit wilde. Na afloop ging ik naar huis, waar ik mijn plek in de bank opeiste voor de televisie om tv te kijken. Ik had de dagen ervoor 'Big bang theory' en 'Hawaii five-0' opgenomen. Ondertussen hield ik het ijs tegen mijn wang aan. Donderdag was mijn wang vrij opgezwollen, maar dat was de vorige keer ook zo. Vrijdag werd het erger dan donder, ik ging ervanuit dat dit de piek was en dat het zaterdag wat beter zou gaan. O boy, I was soo wrong. Zaterdag was het even opgezwollen als vrijdag, dan niet erger. Ondertussen leefde ik op geprakte aardappelen en vla met brood erin gedoopt. Zondag kon ik nauwelijks opstaan, ik voelde me hartstikke ***. De zwelling was verergerd en zo hard als steen geworden. Ondertussen kreeg ik om de vijf seconden van die keiharde steken in mijn wang. Ik had echt al 36 Ibuprofen ingenomen, maar ik mocht er niet zoveel in omdat dat niet gezond was. Het laatste wat ik er nog bij kon gebruiken was een leverfaal. Ik belde op naar het AMC en na vier keer door te zijn verbonden kreeg ik een vrouw aan de lijn. Ze zei dat ik een paracetamol gecombineerd met ibuprofen moest innemen en dat dat zo'n zes uur zou werken. Het werkte, maar na drie uur kwam de pijn terug. Dus nam ik er nog wat in en ging slapen. Nou, ik probeerde te slapen, maar het ging voor geen meter. Midden in de nacht werd ik wakker van de pijn en nam ik er nog een paar. Toen werkte het helemaal niet. Ik viel om 1 uur in slaap en ik werd om 4 uur wakker. Vervolgens doezelde ik een beetje in en na kwart over vijf kwam ik niet meer in slaap. Ik deed mijn lampje aan en keek in de spiegel om te kijken of de zwelling erger was geworden en ja hoor. Toen had ik het niet meer, ik liet wat tranen vloeien. Ik had geen zin om mijn ouders wakker te maken om vijf uur, dus wachtte ik tot half 8. Omdat ik niet in slaap kon komen, besloot ik 'Harold & Kumar - escape from Guantanomo Bay' te kijken op mijn portable dvdspeler. Om 7 uur moest ik naar het toilet, maar mijn ouders waren wakker geworden. Ik moest het licht aan doen en ze schrokken gewoon. Dus hups, omkleden en richting het AMC met mijn vader. Omdat het GVB staakte moesten we met de metro. De hele rit verborg ik mijn wang met mijn hoge kraag, wat eigenlijk ook wel pijn deed. Daar aangekomen melde ik me bij de balie. Daar zat een leuke jongen en hij begreep helemaal hoe ik me voelde en uiteindelijk moesten we in de wachtkamer zitten. Ik zat te whatsappen terwijl mijn vader de krant aan het lezen was.
Opvallend: veel mannen lezen de krant van achteren naar voren. Eerst sport en dan de disasters in de wereld, maar dat terzijde. Op een gegeven moment zaten we daar al bijna een half uur, toen ik me misselijk begon te voelen. Ik dacht: 'ik ga niet overgeven, ik ga niet overgeven, dat kan ook niet want ik heb niks gegeten, dan komt er alleen gal uit'. Maar toen begon ik te zweten, te rillen en begon ik licht in mijn hoofd te worden. Ik dacht: 'shit, ik ga flauwvallen, shit shit'. Dus ik tik mijn vader aan en zeg dat ik duizelig ben. Hij stond op om een zuster te halen en samen droegen ze me naar een behandelkamer. Ik had het ondertussen snikheet, maar nadat ik mijn jas uit had gedaan, had ik het ijskoud en zat ik te rillen. De arts kwam tot de conclusie dat het ontstoken was en gaf me een verdovingsinjectie. Dat deed echt belachelijk veel pijn, zoveel pijn had ik nog nooit gehad. Ik begon te huilen en stopte niet meer tot ik bij de apotheek aangekomen was. Maar eerst moest ik nog geopereerd worden en dat was het ergste want ik moest mijn mond open doen.. De arts sneed eerst de hechtingen los en zat tegen de zwelling te duwen om alle pus eruit te krijgen. Dat deed ook *** pijn, dus die hele operatie liepen de tranen over mijn gezicht terwijl ik mijn riem fijnkneep. Ik kreeg wel een compliment dat ik zo stil bleef liggen terwijl ik helse pijn onderging. Vervolgens hechtte de arts een 'drain (afvoerbuisje) in mijn mond, maar volgens mij was er iets mis met die naald want hij wilde er niet door heen gaan, tenminste dat voelde ik. Hij moest ook nog helemaal een nieuwe naald halen en die wilde er ook niet doorheen. Na de behandeling maakte ik een nieuwe afspraak en gingen we naar de apotheek om medicijnen (antibioticum) op te halen. Die gebruik ik nog steeds, vandaag is mijn laatste pil. Eigenlijk zou ik vandaag om 8 uur in de avond klaar moeten zijn, mijn routine was 12.00- 20.00-4.00u maar omdat ik vandaag (de laatste dag!) mijn wekker niet om 4 uur had gezet, was ik doorgeslapen en werd pas om half 8 heel even wakker. Dus vandaag was het 7.33-15.33-23.33. Ik heb volgens mij een kind een trauma bezorgd want ik zag heel eng uit. Een misvormd gezwollen hoofd, knalrode ogen, een behuild gezicht en een gezicht die op donder stond, omlijst met een zwarte muts en capuchon. Vervolgens duurde het 623 jaar tot de apotheker de medicijnen had, omdat er een probleem was ofzo. Ondertussen keek iedereen naar dat vreemde meisje met aan de ene kant een gezwollen wang en aan de andere kant een traan. Het bleek overigens dat mijn vader ook moest huilen toen hij me pijn zag lijden tijdens het verdoven. Hij was heel lief. Wat minder was dat toen we samen vla gingen kopen (IK KAN GEEN VLA MEER ZIEN!) rook het zo heerlijk naar versgebakken brood en alles in de supermarkt.. Torture. Dat was de ergste Valentijnsdag ooit. Maar nu haal ik alle gemiste eten weer in, ik kan weer gewoon eten! De zwelling is nog niet volledig weg, maar het ging elke dag beter :)

C'est tout. X

Skiën

2011-01-28T21:47:00.001+01:00

Als afsluiting gingen we skiën in Snow World, en eigenlijk was het nogal een disaster. De allereerste keer toen ik ging schaatsen, was ik ongeveer negen jaar oud en heb ik zo’n vijfentwintig keer ijs gehapt. Ik ging ervan uit dat ik dit keer ook best wel vaak sneeuw zou happen, maar dat viel wel me. SD, HZ en ik zijn in ieder geval tot een conclusie gekomen, Afrikanen (allochtonen) horen niet op het ijs. Ik denk dat als je mijn acties had gefilmd, je gewoon zou huilen. Van verdriet of van vreugde, wat je leuk vindt. Voordat w vertrokken, moest ik natuurlijk mijn maag vullen, dus had ik een Turkse pizza en een kaasstengel gehaald <3 Als het moet, eet ik snel. En ik at ook snel, want je mocht de bus niet in als je aan het eten was. Op een gegeven moment zat bijna iedereen in de bus behalve de twee geliefde jongens van onze school, ik zal maar geen namen noemen. Die bastards weten wel wie ze zijn. Als jullie dit lezen, ik haat jullie niet? CK says “Dont hate, congratulate!” Dus, ik haat jullie niet. Ik verafschuw jullie alleen maar :) Deze twee toppers waren buiten nog kip aan het eten en ik zei: JA, NU WEG RIJDEN!!! Het gevolg daarvan was dat HZ het zo grappig vond dat ze bijna haar hele mondinhoud had geleegd in de bus :P Maar ik was serieus. Het liefst zou ik achter het stuur zitten en zoals Eddie Murphy zeggen: Watch me how fast I can make these motherfuckers run.
Tsja, ik zou wel graag mijn rijbewijs willen hebben, dan zou ik gewoon overal naar toe kunnen gaan (wat toegankelijk is voor de auto) zonder afhankelijk te zijn van een buschauffeur die misschien geen zin heeft en één shift over slaat zodat ik te laat kom. Wat HZ en ik me wel afvroegen was hoe onze buschauffeur aan zijn rijbewijs was gekomen. Ten eerste, de bocht die hij maakte om vanaf onze school op de weg te komen, was echt heel lelijk. Je zag de andere bestuurders gewoon lachen. Daarna nam hij een drempel ook heel lelijk waardoor de onderkant van de bus tegen het wegdek schuurde. En het toppunt was toen hij ging rijden met één hand en met zijn telefoon in zijn andere o.O Dus gingen we met z’n allen bidden in de hoop dat we veilig gezond en wel in Snow World zouden aankomen. En niemand wist eigenlijk waar het lag. In Spaarnwoude dacht ik? Maar waar dat ligt, not a clue. Het zal wel :P
Aangekomen in Snow World kwamen de VSC-havisten tegen die net hun ritje hadden gehad. Uiteindelijk waren wij aan de beurt . Ik zag iedereen in hun hele ski-outfit met alles erop en eraan. Wat had ik? Een oude funky broek met wijden pijpen die hoogwater waren. De schoenen die we kregen waren nog funkier, je kon er nauwelijks decent op lopen, haha. Ik voelde me net een pinguïn met reuma. Vooral toen ik moest bukken om de rest te helpen. Dat ging nog moeilijk dan toen mijn zusje me had laten vallen en ik mijn heup kneusde.

Small flashback:

Het was een doodgewone zondagochtend in januari. Althans, dat dachten we. Als je vanuit het raam naar buiten keek, was het weer gewoon normaal. De sneeuw was verdwenen en geen ijs te zien. Met goede moed stapten ik en mijn zusje naar buiten, richting de kerk. Bij de eerste stap al merkte ik dat het glad was, en na nog meer stappen dacht ik: dit wordt gevaarlijk. Dus liepen mijn zusje en ik schuifelend over de stoep. Nadat we op 3/4 van de weg waren, kwam er een jogger langs. Ik zei nog tegen mijn zusje dat diegene gek is, aangezien het hartstikke glad is. Volgens mij vond die gene ons juist raar, maar goed. We liepen verder en mijn zusje slaakte opeens een kreet. Ik draaide om, om te kijken wat er gebeurd was en ik zag haar nog net vallen. Als reactie spreidde zij haar benen om zo goed mogelijk terecht te komen, ten nadele van mij. Ze trapte namelijk tegen het been waar ik op steunde, waardoor ik keihard onverwachts onderuit ging, recht op mijn rechter heup. En ja, het deed pijn. Die jogger keek naar ons en ging gewoon verder, trut. Ik zat daar nog vijf minuten een beetje boos dat ik was gevallen en van de pijn en ging toen verder naar de kerk. De pijn bleef aanhouden en bij elke poging om te bukken deed het nog meer pijn. Na een week was de pijn nog niet weg, dus ging ik naar de huisarts. Die zei dat ik het gewoon gekneusd had en dat het na dat weekend wel weg zou zijn. Het is nu eigenlijk vrijwel weg, alleen merk ik dat als ik in een bepaalde situatie lig, ik nog steeds wat pijn voel. Maar dat komt wel goed :)

Back to the present: Ik had gekozen voor skiën met les, maar dat ging ook niet zo lekker. Als eerste moesten we met één ski een rondje lopen en KH schoot maar niet op, maar inhalen ging ook niet. Daarna moesten we zijwaarts omhoog lopen, dat voelde ik wel in mijn benen, damn. Bij het skiën naar beneden zij onze “lerares” de hele tijd, naar voren leunen en handen op de knieën, maar dat wilde ik wel eens vergeten. Het gevolg daarvan was je of door crosst naar de verkeerde baan, of gewoon sneeuw hapt. Ik had beide. MAAR, ik ben maar twee keer gevallen. En de eerste keer was niet echt vallen, ik verloor mijn evenwicht en gleed verder naar beneden met mijn handen. De tweede keer ging ik wel echt neer :P Echt precies nadat ik onze lerares had gevraagd hoe het ook alweer moesten (we moesten slalommen en pionen raken) ging ik neer :P
Omdat we echte daredevils zijn (ehum) besloten we op de lichtgevorderde baan te gaan. Dat had ik niet moeten doen, total disaster. Ten eerste, de lift lukte wel maar van de lift(baan) afgaan, ging echt niet. Ik liet dat liftkoortje ding los, die knalde natuurlijk weg. Daarna wilde ik naar beneden skiën, maar ik kwamen gewoon niet van die baan af! En dat terwijl er mensen aankwamen, gelukkig kende ik hem. Hoe meer ik van de baan af wilde, hoe meer ik naar achter gleed. Volgens mij stond ik er echt zo’n vijf minuten en niemand kon me helpen omdat ze anders ook mee weg zouden glijden. Kortom: Allochtonen horen niet op het ijs. Nu ik dat zeg, ik zie altijd blanken of Aziaten (kunst)schaatsen :P Wel heel mooi.
Toen ik einde van de baan af was, kwam die liftbediener op me af en gaf me tips hoe ik er de volgende keer van af moest gaan. Dus ging ik nog een keer en toen ging het ook niet zo soepel, maar wel beter =D Daarna moesten we hem peren, omdat je per extra minuut één euro moest betalen, gierigheid.
Onderweg naar school kregen we nog sushi, zelfgemaakt door HZ =D

En dat was v6 naar Snow World, afsluiting van gym! Aan de ene kant is het jammer dat ik geen gym meer heb, want nu sport ik gewoon niet meer:O Dat komt wel goed.. sprak zij hoopvol.

xxx

SE-week voorbij!

2011-01-22T22:08:00.001+01:00

Feeeeeeeest! Eindelijk, toetsweek voorbij. Deze ging het kutst van allemaal =D Wiskunde verkloot, economie verkloot, biologie ging wel, frans ging voor het eerst minder. En dit wilt een 8 gemiddeld staan? Dat kan ik alvast op mijn buik schrijven.

Nee, ik ga gewoon de volgende toetsweek vlammen! Niet meer een week van te voren twee hoofdstukken scheikunde maken en natuurkunde sommetjes afraffelen. Ik ga (proberen) echt wat (te) doen tijdens de lessen economie en alles af te hebben een week voor de toetsweek.
Dit zeg ik al sinds de vierde klas, maar dit keer ga ik het ECHT doen, anders ben ik dood. Ik ga ook op examentraining een paar weken ervoor, dus de onvoldoendes van deze week moet ik zo op kunnen krikken.

Als afsluiting van gym, gingen we skiën in Snowworld. Ik zal het in een zin samenvatting: Deze sport is niet voor mij weggelegd.
Onze ski lerares vond ons volgens mij bijzonder vervelend, maar ja, ik heb nog nooit op ski’s gestaan :O Dus als ik 458459x vergeet mijn handen op mijn knieën te houden en neerga en sneeuwhap, dat kan de beste overkomen.
Ik heb ook een soort van de hele lift opgehouden door niet van de baan af te kunnen komen. Ik wilde niet helemaal omhoog, dus halverwege liet ik los. En toen kon ik niet van de baan af want ik gleed steeds naar achter, terwijl er mensen achter me aan kwamen die tegen me op zouden crashen o.O Total drama.

Skiën, niets voor mij.

twentyeleven

2011-01-02T17:13:00.001+01:00

Een nieuwe post in een nieuw jaar. Ten eerste: Gelukkig Nieuwjaar! We zitten in een nieuw decennia en dit keer gaan we het goed doen, 2011! <3
Ten tweede: Sorry dat het zo ongelooflijk lang duurde voordat ik met een nieuwe post kwam. Maar dat komt omdat ik het zo ziek druk ben, niet normaal. Er was een toets week, PO’s, presentatie, schrijftoetsen and last but not least, mijn Profiel Werkstuk. Die is nu gelukkig af, alleen heb ik er een foutje in gezien. Eigenlijk moet ik die pagina opnieuw printen, maaaaaaar: het papier is op. Dit is typisch een geval van: Scheiße.
Ik print het morgen wel op school denk ik.. Ik had eerst nog vier pagina’s over, toen ik erachter kwam dat mijn conclusie niet klopte. Dus moest ik mijn conclusie opnieuw uitprinten, maar de groene kleur van het plaatje van de Tonic Lemon was oranje geworden. Dus deed ik het opnieuw en werd hij weer oranje. Na wat te hebben zitten klooien met de printer, printte ik het voor de derde keer uit en toen kwam hij er wel goed uit. Dus ik had nog één pagina over. Toen zag ik dat ik in mijn voorwoord had staan: “neger” in plaats van “negen”. Dus had ik die ook maar opnieuw geprint. En nu blijkt dat ik nog wat mis in het voorwoord, maar dat was mijn laatste blaadje! Dus tenzij mijn ouders toevallig papier hebben, moet het morgen op school uitgeprint worden, great.

Ik zit hier trouwens half gebroken achter de computer, want ik ben zo smerig gevallen.. Ik was vanochtend met mijn zusje op weg naar de kerk toen ik merkte dat de grond vrij glad was. Er lag geen ijs of sneeuw, maar er was toch glij-gevaar. Dus we gingen beide schaatsend verder, tot we bijna bij de kerk waren. Ik zag een jogger aan komen en ik dacht: Gestoord wijf, straks glij je uit.
Opeens hoorde ik achter me mijn zusje keihard ‘au’ schreeuwen en voelde ik een schoen (een #%#$%#$%#% Ugg) tegen mijn voet trappen. Ik verloor evenwicht en de grond was al zo stabiel met heeel veel wrijving (niet) en smack tegen de grond op mijn heup. Het leek alsof de tijd in slow motion ging, maar ook in fast motion. Slow motion: Er gingen 45398359 gedachten door mijn hoofd, waaronder “wat was dat bij mijn voet,” en “waarom komt die grond zo dichtbij?” en “kut, ik moet mijn hoofd beschermen”. Fast motion, voor ik het wist lag ik op de grond, zonder mijn armen uit te hebben gestoken om mijn val te breken. Van de pijn draaide ik zestien rondjes (lees: anderhalf) en ik zag die jogger nog voorbij joggen, één blik op ons werpend. Pfft.

Anyway, ik verlang naar de zomer. Ik kan niet wachten tot ik mijn diploma heb, dan weet ik dat ik in ieder geval niet meer hoef te leren voor 502% voor drie maanden lang! <3 Als ik wat mensen kan overhalen, zou ik naar Bulgarije willen voor examenreis. Ik heb echt een geweldige villa gevonden, als we z’n allen gaan betalen we elk maar 84 euro voor een week! Daarnaast kunnen we nog met de bus naar Bulgarije of anders voor 260 euro (heen en terug) met het vliegtuig =D Als Eyjafjallajokul maar niet dom gaat doen *afkloppen, afkloppen, afkloppen*.
Ik zie het al helemaal voor me, op het strand zonnen, op een jetski in de zee, kanoën, kajakken, met een golfkarretje over de wegen crossen en de Bulgaarse cultuur opsnuiven. En dan ‘s nachts de clubs hitten, it must be great.

Maar ja, dan moet ik wel wat mensen overhalen regelen. Ik heb geen zin om in die twee weken tussen het examen en de uitslag alle twintig nagels eraf te bijten terwijl ik thuis zit. Never. Ik heb namelijk nog nagels nodig om eraf te bijten terwijl ik wacht of ik word aangenomen voor mijn studie.
Ik ben al begonnen met sparen voor de reis, dus we gaan :) Desnoods gaan we naar Reykjavik, voor mijn part mogen we de kaart van Europa ophangen en het geblinddoekt met dartpijltjes beschieten om zo onze bestemming te kiezen, we gaan. Ik ben 17 (en dan ook, maar dan hoef ik nog maar zo’n drie weken tot ik 18 ben) dus waarom niet?

Mijn 2011 motto: Just do it, if it doesn’t kill you, it makes you stronger!

Let’s rock this year! x

18/11

2010-11-18T21:01:00.001+01:00

Het openbaar vervoer heeft me nog nooit zo diep teleurgesteld. Okay, het ligt deels ook aan het feit dat ik niet goed kan plannen en geen risico durfde te nemen, maar nog steeds!

What happened.

Ik was in de ochtend een beetje laat omdat ik me op het laatste moment nog herinnerde dat ik gym had vandaag. Dus ik had zo snel mogelijk alles wat ik nodig had gepakt, zocht een tas en liep chill naar beneden. Onderweg zag ik dat het 08.20 was, terwijl de metro meestal rond 8.25 vertrekt. En het was op 5 à 6 minuten loopafstand. Dus ik begin met rennen, maar ik na vijf meter hoor ik een geluid, het typische “metro raast voorbij”- geluid. Maar dat was niet mogelijk, want het was pas 08.21. Uiteindelijk kwam ik aan op het station en zag ik dat er op het bordje stond: “8.30”. Dat is zo onlogisch, waarom komt er geen metro ertussen? Als de ene te vroeg is, moet die daarna toch ook te vroeg komen? Met de metro is het vijf minuten (meestal met uitloop van één minuut) en de bus vertrekt om 8.36. What to do, what to do? Ik besloot de metro te nemen, uit te stappen op Diemen Zuid om daar de trein te nemen naar school. Na één minuut kom ik aan en loop ik heel rustig naar het treinstation. Aangezien ik vreemde ervaringen heb gehad met treinconducteurs, koop ik sinds kort altijd een kaartje. Maar er was één probleem. Ik had mijn portemonnee niet bij me o.O Ik had zelfs mijn pinpas niet bij me, die ik normaal altijd in mijn OV zakje heb zitten. Ik had drie keuzes:

Ik reis zwart met de trein naar school
Ik pak de metro en neem de volgende bus, dan ben ik een half uur te laat
Ik ga naar huis om mijn portemonnee te halen, want te laat kom ik sowieso al.

Ik koos voor het derde, want als ik één had gedaan en gepakt was, had ik geen ID bij me. En als ik 2 deed, had ik geen geld om kibbeling te kopen <3 Dus ik besloot om naar huis te gaan en aangezien lopen nogal ver was, moest ik weer wachten op de metro naar huis. Ondertussen kwam de metro richting Gaasperplas, die ik had kunnen nemen naar school, maar ik besloot het toch niet te doen. Ik neem de metro naar huis, stap uit en loop heel rustig. Op een gegeven moment hoor ik een geluid en zie ik de metro die ik normaal altijd neem als ik eerste twee uur vrij heb. En ik had alleen maar eerste uur vrij =.= Maar dat weerhield me niet en ik ging gewoon verder. Thuis vind ik mijn portemonnee in de pennenbak (niet logische plek, vandaar dat ik hem niet had. O wacht, nu ik erover nadenk, ik wilde een plastic bescherming op mijn telefoonscherm zetten en gebruikte mijn pinpas om het glad te strijken.) Onderweg naar het metro station zie ik WEER een metro voorbij rijden! Dat is dus al de derde die ik op een dag heb gemist $#^#$%$ Ik nam dus de metro daarna en zat weer in een dilemma. Hij kwam precies om 9.00 uur en ik had weer hetzelfde als daarvoor. Mijn veronderstelling: Ik ben al te laat en het is al een kutdag, wedden dat ik ga rennen voor de bus en hem dan toch mis? Dus ik besluit uit te stappen op Diemen Zuid station om vervolgens een treinkaartje te gaan kopen. What happens next? Een jongen wist blijkbaar niet hoe de automaat werkte en stond er twee hele minuten mee te klooien, zodat ik de trein ook nog miste! Maar de klapper komt nog hoor. Ik koop een kaartje en ga boven staan wachten op de trein. Die hoorde om 09.14 te komen.
(Ik typte “hoorde”, voel je de bui al hangen?)
Volgens mijn trein ervaringen hoort de trein zo’n minuut voor tijd aan te komen, zodat alle mensen die eruit moeten, eruit gaan en omgekeerd. Maar om 14 was hij er nog niet. Om 16 ook niet. Om 20 ook niet. En op het bord stond helemaal niet, dat er vertraging was, dus ik snapte er geen zak van. Gelukkig heb ik een telefoon met internet, dus ging ik naar de NS site. Wat staat er?

09.14 + 21
09.29 + 3

Eenentwintig minuten vertraging had hij! Dan kon ik dus de bus 6x heen en terug nemen %^#$%#$%#$ En het allervreemdst is, de trein die om 14 over moest komen, komt gewoon later dan de trein die daarna zou moeten komen. Als het nou hartje zomer was geweest, was het niet zo heel erg geweest, maar ik voelde de kou gewoon door mijn jas mijn huid aanvallen.

Scheiße. Alsof het nog niet genoeg was, kwam ik aan op school en bleek ik na mijn tussenuur nog een uur vrij te hebben. Kortom, ik had gewoon thuis kunnen blijven omdat ik de tweede les toch niet meer zou halen en dan nog thuis kunnen ontbijten.

Wat een shitdag :)

Ik heb gelukkig wel mijn vis gehaald (en kwam daardoor te laat bij natuurkunde, omdat we NG’s tas aan het mishandelen waren) en ben niet als afwezig of te laat opgeschreven, dat scheelt =D

Happy birthday! <3

2010-11-16T21:04:00.001+01:00

Precies 1 jaar geleden begon ik mijn blog, so it’s party time!
Het lijkt zo lang geleden, wauw.

Ik wil iedereen bedanken die hieraan heeft meegeholpen, mijn trouwe lezers vanaf het begin af aan, mijn trouwe lezers die reactie plaatsen, de mensen die in mijn verhalen voorkomen, de mensen die blogger hebben ontwikkeld en mijn creatieve brein <3 Thanks! x

Laat ik eerst maar beginnen met mijn blog in cijfers:

Sinds 16-11-09 ben ik 1.595 keer bezocht door bezoekers die in totaal 3.047 pagina’s hebben bekeken. De meeste bezoekers kwamen uit Nederland, dat waren er 1.347. Uit de Verenigde Staten 87, België 74, Verenigd Koninkrijk 43, 4 uit Rusland en Duitsland, 2 uit Slowakije, Turkije en Canada (dat van Canada was ik zelf :P). Voor de rest nog 1 uit Finland, Brazilië, Spanje, Hongarije, Israel en Maleisie.
74 uit België kan ik nog wel begrijpen, waarschijnlijk uit het Vlaamse deel van België. Maar de Verenigde Staten? Rusland? Israël? Dat is mij een raadsel, haha.

JLML goes worldwide!

Het overgrote deel van de bezoekers bezochten mijn blog met Internet Explorer 8.0 met 28.04%. Op de tweede plek staat Mozilla Firefox 1.9 met 26.61% en op de derde plek Internet Explorer 7.0 met 23.57%.
Ik ben volgens mij vier keer van achtergrond veranderd:P
Als mensen op zoek gingen naar mijn blog, deden ze dat vooral via Google, al 160x. Het meest gezochte woord wat leidde tot mijn blog was “engelse chatbox”. Ook word ik vrij vaak bezocht via Hyves en Facebook.
Het hoogste aantal bezoekers die ik op een dag heb gehad, was op 10 mei 2010. Dat waren 27 bezoekers die samen 50 pagina’s bezochten.
Gemiddeld per maand word ik 139 keer bezocht, per week 32 en per dag 4 keer.
In totaal heb ik 84 reacties ontvangen over mijn berichten.
Ik heb 9 followers en dat is pas sinds kort.
Mijn meest bezochte pagina is de homepage, wat vrij logisch is aangezien als men op de link klinkt, ze op de homepage komen waar al mijn nieuwe posts staan. Niet geheel verrassend staat mijn post over chatboxen op nummer 4. Het allerleukste vind ik nummer 10: onvoldoende saldo. Als ik aan dat moment terug denk, ga ik nog steeds helemaal stuk.

Dat was mijn blog in cijfers :)
Wat is er allemaal in het afgelopen jaar gebeurd. Als ik op al mijn 120(!) geposte berichten terug kijk, zijn de meeste dingen vooral voortgekomen uit mijn bijbaan in Dirk van den Broek. (opvallend dat na mijn ontslag ik een stuk minder ging schrijven..) Waarschijnlijk omdat ik dan het meest contact heb met vreemde mensen. Op school en op feesten kom je niet zo gauw in contact met vreemden. Dat vind ik op zich wel jammer. Stel je voor, je zit in de metro en er komt iemand naast je zitten en vraagt je naar hoe je dag was. Je kletst gezellig met diegene tot je bij je halte bent aangekomen en hebt er zo een nieuwe vriend(in) bij. Maar nee, in plaats daarvan wordt je aangestaard door mensen die je verschijning vrij interessant vinden, maar omdat je vreemd voor ze bent kunnen ze je niet inschatten.
Van al mijn posts vind ik onvoldoende saldo echt één van de geweldigste. Ik weet nog precies hoe die gasten eruit zagen en die blik, classic xD
Dat vergeet ik echt niet meer. Ik weet overigens niet of ik een trend ben begonnen, maar ik ken opeens veel meer nieuwe bloggers! Tenzij zij al blogden zonder het te laten weten, c’est possible. Maar ik vind het feit dat ik een blogspot trend ben begonnen wel leuker klinken :)

Waarom ben ik eigenlijk een blog begonnen? Simpel, er gebeuren zoveel grappige en vreemde dingen in mijn leven, dat ik ze wilde delen met de wereld. Ook wil ik later terug kunnen lezen en lachen over hoe ik was toen ik 16 (en nu dus 17) was en op de middelbare school zat. Stel dat de universiteit nog zwaarder wordt (net zoals de middelbare school zwaarder is dan de basisschool.) en ik terug wil kijken op mijn minderjarige jaren :D Ja, minderjarige jaren, want ik ben nu minderjarig, diploma-loos en werkloos dus meteen inkomenloos. How sad :P Maar dat maakt niet uit, make the most of now!
Ook de verhalen over de reizen zijn geweldig, zo kan ik meteen teruglezen hoe de werkweken op school waren en mijn vakanties met vrienden en ouders. En natuurlijk de doodles, die blijven geniaal! Maak van dit moment gebruik om al mijn oude posts te (her)lezen :)

Op naar nog een jaar!

That’s all folks! x

Verstandskies 1

2010-11-10T19:55:00.001+01:00

Ik heb vandaag mijn verstandskies laten verwijderen. Het begon al heerlijk, aangezien ik verkouden was (en ben) en bang was dat tijdens het verwijderen van mijn tand, ik zou niezen of hoesten of zou stikken in mijn eigen speeksel. Dat viel gelukkig mee. De dag daarvoor liters thee met honing gedronken, coltrui en alle mogelijke keelsnoepjes ingenomen. Niet dat ik nu beter ben, maar dat terzijde. Mijn afspraak was om 9 uur dus stonden we op om 7.15(!). Dat was eigenlijk niet nodig geweest, maar ik lees brieven nooit goed. De vrouw zei aan de telefoon dat ik eerder moest komen om me te melden, maar omdat ik daar al eens ben geweest en dus een kaart had, mocht ik zelfs 1 voor 9 komen.
Het grappige is, dat je in een ziekenhuis zoveel mensen ziet, maar niet weet wat ze daar allemaal te zoeken hebben. Je kan niet aan iemand zien wat er mis is. Aan mij was ook niet te zien dat mijn kies getrokken moest/moet worden, zelfs niet als ik mijn standaard big smile op heb. Het zou wel grappig zijn als je kon zien wat iemand had, boven zijn of haar hoofd zwevend.
Eenmaal bij de balie aangekomen, meldde we dat we er waren, gingen heel even zitten en werden geroepen door een jonge vrouw. Mijn moeder: kijk, je klasgenoot =D Nee moeders, zo ver zijn we nog niet :P
Ze vroeg aan me: Vind je het eng?
Ik: Nah, ik heb niet van die afgrijselijke verhalen op internet gelezen, dus ik ben niet echt bang
[zegt die gene die een half uur later lag te trillen op de operatiestoel]
Zij: mooi, ga dan maar hier zitten, dan wordt je ze gehaald.
Eerst moest ik een foto laten maken van mijn tanden en damn, die kiezen van me zaten zo belachelijk scheef dat het niet meer grappig is o.O Even kijken of ik er een mooi plaatje van kan vinden.

Kijk eens, zo zijn mijn kiezen =D Alleen zijn die van mij mooier, duh. Na de foto ging ik meteen naar de operatie kamer. Na twee seconden werd ik geroepen, omdat ik in de verkeerde kamer zat [ik had nog geen verdoving o.O] Dus moest ik naar een andere kamer en op de computer stond een röntgenfoto van mijn gebit. Ik zat er zo een heel tijd naar te kijken, tot de co-assistent binnen kwam, een jonge jongen, waarschijnlijk rond zijn 23e. Eerst vroeg hij me allemaal dingen, of ik allergisch was, chronische ziekte, of ik rookte [yeah sure] en nog wat. Mijn antwoorden: nee, nee, nee, nee, soms en dan niet te veel (drink je wel eens was de vraag) nee, nee.
Daarna gaf hij mij een verdoving, maar hij deed het heel apart. Hij pakte zo’n grote spuit, maar verstopte het achter zijn rug. Hij vroeg of ik mijn mond open kon doen, haalde toen de spuit vanachter zijn rug te voorschijn, duwt hem in mijn mond en verstopt het dan weer achter zijn rug. Ik weet niet wat daar het nut van was, misschien dacht hij dat ik bang was omdat:
1. NG zijn dat die prik niet zo prettig was en dat vroeg ik ook aan hem, maar het viel mee volgens hem
2. Toen de zuster met de spuit kwam, keek ik wel even zo o.O
Het deed wel een beetje pijn, maar het viel wel mee. Na twee (of drie?) keer, mocht nog even chillen tot ik weer geroepen werd. JB zei tegen me als er een knappe doktersassistent was, dat ik moest vragen of hij wel eens door Weesp fietste, want dan zou zij hem stalken. Maar deze co-assistent was het blijkbaar niet. Ondertussen voelde ik mijn wang en tong tintelen en ging ik weer naar de operatie kamer. Mijn arts voor die dag, dr. Frank, zat daar. Ze waren allemaal heel gezellig en vroegen of ik bang was. Ik werd toen wel een beetje bang [HEEL KLEIN BEETJE] en dat lag aan die lampen die boven me waren, die o zo bekende “je gaat onder narcose en hopelijk doe je je ogen open na de operatie”-lampen.

Zo eentje, maar dan moderner en mooier :) Het coolste van de operatie was, dat ze gingen werken met een nieuwe boor, dus ik was de eerste =D Weer wat om thuis te vertellen. De dokter zei dat ik niet bang moest zijn, want het zou geen echte pijn gaan doen. Hij duwde tegen mijn schouder en zei: Weet je waarom ik dit doe? Nou kijk, ik duw tegen je schouder maar dat doet geen pijn. Dat ga je dus voelen in je mond. Maar als het echt pijn doet dan moet je het zeggen. Je moet vooral niet mijn vinger eraf bijten, want die heb ik nodig (hele kamer ging stuk, including moi.)
Daarna ging hij met een mes in mijn tandvlees en vroeg me of het pijn deed. Ik zeg ja, aangezien ik de druk voelde op mijn tand ervoor die niet verdoofd was. Hij: Hah, weet je zeker dat het pijn is? Ik kijk hem aan, alsof ik niet weet wat pijn is =.= ja, het doet pijn.
Hij: Okay, vreemd, dan doe ik er nog wat verdoving bij. Okay, voel je het nog?
Ik: Ja, ik voel het nog.
Hij: Dat is onmogelijk, je ligt er zo rustig bij! Terwijl ik zit te snijden in je tandvlees.
Ik: Serieus? O, dat voel ik niet:P
Hij: Nee, want als je het zou voelen, zou je er niet zo rustig bij hebben gelegen" [en ik citeer]: en zou je me allang een vuistslag hebben gegeven, of tegen het plafond van de pijn zijn aangevlogen!

En ja, zo zei hij het precies, maar met andere woorden. Het kan zijn dat hij “stoot” of “klap in mijn gezicht” zei, maar het was iets in de richting van slaan.

Nou, ik kreeg zo’n cool badmuts ding van ze en zag al die instrumenten op mijn borst liggen, een boor een pincet etc.

Ik: Hoe lang duurt het?
Arts: Zoals de zuster zou zeggen: tot we klaar zijn, haha. Maar we zijn in ongeveer een kwartiertje klaar.
En dan moet ik nu even denken. Volgens mij ging hij eerst snijden om vervolgens met de boor te gaan boren. Ik had overigens zo’n gigantische boor verwacht, maar het was meer een uit zijn krachten gegroeide pen. (een nieuwe pen, want ik had een nieuwe boor =D). Het boren was niet zo prettig en omdat die lampen in mijn ogen schenen deed ik mijn ogen dicht. Ondertussen zoog de zuster al het bloed weg en toen ik mijn ogen open deed zag ik allemaal bloed aan dat mes en in die slang en mijn eerste gedachte: Cool, ik bloed maar ik voel het niet =D
Na het boren moest hij die stukken tand uit mijn kaak halen, wat vrij moeilijk ging. Ik voelde dat hij heel veel druk zette en was echt bang dat hij uit zou schieten, maar dat deed hij gelukkig niet. Al bleek dat ik keiharde tanden had, want hij drukte heeeeel erg hard om het eerste deel van mijn kies eruit te halen en daarna het tweede deel. En dat terwijl de co-assistent gezellig mee aan het kijken was in mijn mond alsof het een gratis show was. De arts zat ook echt zo van: Dit is deel 1 van de verstandkies. Kijk eens hoe mooi hij is. Okay, kijk en dan zet je er even wat druk op en daar komt deel twee =D
Bij mij wortels ging het wel een stuk lastiger. Dr. Frank wilde het er in één keer uitwippen, maar het zat er zo stevig in dat hij besloot om de boor er weer “gezellig” bij te halen. Volgens mij was dat het moment dat ik aan het trillen was op de stoel, waarschijnlijk omdat ik dacht dat we klaar waren. Met wat moeite kreeg hij mijn wortel eruit en dat zag er ook gewoon uit als mijn tand. Maar dat ligt waarschijnlijk gewoon aan mijn ogen, ik had geen lenzen in. Ik kreeg nog gezellig een gaasje in mijn mond, aanwijzingen en mocht toen gaan =D Trouwens, die dr. Frank die fietste alleen in Weesp als hij eens een keer een andere route noemde. Blijkbaar is hij de enige tandheelkunde/kaakchirurg die fietst en hij fietst bijna nooit door Weesp.

Dus jammer JB =D

Ik had nog even een ice pack tegen mijn gezicht gehouden voor zijn vier uurtjes. We waren tegen 10 uur klaar en ik kon makkelijk naar school, maar never dat ik mijn een verdoofde wang ga leren en een onvoldoende voor economie in ontvangst ga nemen, tsss. Met een ice pack in de natuurkunde les zetten met al die mensen in mijn klas die roddelen over every single thing.
Wat ik nog wel even wil melden zijn twee dingen

Thuis leek het alsof de verdoving erger werd, dus wat deed ik drukte met mijn lange nagels keihard in mijn lip en voelde niks =D En toen ik het aan de rechter kant van mijn lip deed, deed het ^&^$&$%^% pijn :P
Ik moest bij thuiskomst een pijnstiller in nemen, voordat mijn de verdoving zou zijn uitgewerkt. Ik ging helemaal stuk xD Ik deed Brufen bruis sachets in mijn glas met water en dronk het op. Het voelde alsof de helft van mijn lip weg was [want je voelt meestal het glas tegen je hele mond] en bij elke slok, liep het een beetje via links naar buiten. Ik dacht dat dat alleen op televisie was, maar blijkbaar ook in het echt, haha.

Het is nu een beetje gezwollen, maar dat viel mee vanwege al dat ijs :) Dank u dr. Frank, co-assistent (I’m sorry, I forgot your name), zuster en assistent-zuster =D

That’s all folks! x

Open dag VU

2010-11-07T15:13:00.001+01:00

There they are, potential doctors IL and me. Je had ons gisteren moeten zien op de VU, ze hadden ons bijna meteen een witte jas gegeven, zo goed waren =D Maar ik zal even bij het begin beginnen.

IL had een mailtje gekregen van de VU als bevestiging, ticket, barcode alles. Wat kreeg ik? Rien. Behalve een paar sms'jes, die IL weer niet kreeg. Heel vreemd dat allemaal, maar ik dacht: We gaan gewoon eerder en als ze raar gaan doen, laat ik ze de sms'jes zien enz. Maar het bleek geen enkel probleem te zijn, aangezien mijn naam wel op de lijst stond. Heel vreemd, maar ja we waren binnen. Omdat we te vroeg waren, besloten we even te gaan zitten, beetje haat spuien over een bepaald iemand (#$%#%$5) en aanhoren dat de dochter van een vrouw blijkbaar achten, negens en tienen haalt… Ik ben benieuwd hoe, van zichzelf, or under pressure? Stel je voor dat je ouders je non stop achter aan zitten met dat je je huiswerk moet maken en o wee als het een 7 is. Ik wed dat sommige mensen in mijn klas nu feest vieren omdat ze een 6 hebben voor Natuurkunde :P [Trouwens, als ik een voldoende heb voor wiskunde, wat ik betwijfel omdat ik mijn blaadje ongeveer net zo leeg heb ingeleverd als toen ik hem had gekregen, doe ik een vijfsecondendansje =D Verheug je er maar niet op.] Nou ja, dat zal wel. Maar tijdens die presentaties en al die voorbeelden die ze lieten zien van mensen worden toegelaten, dan breekt het zweet je wel uit:

Persoon 1

VWO eindexamen gehaald in 2008
Jeugdkampioen voetbal
Vrijwilliger, 5 uur per week in bejaardentehuis sinds 15 jarige leeftijd
Geholpen weeshuizen te bouwen in India
Geeft bijles aan kleine kinderen
Leider van leerlingenraad

En dan kom ik:

Nog geen VWO diploma
4 zwemdiploma’s, 1 jaar badminton
1 jaar debatclub
wordt chagrijnig als ze haar zusje moet helpen met haar huiswerk.

Hoe ideaal ben ik?:P Ik denk dat ik wat socialer moet worden in aankomende… half jaar. Great :D
Maar dat terzijde, de studie lijkt me wel heel leuk. Na een paar PowerPoints en een patiëntencollege mocht je zelf kiezen welke workshop je wilt doen. IL en ik besloten om te gaan hechten =D Ik houd niet van opscheppen, maar eh: We were so awesome! <3
En dan nu serieus: Gelukkig hebben we het niet op een echt persoon gedaan én gelukkig bestaat er verdoving :P Seriously, if it was a real person, he would never ever in his entire life enter my office to get stitches, hihi. Maar naar drie keer ging het wel okay, we hadden wel de gave. We zijn alleen nog niet zo goed met naald en draad. En ik kreeg de slappe lach. Zie je dit al voor je?:

Patiënt: Hey dokter, ik heb een wond.
Ik: Ja, dat zie ik.
Patiënt: Dus..
Ik: Zal ik hem hechten voor je? :)
Patiënt: Ja, dat lijkt me slim.
Pakt naald en draad, handschoenen, verdoving alles en begint:
Ik: Hoe is het eigenlijk gekomen?
Patiënt: Ik had een weddenschap gewonnen.
Ik: En daarom hebben ze je gemept met een bijl?
Patiënt: Neehee, kijk. Mijn buurjongen wil in het circus en liet zien hoe het met messen jongleert. Ik zei dat het slecht was en dat ik het zelfs me beter kon.
Ik: En dan kon je dus niet?
Patiënt: Ik was veel beter!
Ik: Hah, hoe komt die wond dan?
Patiënt: Ja, ik was klaar met jongleren en zette het op het aanrecht. Toen leunde ik heel stoer tegen een stoel, maar die stoel viel om tegen het aanrecht en die schok liet al het bestek wat aan de muur hing vallen, op mijn hand.
Ik: AHAHAHAHAAHAH. Fail.
En dan schiet ik uit, omdat ik zo hard moest lachen dat de tranen in mijn ogen schieten en ik wazig zie.

Dus, waarschuwing: Als je bij mij komt, laat me niet lachen. Al ben ik tegen die tijd vast hartstikke serieus :D

Maar goed, als je een voorproefje wil van hoe wij hechten, zie deze filmpjes:

Well, that’s all! x

C’était horrible.

2010-10-23T22:46:00.001+02:00

Waarom doe ik zo moeilijk? Waarom doe ik mijn PWS niet gewoon over AIDS, vind een geneesmiddel en word ik belachelijk rijk..
Nee, ik moet het zo nodig over leefstijl doen, zucht. Met als experiment mensen alcohol laten drinken om te kijken hoe ze erop reageren.
Maar, wat heb je nodig voor zo’n experiment? Exactly, alcohol. Ik was van plan één kratje te kopen, maar dat was blijkbaar niet genoeg o.O Dus nu gewoon iedereen een Six pack, klaar. Hopelijk krijgen ze het op, anders heb ik mijn geld voor niks uitgegeven. Het scheelt nog dat ik niet hoef te betalen voor de zaal, anders was ik kapitalen kwijt.
Ik dacht, laat ik eens grappig doen en terug gaan naar Dirk van den Broek. Ik had op www.ah.nl gekeken hoeveel het bier kostte en ging de prijs vergelijken met Dirk. En Dirk was goedkoper =D Er was alleen een probleempje, ik heb een minderjarig zusje. Dus ik dacht, laten we heel undercover doen. Zij zou bij de ingang wachten, terwijl ik naar binnen zou gaan. Als het bier duurder of er helemaal niet was, zou ik haar bellen en mocht ze mee naar binnen. Als het er wel was en goedkoper, bel ik ook en zeg ik dat ze nog even moest wachten. Als het er is, en ik heb het gekocht, moet ze wachten tot ik het sein geef, dan mag ze me komen helpen. Onderweg ernaartoe keken mensen naar ons alsof we achterlijk waren. Ik had gewoon een normale jas aan, met normale kleding. Met oorwarmers en handschoenen, misschien keken ze daarom? En elke keer als ik rende, rende ik als een pinguïn. Daar zou het vast aan gelegen hebben.
Het was er, dus ik spreek nog wat ex-collega’s aan en ga dan een wagentje halen. Terug in de winkel ging ik naar de drank afdeling en ik pak 10 Six packs bier o.O Hoe meer ik pakte, hoe meer ik me schaamde. Echt, ik voelde me zo’n dronkenlap. Of zo’n chick die 24/7 aan de bar hangt om dronken in een steeg te belanden, shame shame. En het vervelendste was dat iedereen die langs me liep, in mijn karretje keek, tien Six packs zag liggen en afkeurend keek =.= En dat terwijl ik er niet eens van ga drinken! Daarna moest ik nog even wat halen, snacks etc. Gelukkig had ik daar zo’n 10 maanden gewerkt, dus ik wist ongeveer waar alles stond, behalve de Tuc. Die kon ik niet vinden, dus had ik later mijn zusje naar binnen gestuurd. Ik heb echt rondjes zitten draaien met mijn belachelijk zware winkelwagen, met mensen die naar me staarden alsof ik al dat bier al had opgedronken voor ik het had gekocht en dus nog een lading nodig had. Behalve dat ik er niet van ga drinken, vind ik het ook niet lekker. Ik houd van zoet, zoet, suiker, suiker <3 Na tonnen met geld eraan te hebben uitgegeven, ging ik terug naar de plek waar mijn zusje stond. Ik geef haar het sein (smooth over mijn haar strijken) en zij keek me echt aan van: Was dat het sein, of zat je haar niet goed?
Heel smooth ja. Uiteindelijk kwam ze en gingen we inpakken. Er kwam nog een man langs en die vroeg of hij ons kon helpen. Sure, dan brengt hij het naar de tramhalte, vraagt 10 euro, wat ik niet heb en als wraak trapt hij het voor de tram. Dus ik zeg nee, is niet nodig.
Mijn zusje en ik pakken in, en zien al gauw dat het niet genoeg was (ons aantal tasjes). Ik kocht nog even snel zo’n plastic tasje en ging weer inpakken. Die 4(!!) tassen waren belachelijk zwaar, niet normaal. Ik hoorde mijn botten gewoon kreunen en zuchten. Ik loop twee meter en opeens *KRAK*. Nee, niet mijn arm, maar het tasje. &$%^#%^#$%#$%#$% Het grootste tasje, nog zo’n solide van stevig materiaal. Maar blijkbaar was het “houd-vast” koordje van mijn tas niet zo stevig =.= Dus ik sta daar te kijken en mijn zusje ook. Komt die man weer langs, hebben jullie echt geen hulp nodig? Ik: Eigenlijk wel, mijn tasje is kapot.
Hij: Oh, dat maakt niet uit, ik draag het wel even, naar uw auto toch?
Ik kijk hem echt aan met zo’n blik van: Welke auto =.= Ik ben minderjarig en werkloos.
Ik: Ik ben niet met de auto.
Hij: Oh, naar uw fiets dan maar?
Tuurlijk, 60 flesjes bier in mijn fietstassen :P
Ik: Ik ben met het openbaar vervoer.
Hij: Okay, dan draag ik het wel naar de tramhalte.
Ik: Dat heeft niet echt zin, want als ik uitstap kan ik het nog steeds niet naar huis dragen.
Hij: O ja, inderdaad
Ik: Zucht, dan moet ik maar een tasje kopen.
Hij: Ja, dat lijkt me wel het beste.

Dus ik ga een tasje kopen, wat weer lang deed aangezien ze in Dirk nog steeds dat %&%^$ pasjes systeem hebben. (Uitleg over pasje, zie regelcorrecties @ bijbaantje :) )
Maarja, uiteindelijk was het gelukt en liepen we naar de tram halte.
En dat ging zo ongelooflijk kut. Ik bleef maar zeggen: Dit nooit meer. Nooit meer, nooit meer. Wat een k$#$%#$ dag.
Het was aan het regenen, het waaide (woei?), het was koud, die tassen waren zwaar en nog een tasje was aan het scheuren =.=
We hadden het uiteindelijk gered, en na zo’n zes minuten kwam de tram. Eerst ging mijn zusje naar binnen en ik daarna. Ik sleep die tassen naar de eerste de beste vrije plek, met een chauffeur de me aankijkt met een blik van: Poor girl. Ondertussen hoor je al die flessen tegen elkaar klinken en iedereen keek naar mij én in de tas en glimlachten =.= Toen moest ik weer terug om in te checken, en dat vonden ze blijkbaar nog leuker. Maar helpen, ho maar. Leedvermaak mensen.
Daarna werd het nog erger. We stapten uit op Amstel station en daar hebben ze van die belachelijke lange trappen, die meevallen als je geen ballast bij je hebt. De lift was aan de andere kant van het perron bij de ingang en ik dacht: Never, dat ik een %^#%^ half rondje ga lopen voor een lift. Dan ben ik nog eerder boven via de trap.
Ik heb gestruggled, serieus. Eenmaal boven de trap, moest ik weer door de OV poortjes, wat ook niet zo soepel ging. Het ging zo:
1. Zakken vast houden in één hand
2. OV chipkaart pakken, scannen
3. Binnen twee seconden met OV in de oksel de tassen door de poorten slepen voordat je vast komt te zitten tussen de poortjes.
Dan ging okay, maar niet geweldig. Gelukkig stond ik meteen bij de lift, dus gingen we naar boven. Komen we boven aan, verdwijnt mijn glimlach als sneeuw voor de zon. SHIT!!!
Zusje: Wat?
Ik: WE STAAN OP HET VERKEERDE PERRON &$^%^$&$^&%^&
Ondertussen kon ik mijn OV niet vinden, want ik had geen flauw idee waar ik hem had gelaten. Ik dacht dat ik het met mijn handschoenen misschien nog in een van die bier tasjes had gegooid, maar nee. Dus ik ga met de lift naar beneden, zoek en zoek en kan hem niet vinden dus sprint met de trap weer omhoog met het slechte nieuws.
And guess where it was? In my bag. Waarschijnlijk heb ik het zonder er bij na te denken in mijn tas gestopt, heel onbewust. OV-chipkaart geeft alleen maar stress, damn.
Anyway, we moesten weer met de lift naar beneden om vervolgens de goede lift naar boven te nemen. Nu ik erover nadenk, we hadden ook met de roltrap kunnen gaan. Maar ja, eenmaal boven kwam de metro meteen, uiteindelijk namen we eentje die verder van mijn huis stopte, maar dan konden we de bus nemen om zo vlak voor de deur afgezet te worden. In de metro werden we weer aangestaard (sinds Parijs heb ik daar een nog sterkere sensor voor ontwikkeld, voor het geval dat). Je zag die mensen echt afkeurend kijken, pfft. (Waarschuwing: Mijn proefpersonen gaan nu dus álles drinken, anders ben ik voor niets door deze hel gegaan! Ik heb er een snee aan overgehouden die brandt!)
In de bus werden we natuurlijk ook aangestaard, heerlijk. Vooral omdat die bus zo vol was en je gezellig dat gekling van bierflessen hoorde.

Maarja, nu liggen die flessen in de kelder (ideetje van moeders, ander moet ik ze maandag weer naar beneden slepen.) te koelen. Maandag neem ik gewoon een boodschappenkarretje van mijn moeder en sleep ik ze naar de plek waar mijn experiment wordt uitgevoerd. Of desnoods breng ik één voor één, het is toch maar anderhalve minuut lopen.

We zien wel hoe mijn experiment verloopt! xx

Parijs, day 2

2010-10-12T22:30:00.001+02:00

Ah, onze eerste, laatste en enige volledige dag in Parijs. We gingen vrij laat slapen, maar verassend genoeg was ik niet zo moe als de dag daarvoor, dat lag toen waarschijnlijk aan de busreis. Reizen is best vermoeiend, vandaar. We hadden ontbijt om 7 uur ‘s ochtends t/m half 8, maar daar heb ik de energie niet voor. Dus werd ik 10 voor 7 wakker, ging uit mijn bed om 7 uur en was beneden om 10 over 7. Zo doe je dat dus =D Ik heb alleen mijn tandengepoetst en ben in mijn pyjama naar beneden gelopen. Wist ik veel dat ik de enige was die dat zou doen, geen idee dat die anderen echt energie ervoor hebben uitgetrokken om echt een decent broek en shirt aan te trekken. Na het ontbijt nog even snel douchen en klaarmaken and we were ready to go! We liepen eerst een stukje naar het metrostation, waar ik een dooie muis zag liggen, smakelijk op de ochtend na je ontbijt (die trouwens prima was!) om naar Sainte Chapelle te gaan. Eenmaal aangekomen moesten we een klein stukje lopen tot we aangekomen waren. Daar spraken we af waar we moesten verzamelen om naar Place des Vosges te gaan, bij de Bastille. Bij de entree werden we weer gecheckt en sommigen moesten worden gefouilleerd en ik wilde dat ook, maar ja, ik ben zo’n pechvogel (geluksvogel?) die geen metaal bij zich had, omdat ik geen riem had. En ik neem aan dat niet iedereen als een stripper zijn riem in één keer eraf wilde/kon rukken om niet gefouilleerd te worden :P Na dit gingen we dus de kapel binnen, die van Lodewijk de Veertiende, Louis Quatorze, de Zonnekoning was, waar hij zelf ging chillen. Als echte Hollanders begonnen we weer te klagen over het feit dat het zo klein was, terwijl ik het veel groter verwachtte. Het was ook vrij klein, de grote van een eenpersoons appartement? Nee, twee eenpersoons appartementen. Dus dat viel eigenlijk wel tegen, tot mijn mentor zei dat we ook naar boven konden, dus gingen we de wenteltrap op die me deed denken aan de Dom. In de derde klas gingen we naar Keulen en daar moesten we de Dom helemaal klimmen, maar gelukkig was ik niet claustrofobisch. Ik vond het wel grappig om enge ringtones af te spelen, wat best hilarisch was omdat sommige mensen niet wisten waar dat enge gelach vandaan kwam xD I’m so evil, haha.
Anyway, dat deel was immens groot en met al dat glaswerk en de grootte daarvan was het best indrukwekkend.

Maar ja, het is een gebouw en na een kwartier al dat moois te hebben bekeken, is het natuurlijk tijd voor wat nieuws, dus gingen we weer naar beneden en toen vetrokken we. NG en KH moesten naar het toilet en er was een bordje met een pijltje die naar beneden wees waar op stond “Toilettes”. Dus: Ga op de luiken staan, spring op en neer, dan belandt je zelf op het toilet?
Nee, de toilet waren er naast met een duister trap naar beneden. Het grappig was, dat er naast het Toilettes bord een bord met HIY stond en ik dacht dat er HIV stond, dus dat je op dat toilet HIV kunt krijgen xD Ahaha, idioot :P The girls besloten toch maar niet te gaan, want het was niet zo super beneden. Ik vond het ook maar duister, bweeh. Dus gingen we lopen, langs de Notre Dame, foto’s maken, mensen spotten en richting Centre Pompidou (die naam blijft leuk). Het was vrij ver lopen, en onderweg kwamen we een man tegen, die naakt stond te chillen. Omdat het niet zo’n leukerd was als die gast van gisteren in de metro (<3<3<3) was ik blij dat hij achter een kastje stond bij de brug. Als we over de kade aan het lopen waren, hadden we vast zijn hele Adamskostuum gezien, en niet van harte. Uiteindelijk kwamen we op een plek terecht met winkels, dus MA en KH gingen daar even checken. Ondertussen had ik al een Ben & Jerry’s winkel gespot, dus daar gingen ik en NG naar toe. En toen gebeurde er iets onwerkelijks, iets wat je van je leven langs niet zult begrijpen en waarschijnlijk nog vele nachtmerries over zult krijgen:

De Ben & Jerry’s winkel was gesloten o.O

Hoe is dat nou mogelijk?! Mensen hebben 24/7 behoefte aan ijs, dan ga je toch niet sluiten?? Zelfs niet in de winter, want ik ken mensen die dan ijs eten, wat ik apart vind :P Maar ja, als het lekker is, dan snap ik het wel :) And it is good! Ik heb die hele winkel afgespeurd naar openingstijden, maar er stond geen moer. I was devastated. Ik wilde naast die twee toeristen die midden op de weg stonden kaart te lezen gaan staan en geschept worden (nee, tuurlijk niet, afkloppen afkloppen.) Wat ik echt wilde doen was die met een auto de ruit inrijden om zo aan het ijs te komen, maar ja. Ik heb geen rijbewijs, dat was het probleem. En geen auto, maar dat is een bijzaak, die regel ik zo wel, ehum.
Dus hebben we een tijdje zitten wachten op MA en KH en zijn uiteindelijk naar een soort franse bijenkorf geweest, waar ik een leuke baret tegenkwam maar ik had niet echt zin om twintig euro daarvoor te betalen, dus zette ik hem op, met een idioot masker en het zag er niet uit :P Ook heb ik ALLE mogelijke hoedjes gepast die daar waren, maar mijn hoofd was gewoon te groot. Frustrerend. Maakt niet uit, in Canada hadden ze wel hoedjes in mijn maat, awesome. Let’s continuez, waar was ik?
Oh ja, na die Bijenkorf liepen we verder, maar NG en ik waren niet echt in een shopbui, dus gingen MA en KH verder en gingen wij naar de Bastille. In de hoop dat we goed liepen volgde we gewoon elk bordje waarop “Bastille” stond en uiteindelijk kwamen we daaraan (NB: Wat nou 20 minutes walk? Als je een combinatie bent van Speedy Gonsalez en Roadrunner, dan wel ja.) We kwamen langs ontiegelijk veel stoplichten en op een gegeven moment op een kruispunt waren twee mensen ruzie aan het maken, midden op de auto weg en ontstond er een kijkersfile. Zoveel viel er trouwens niet te beleven, wat zijn ze toch nieuwsgierig. Uiteindelijk kwamen we er aan en zagen we een paar klasgenoten tegen, dus gingen we samen met hen richting de Place des Vosges. Onderweg werden er natuurlijk blikken uitgewisseld met leuke fransen, woeeh. Maar we kwamen de leraren tegen, liepen toen weer helemaal terug naar de Bastille om daar op de anderen te wachten, om vervolgens jongens uit te lachen die van de reling probeerden te glijden, slechte ideeën krijgen over een jongen die we wilden aanvallen om zo zijn Starbucks beker af te pakken en weg te rennen, om daarna weer terug te lopen naar de plek waar we al waren gelopen. Vanwege mijn oplettendheid (ego) zag ik een bord met Place des Vosges die naar rechts wees, anders waren we rechtdoor gelopen en in Barcelona zijn uitgekomen. Dat deel vond ik wel superchill want we hebben heerlijk gerelaxt in dat park, great <3 Moeten we vaker doen :D Na de lunch gingen we naar het Louvre en daar heb ik een man “ernstig” verwond. De metro kwam eraan en het was zo belachelijk druk dat het me meteen deed denken aan Japan. Daar is als ik me het goed kan herinneren een man die mensen de metro in duwt, want iedereen moet passen! Dus ik ging erin en stond een beetje op een vrije plek, tot de overige 29 leerlingen plus leraren er nog bij moesten. Uiteindelijk kwam ik tegen een man te staan en ik drukte zo hard tegen hem aan dat hij het uitbrulde van de pijn, ik vond het zo zielig (a). Als ik kon blozen, zou ik dat zwaar hebben gedaan. Ik zei: Excusez-moi, waar hij weer om kon lachen en ben op een wat veiligere plek gaan staan, met KH aan mijn arm zodat ze zich niet aan de paal vast hoefde te houden. Nadeel: Het was snikheet in de metro en iemand die aan mijn arm hangt en net zo warm is, dat koelt niet echt af. En daar komt ook nog bij dat diezelfde man tegen mijn hand geleund stond, tegen een stang, dus dat deed ook vrij pijn. Karma?
In het Louvre is er niet echt veel gebeurd, behalve het feit dat we naar het toilet moesten en er een vrouw voor we was die een HELE grote boodschap was bezig achter te laten, met gekreun en al. Toen ze eruit was en ik erin ging, was ik bijna ter plekke flauw gevallen. Alleen het feit dat ik niet in een stink WC wilde vallen weerhield mij ervan. Zie je het al voor je, ambulance personeel gaat de dames toilet in om meisje (17) te redden uit de stank. Shame, shame. Ik heb dus ook niet op de bril gezeten en de rest ook geadviseerd dat niet te doen. Ook hebben we de aapjes opgezocht omdat dat blijkbaar een schandaal was omdat het seksueel getint was. Ik zie niet wat er zo schandalig aan is. Ik had echt wat heel anders verwacht, maar ja. In dat tijdperk (welke ook alweer?) waren ze heel preuts. In dit tijdperk, als we iemand in bikini zien lopen, is dat alleen vreemd als het hartje winter is. En dan nog kijkt niet iedereen op, wie weet heeft diegene een fotoshoot ofzo, c’est possible. Na het Louvre gingen we boven chillen, gewoon liggen bij die piramides, lekker in het zonnetje. Er was alleen een jongen (het zijn altijd jongens xD ik heb eigenlijk niet op de meisjes gelet, but who cares :D) en die zat een beetje lonely foto’s van zichzelf te maken. Het enge was dat hij de hele tijd naar ons keek, ik heb blijkbaar iets met starende mensen. Durven ze me niet aan te spreken ofzo? Ik bijt niet :D Die gast in de metro (Edward/Robert) sprak me ook meteen aan :) Tenzij het lag aan de alcohol?
Anyway, het was vrij eng, vooral omdat MA insueerde dat hij zometeen uit zijn zakken mitrailleurs zou pakken om iedereen neer te knallen (xD). Maar het zou zomaar kunnen, hij zag er ook uit als zo’n type. Ik had geen zin om hem aan te spreken, stel dat hij Pools was ofzo en totaal geen engels kon o.O Na een tijdje besloten we te gaan omdat we om 6 uur hadden afgesproken, dus ik zeg: Okay, we lopen subtiel weg, en als hij ons volgt en in de metro zit, wilt hij ons vermoorden. Dusse, laten we niet in een steegje lopen xD
Ik heb teveel fantasie, die gast kwam helemaal niet achter ons aan. Tot NG en KH naar het toilet moesten en MA en ik stonden te wachten en iedereen voorlieten omdat ze dachten dat we in de rij stonden. Dus toen we aan de overkant stonden, liep hij opeens langs en keek ons aan. Ik keek eerst zo: o.O (reflex) en toen hij me aankeek lachte ik heel lief naar hem. En hij gaf een blik van herkenning en groet en ging wel met een meisje. Dus hij keek wél de hele tijd naar ons, anders herkende hij ons niet en had hij ons niet aangekeken! Ik ben dus niet paranoïde :).
Eenmaal aangekomen op de afgesproken plek, kwamen we de buschauffeur nog tegen en gingen we even kletsen. Daarna gingen we naar de supermarkt waar MA en ik cheese dippers hadden gehaald xD Het was lekker. Nadat we IL’s stukgemaakte tas hadden gemaakt, had ik MA bijna per ongeluk vermoord.
I’m such an idiot.
We wilden oversteken en ik roep heel vrolijk: Hij’s groen =D en wandel gezellig over de weg. Maar, in Frankrijk heb je “stoep-zebrapad-eilandje + stoplicht-zebrapad-stoplicht+stoep”. En blijkbaar was alleen die laatste stoplicht op groen, die eerste niet. Natuurlijk moesten er twee idiote Fransen op een scooter met 80 km/h voorbij rijden, bijna MA te hebben geschept. Crazies. Als ze haar hadden geraakt zou ik ze waarschijnlijk helemaal hebben uitgescholden in het Nederlands, waar ze geen zak van verstaan en dan zouden ze mij waarschijnlijk gek vinden :) But thank God, nothing happened =D Hopelijk was het niet zo erg net op tijd, volgens mij viel de afstand wel mee.
Wachtend op de andere was er nog een zwerver met aandacht te kort die we negeerden en vervolgens gingen we avondeten, in de Chinese buurt, maar wel in een Thais restaurant waar ze Katonees (chinees) spraken. Apart :P We waren dus met 34 man, en je zag die medewerkers door het raampje gluren en echt kijken van: O. My. Goodness.
Het eten was wel belachelijk lekker, wat je allemaal wel niet krijgt voor €9.30! En omdat ik cheap ben, heb ik gewoon een glas water genomen, ik had toch al drinken bij me :) Ik snapte dat voorgerecht eerst niet omdat je zo’n gigantisch blaadje kreeg, maar dat werd pas uitgelegd toen ik de helft al op had, dus dat had niet zoveel zin meer:P Als toetje kregen we lychees ofzo en daarna gingen we naar het Wijnfeest.
Ja, dat is een feest die ik niet zo gauw zal vergeten. Aangezien ik toch al lang bezig ben, kan ik hier ook alle details vertellen :) Langste dag, langste verhaal, lekkere kost voor een saai tussenuur.
We gingen weer met de metro en toen we uitstapten moesten we echt belachelijk veel trappen op, maar ik wilde me niet tegenover KS toegeven dat ik moe was.
Ik: Ben je al moe?
KS: Nee, jij?
Ik: Nee man, dit lukt me makeklijk
KS: Ik zou zo naar beneden willen gaan om dan weer opnieuw naar boven te gaan.
Ik: Oh ja, dan ga ik mee =D
KS: En dan draag ik iemand op mijn rug naar boven.
Ik: O, als jij mij dat doet, dan doe ik daarna jou =D
Hoezo competitief?
Eenmaal aangekomen gingen we wat rondlopen, waar we wat macarons hadden gekocht, één een al suiker, hihi. Ik liep heel trots met dat bakje macarons over het plein en uiteindelijk kwamen we op het einde uit, waar een man tegen KH, MA en IL zei dat hij frans was, maar verdwaald en nog meer crap. Of ze wisten waar de Eiffeltoren was enz.
BULLCRAP!
Ik schreeuw dus: Rennen, het is een pooier! en had toen samen met NG tweemanslol.
Aan de voet van de Sacre Coeur gingen we onze macarons eten en wat kletsen, vlakbij de politieagenten, wat wel zo veilig voelde, al heb ik het gevoel dat zij eerder weg zouden zijn dan wij als er een ontploffing kwam :P Na de macarons hadden KH en IL als ik me niet vergis een fles wijn gehaald, die we hadden opgedronken. Ik had echt 1/5 van het glaasje gedronken, want zo lekker vond ik het niet. FH’s witte wijn was lekker, waar iedereen wat van had gedronken. Het feit dat het zo gezellig was, trok blijkbaar gekken aan. Er kwam een fransman af op het groepje van FH enz. en die begon te kletsen en te boksen en heel vreemd te doen. Uiteindelijk gebruikten ze JB en BS’ geweldige boekje met “niet subtiele” zinnen voor hinderlijke mensen, maar die gast snapte het gewoon niet. Nou, hij begreep het wel, maar wilde gewoon niet weg. Tip: Volgende keer een zin met: Donder op, of anders ruk ik je slagaderen eruit en wurg ik je ermee, en voer je dan aan die K9 honden!
Dat is wel duidelijk denk ik.
Maar terwijl we aan het kletsen waren, heel gezellig met wijn enz. stootte IL me aan. Er staat daar een gast de hele tijd naar je staren, daar aan de overkant.
Ik kijk dus op, kijk hem recht aan en hij glimlacht een beetje eng naar me. Ik glimlach vlug terug en kijk meteen weg. En toen zag ik dat hij onze richting op kwam en ik zat te trippen, O God, O God, hij komt eraan, O God, O God, ga weg, ga weg.
Maar dat had niet veel effect, omdat hij 1. geen Nederlands kon en 2. ik het in mijn hoofd dacht. Ik dook een beetje in elkaar in de hoop dat hij me niet zou zien, wat natuurlijk helemaal nergens op sloeg. Dus ik vraag: Is hij weg?
Zeggen ze: Ahahaha, nee xD Hij zit achter je. Draai je om, draai je om
Ik: NEEEEE, ik ga me niet omdraaien *van de zenuwen in lachen uitgebarsten*
Ondertussen zocht ik wat in mijn tas om me mee te verdedigen, maar er kwam alleen maar een banana box uit (broodtrommel voor je banaan), wat ik krampachtig vasthield. Ik draaide me een heel klein beetje om en ik zag hoe belachelijk dichtbij hij zat, het was gewoon eng, dus draaide ik me snel om en zat helemaal in de stress. Voor hetzelfde geld had hij me direct besprongen, want ik zat op de trap dus ik was in een kwetsbare positie, zo snel kan ik niet in zo’n situatie opstaan om weg te sprinten, want dan zou ik iedereen hebben weggetrapt. Op een gegeven moment voelde ik dat hij steeds meer dichterbij kwam en opeens hoorde ik een stem in mijn oor fluisteren: Bonsoir mademoiselle.. en bleef mar tegen me praten en het leek alsof ik op dat moment alles meteen kon vertalen, maar het ging het ene oor in en het andere eruit wat het enige wat er door me heen ging was: O my goodness! O my goodness! Maar hij zei dus iets in de trant van “goedenavond jongedame, iets met mooi en of ik mee wilde gaan of komen ofzo” Ik was echt niet helder op dat moment en ook vrijwel in shock, als ik me had opgedraaid had hij me ene dikke lebber gegeven o.O Ik weet niet eens meer hoe hij eruit ziet, ik zie een mengelmoes van Orlando Bloom en Joe Jonas voor me, maar dat slaat helemaal nergens op want dan zou hij belachelijk knap zijn geweest en dat zou ik me heus wel hebben herinnerd <3 IL begon het eng te vinden en zei dat we weg moesten, dan zou hij vast wel stoppen, dus iedereen stond op, maar ik kon me echt niet bewegen, dus ik moest opgetrokken worden, pfft. I have to admit, hij had wel zo’n sexy franse lage stem, heel verleidelijk. Als ik mezelf niet was, zou ik vast en zeker mee zijn gegaan. Later stonden we in een groepje, maar hij kwam daar ook gewoon op af blijkbaar, ik zag hem niet, dus trok IL me weg en verdwenen we in de nacht. Ondetussen had KH nog wat Rosé over haar broek gegoten, elegant :P
Blijkbaar zat hij nog heel verbaasd om zich heen te kijken, maar ik zag hem echt niet meer. In plaats daarvan kwamen we Robert/Edward en co weer tegen =D Dus dachten we, kom we blijven daar, zij spreken frans en regelen het vast wel. Maar die gast kwam (gelukkig) niet opdagen. Er kwamen alleen mensen langs die dachten dat we Duits waren, maar nee. WE ZIJN HOLLANDS! Eén iemand zei: I love you, Allemagne!
Tss.
Op het einde gingen we naar beneden waar er muziek werd gemaakt. Ik riep nog: Polonaise! Maar er was niet zoveel ruimte. RM wilde steevast een polonaise doen, maar ik zei adt ik niet wilde, want het ging niet zo soepel. Dus greep hij NG, maar die wile ook niet. Hij wilde blijkbaar egen afwijzing dus bleef haar vasthouden. Resultaat: NG begin hysterisch te schreeuwen en te slaan, schiet los, vertrapt mijn voet, ik vlieg door de pijn naar achter en knal met mijn hoofd tegen SR’s neus. Kettingreactie =D
Ik was gewapend met mijn dangerous paraplu. Met één knop schiet hij uit en als je daarmee geraakt wordt, voel je wel wat. En als je daarna er ook een klap mee krijgt, kom je niet zo gauw terug. Als er iets is wat ik heb geleerd die dag, is het: Kijk mensen niet recht in de ogen aan als je op een wijnfeest rondwandelt. En volgens AS vallen fransen op een grote voorgevel, maar die creep van mij kon ze niet zien, dat was haast onmogelijk. En zo groot zijn ze overigens niet, lalala. Het was gewoon mijn geweldige charme, het feit dat ik wijn in mijn handen had en mijn amazing smile (ego:P)

Nou, dat was dag 2 =D x

ps. btw, midden in de nacht wist ik opeens precies wat hij had gezegd, maar toen ik weer wakker werd was ik het weer kwijt…

Parijs, day 1

2010-10-11T20:25:00.002+02:00

C’est Paris.
Traditioneel getrouw gingen v6 naar Parijs op examenreis, met geen idee wat ze te wachten stond. Zou het een heel drukke “week” worden, zou het heel gezellig worden of zou iedereen ruzie krijgen. Zou de Eiffeltoren opgeblazen worden, met ons erop of ernaast, of de Notre Dame? Zouden we lastig gevallen worden door (dronken) Fransen of door vervelende Eiffeltorenverkopers?
Je leest het allemaal hier, op meconnected.blogspot.com
Een vroege vogel zoals ik, die altijd zo vroeg mogelijk opstaat, was uiteraard heel blij dat de bus vertrok om 6 uur ‘s ochtends. Vol goede moed zette ze haar wekker om half 4 uur ‘s ochtends en viel tegen 9 uur ‘s avonds in slaap. Toen de wekker om 5 uur ‘s ochtends afging, stapte ik met een big smile met bed uit en dacht: Paris, here I come.
En dan nu serieus:
Ik slaap altijd zo lang mogelijk uit, dus toen mijn ouders zeiden dat we om half 6 zouden vertrekken, zette ik mijn wekker om 5 uur, een tijd waarvan ik het bestaan nauwelijks wist . Diezelfde dag had ik nog even snel wat spullen in mijn koffer gemikt omdat ik diezelfde dag had meegelopen op het VU, de dag daarvoor een Franse kennistoets had en daarna ging shoppen en de dag daarvoor moest leren voor de Franse kennistoets :) Om 5 uur ging mijn wekker, dus stapte ik brak uit bed met maar 4 uur slaap en pakte nog snel de laatste spullen. Ik besloot van broek te wisselen, met mijn tandenborstel in mijn hand. Nadat ik mijn broek had, wilde ik mijn tanden poetsen, kon ik mijn tandenborstel niet meer vinden. Ik heb o-ver-al gezocht, maar ik kon hem nergens vinden, zucht. Ik was om 5 uur opgestaan, 10 voor half 6 vond ik hem eindelijk, onder mijn kast… Dus ik gooide snel mijn spullen in mijn koffer en ging naar beneden, met nog een laatste blik werpend om te kijken of ik alles bij me had. Ik deed mijn hand op de klink van de auto deur en opeens: Shit, mijn kussen ligt nog boven. Heerlijk, ochtendgymnastiek. Ik ben de trap opgerend en zag mijn kussen heel chill op de bank liggen. Eenmaal beneden kreeg ik een veelbetekenende blik van mijn ouders, maar het was heel normaal om mijn kussen die naast mijn koffer lag te vergeten. Mijn reden: Ja, maar de kussensloop heeft dezelfde kleur als de bank, dus hij was praktisch onzichtbaar.
En dat is waar.
Dus we reden naar school en zaten nog 10 minuten te kletsen, tot ik zag dat de bus eraan kwam. Ik sloot me aan bij mijn vrienden en ging daar verder kletsen, terwijl we de bus ingingen, ik naast KH en NG naar MA. Na naar onze ouders te hebben uitgezwaaid en mijn mentor te hebben opgepikt die achter de bus moest rennen (op zijn verjaardag nota bene :P) was het “slaap-inhaal-tijd”, ieder zijn eigen bank. Met mijn übercoole Offline masker, en mijn mp3 speler in heb ik even 2 uur geslapen, tot we films gingen kijken. Ik vond Zombie land niet zo leuk, dus ik pak heel stoer mijn eigen portable speler en zet hem aan.
Dat was de bedoeling in ieder geval, want hij ging niet aan. Omdat ik hem op uit had gezet. En als ik hem op uit had gezet, betekent het dus dat hij de hele tijd op aan stond $^#$&^#%^%$%#$%
Geen film gekeken dus.
Ik zal jullie de hinderlijke details besparen, dus we gaan even door tot het moment dat we aankwamen. Ik was nog niet helder toen, dus ik pakte MT’s koffer en ging ermee weg, terwijl zij helemaal in de stress zat (als je dit leest, sorry again.) We kregen niet meteen onze kamer en omdat we een persoon miste, werden de kamer weer herschikt. En we kregen ook niet meteen de code, dus ook niet meteen een kamer. Resultaat, in andermans kamer super snel omkleden, om daarna volledig in stijl Parijs in te gaan. We gingen als eerste met de bus naar Père Lachaise, een begraafplaats met veel bekende mensen. Call me paranoid, maar sommige graven leken opengebroken dus ik verwachtte ieder moment besprongen te worden door één of andere zombie :P Dat viel gelukkig wel mee, we (lees: ik) werden alleen aangevallen duiven en lieveheersbeestjes. Met NG als onze TomTom leidde ze ons door Père LaChaise en we vonden de graven eigenlijk best wel makkelijk. Toen we aankwamen bij Victor Noir (een duistere legende vertelt dat als je zijn kruis aanraakt, je een goed seksleven zult hebben.) Na het zo’n 48 keer te hebben aangeraakt (grapje) kwamen er twee toeristen kijken, dus het was wel een beetje beschamend, als hij zag wat één van ons (ik noem geen namen) had gedaan. Nadat hij weg was, toen deden we allemaal 48 keer (grapje). Er kwam toen een vrouw die een takje bloemen voor hem neerlegde, tussen zijn benen. En toen zei ze in het frans: Hebben jullie liefdesproblemen? ^^Wij: Non xD
Toen zei ze nog wat in het Frans, wat we niet exact begrepen, maar wel snapten waar ze op doelde toen ze zo’n handbeweging maakte (denk heel goed door, dan weet je wat ze deed), waarop ik antwoordde: Je sais xD en daarna ging ze weg. Misschien zei ze wel: 30 jaar geleden had ik het achtenveertig keer aangeraakt en ik heb er nooit spijt van gehad, dus ik raad het jullie ten zeerste aan ^^.
Na de begraafplaats, waar overigens auto’s doorheen racen alsof ze achterna worden gezeten door duiven, gingen we naar Saint German des Prés, waar we eerst gingen wandelen om vervolgens avond te eten. De groep scheidde in tweeën en ik, MA en KH gingen op zoek naar een andere plek. Aangezien het een beetje schandalig is om weer terug te gaan (ik heb ook mijn trots), werden we gemotiveerd om door te zoeken. Uiteindelijk vonden we een heel schattig cafeetje waar we lekker hebben gegeten. KH was een beetje boos op me omdat het enige wat ik in het frans zei: J’ai faim. xD Dus in dat cafeetje deed ik het woord en dat ging eigenlijk best wel okay. Het eten was ook good =D Als toetje namen we Ben & Jerry ijs en gingen terug naar de afgesproken plek voor een groepsfoto =D Waar NG trouwens een trauma aan heeft opgelopen, maar ze weet zelf wel hoe dat gebeurd is xD Na ons te hebben volgevreten gingen we met de metro naar de Eiffeltoren. Ik vond de metro eerlijk gezegd nog steeds vrij eng, want je weet maar nooit welke Fransman er eng naar je gaat glimlachen (op een wijnfeest bijvoorbeeld =.=) en dan zijn jas open doet en je meer bommen uit zijn binnenzak ziet steken dat het aantal puisten op mijn hoofd na een zak pinda’s. En geloof me, dat zijn er veel. Maar gelukkig is er niks gebeurd, anders zat ik hier niet vrolijk te typen =D
Behalve he t feit dat we om de 2 millise conde werden belaagd door Eiffeltoren verkopers die EH aanzagen voor Lady Gaga (awkwaaaard). In verband met de terreurdreiging werden we gecheckt, dus tassen met zo’n apparaat gescand. Ik, braveling, had geen mitrailleur, granaat of traangas bom bij me. Al werd ik wel een beetje agressief toen die Eiffeltoren verkopers met robotduiven begon te gooien zodat ze vlogen. Eentje had zelfs mijn mentor geraakt, how cruel. Ik wou dat hij hem vertrapt had :P Pluspuntje: Toen ze dachten dat de politie eraan kwamen, waren ze wel allemaal in één keer weg xD
Nog even melden: In de lift was er zo’n jongen die de hele tijd luisterde wat JD en AN aan het vertellen waren, over One Three Hill ofzo. Ik zag ook dat hij steeds hen of mij aankeek, maar ik wist 100% zeker dat hij geen moer verstond van wat wij zeiden. Waarschijnlijk omdat hij het zo’n idiote vreemde taal vond, wilde hij het gewoon horen. Anyway, in de lift naar boven was ik nog steeds aan het kletsen, maar ik merkte dat hij nog steeds keek (daar heb ik onderhand een radar voor gecreëerd, alleen werkt hij niet zo goed met alcohol samen.) Dus ik kijk hem aan en zeg: Je veter zit los. En vreemd genoeg keek hij naar beneden o.O Toeval hoop ik? MA en ik hadden ook al zo’n vooral in BCN (Wauw, die jongen heeft echt vreemd haar, blablabla. Op het einde zei hij: Dankjewel! Maar ja, in zo’n culturele buurt weten ze vast maar een paar woordjes? Hij kan vast ook wel Zweeds ofzo.) Dus heb ik hem maar genegeerd, al bleef hij staren. Gekke shit.
Nou, dat was dus dag 1. In de metro kwamen wel een paar interessante figuren tegen. Eerst stapte er zo’n jongen uit die zijn veters gematched had met zijn shirt, waar SR en ik de hele tijd over kletsen. Na een tijdje kwam zijn vriend de metro in en toen begonnen ze tegen mijn klasgenoten te sjansen, Enrique en Jonas :P Toen zij me eenmaal niet meer interesseerden kwam er een groep studenten naar binnen, helemaal vrolijk (lees: aangeschoten) en eentje keek om zich heen of er nog wat interessants te beleven was. Ik zat zeg maar voor de plek waar hij stond, dus keek hij mij aan, glimlachte en zei: Hai. En ik “Hai” hem terug, en we bleven maar kletsen want hij was leeeeeeuk. Hij leek op Robert Patterson a.k.a Edward Cullen a.k.a. de vampier uit Twilight, alleen dan leuker (: Ik wilde met hem op de foto, maar dat is een beetje vreemd. Ik ken ook mijn grenzen, straks viel dat meisje, vast zijn vrienden, was bijna Bella, maar dan anders, me aan:P
Iedereen wilde natuurlijk weten of we drugs hadden, how superficial :P Well, I can’t put the blame on them, Amsterdam is known about that kind of things.
Ah, Paris, c’était super! x

It’s all in the muscles

2010-10-01T21:46:00.001+02:00

Wauw, dit moet toch een van de geweldigste sportdagen zijn geweest, ik heb me serieus doodgelachen xD Het feit dat NG en ik twee uur eerder waren opgestaan om ons in te schrijven voor volleybal en paardrijden was het he-le-maal waard :)

Volleybal: drama

Als ik me het goed kan herinneren, hadden we in de vierde klas een volleybal toernooi. Aangezien wij meestal wat rammen en dan helemaal dubbel liggen omdat de bal aan de andere kant van het veld belandde, hadden wij ons vernoemd naar team DISASTER.

(O nee, voor dat helse Uni-hockey toernooi heette we DISASTER. Tijdens volley waren we gewoon een disaster.)

We hebben zo erg belachelijk verloren xD Niet alleen van onze mede zesdeklassers, maar ook van vierde klassers en het kleine zusje van NG. Yes, I should feel ashamed. Maar het was gewoon hilarisch hoe mijn teamgenoten reageerden. Bij bijna elk doelpunt lagen we dubbel en soms gingen we zo erg helemaal stuk dat het team daarna gewoon weer een punt konden maken, omdat HZ op de grond lag of zoiets dergelijks. Ik weet ook niet hoe we het voor elkaar kregen, maar we konden ook helemaal niet serveren, dus zo verdienden de tegenpartij ook punten :) How easy! Ik moet toegeven, soms wilde ik mijn hoofd door de muur smijten, want die zouden we makkelijk kunnen hebben, en de tegenpartij maar leedvermaak hebben :P Als zij de bal overspeelden, belandde hij of over het net op de grond, terwijl 99% van mijn team kijkt hoe de bal over het net op grond komt óf slaan we zo hard dat hij naar achteren vliegt. Of HZ is aan het kletsen, ziet de bal op haar afkomen en slaat hem in één reflex naar de andere kant van de gymzaal. En dit keer overdrijf ik niet. Als die bal een hoofd van iemand was, zou zijn gebit in zijn hersenstam zitten en aan de achterkant van zijn hoofd uitpuilen, zonder grap. Tijdens het spel hadden we ook een geweldige coach met een dijk van een stem die maar niet ophield en het verbazingwekkend genoeg vandaag nog prima deed! En dan heb ik het natuurlijk over NG die ons tevergeefs probeerde te overtuigen om serieus te spelen. Mais c’est impossible als MA de bal ziet aankomen en duikt alsof er een granaat gesmeten wordt xD Of als HZ’s arm zo gevormd is dat de bal ALTIJD gericht wordt op de scheidsrechter (twee keer) en tegen andere mensen hun hoofd.

Hilarious disaster xD

Na onze niet zo vernederende wedstrijden (27-13 is vrij netjes vind ik.), want we hebben eigenlijk allemaal wel onze kwaliteiten, alleen als je ons samen zet, vraag je gewoon om drama http://www.dramabutton.com . Het was zo fijn om weer met z’n allen te zijn, I’ve missed it.
Na volleybal kwam het echte drama. HZ moest eigenlijk schaken, maar pas om 1 uur, zo laat moesten wij ook paardrijden. Omdat ze niet alleen achter wilde blijven, ging ze mee, en ik nam haar achterop.
Even een algemene oproep:

Unless you feel like killing yourself, never ask me for a lift.
op de fiets alleen natuurlijk. Zodra ik mijn eigen auto/helikopter heb, mag iedereen mee =D

What happened, even kort samenvatten:
Ik kwam mijn fiets nauwelijks op, ik moest echt eerst vijf meter rennend fietsen tot ik op kon starten en bijna tegen een busje reed. Mijn niet zo trouwe possy was er allang vandoor en liet ons aan ons lot achter, om ons vervolgens uit te lachen. Daarna kwamen we aan bij een stoplicht en nadat ik eindelijk was opgestart, was het stoplicht alweer op rood, dus de auto’s achter ons vonden het vast niet zo prettig xD En waar het stoplicht op groen was gegaan, moesten wachten omdat ik met twee km/h voorbij probeerde te fietsen. En het feit dat ik de hele situatie hilarisch vond hielp mijn snelheid ook niet bepaald. Eenmaal aan de overkant kwam er een vrachtwagen langs, HZ zegt nog: Wijk niet uit naar links, er komt een vrachtwagen. Driemaal raden welke richting mijn fiets (dus niet ik!) op ging xD Bijna een f-ing hartverzakking xD Toen besloten we te gaan lopen, wat eigenlijk sneller ging dan het fietsen én veiliger was. Toen we bijna bij NG’s huis aankwamen, zei ik tegen HZ dat ze weer achterop moest klimmen, zodat het zou lijken dat we de hele rit gefietst hadden. Echt, we komen voorbij het raam, ik zie glimlachen van oor tot oor in het raam, damn, hoe happy kun je kijken xD De rest van onze tijd hebben we besteed aan brownies eten, kletsen, op de laptop klooien, broodjes eten, muziek luisteren en lachen.

Natuurlijk werd het later en moesten we naar paardrijden. Raad eens wie er weer achterop ging? Ze lijkt wel gek :P Ik ging wel sneller dan daarvoor. (browniepower!) We fietsten weer een stukje, op een gegeven moment zelfs op de stoep en zorgden praktisch voor een verkeersontstopping. Het zielige was vooral dat ik de heuvel niet op kwam xD Dat is echt schandalig, want dan blijf je halverwege een helling van 10 graden hangen xD Dus tsja, dat hebben we ook deels gefietst en gelopen :P We kwamen er wel uiteindelijk en na die immense paarden te hebben gezien (sommigen met een hoofd net zo groot als mijn romp), gingen we paardrijden! For the first time in my whole life and it went well =D

Dus NG, je wens is uitgekomen, je hebt me op een paard gezien =D Beviel het je? xD

Mijn eerste paard (eigenlijk pony geloof ik) was Unoxx en dat was echt super, niet alleen vanwege zijn naam :) Ik wilde eerst op Kingston (geloof ik) maar MA had die ingepikt. Op het einde was ik toch blij dat ik Unoxx had :P Het draven was eerst wel pijnlijk aangezien ik eerst niet goed kon staan dus dat hopsen ging niet zo soepel en dan krijg je klappen van het zadel, auch. Maar het ging vrij goed, yeaah. doordat een paar mensen niet waren komen, mocht ik na een getal te hebben gekozen onder de tien (zes, voor de nieuwsgierigen) nog een keer en toen ging ik op Khyber (die naam kon ik gisteren echt niet onthouden, maar nu wel!) die een beetje eigenwijs was en de hele tijd achter zijn broer aan liep, dus soms gewoon aso voordrong :P Maar ik mocht wel alleen rijden, dus ik ben vooruit gegaan! Ik zou wel nog een keer willen, maar mijn spieren blijkbaar niet, cause I’ve got some muscle ache, “if that’s an excisting word, prob not.”

Kortom, het was voor mijn gevoel de beste sportdag die ik ooit op deze school heb gehad :) Jammer dat ze het dit jaar pas doen, ik zou volgend jaar ook wel willen:P

That’s all folks! x

De tandarts

2010-09-28T20:29:00.001+02:00

Het is denk ik al… 4 jaar geleden dat ik voor het laatst naar de tandarts was geweest. Tijdje geleden en ik dacht: Het wordt eens tijd. omdat het zo lang geleden was, moest ik werken met Google Maps en mijn (ontbrekende) ruimtelijk inzicht. Ik heb laatst op tv een aflevering gezien van iemand die bang was voor de tandarts en ik vond het hilarisch xD Ik snap niet dat mensen bang zijn voor de tandarts:P
Toen ik mijn afspraak had gemaakt, dinsdag half 5, was ik volgens mij rooster 10 voor half 3 uit, dus had ik alle tijd van de wereld. Toen hadden ze mijn rooster drastisch veranderd, en ik weet niet of ik het grappig moet vinden, maar ik ben in plaats van het 7e dinsdag het 9e uit en op woensdag in plaats van het 9e, het vierde. Onlogisch, maar je hoort mij niet klagen :) Dus moest ik het negende vertrekken. In de bus was ik een beetje zenuwachtig en zat ik de hele tijd de klok in de gaten te houden, om uit te rekenen hoe lang ik moest lopen en blablabla. Op Gaasperplas wisselen met de 47 naar Holendrecht en toen stond k in de bus, telkens te kijken of ik de Boni in de buurt zag. Toen ik hem zeg: JAA! Druk op de knop, OV-chipkaart uitchecken und wegwezen.
Op goed gevoel liep ik gewoon door Reigersbos, in de hoop de Boni tegen te komen. Flarden van herinneringen kwamen in me op en telkens als ik iets herkende, ging ik erop af. Ik heb vijf verschillende mensen gevraagd waar de tandarts in hemelsnaam is, maar NIEMAND wist het. Ik heb mijn moeder echt drie keer gebeld, maar die heeft ook geen flauw idee waar het is. Ik schaamde me eigenlijk wel, ik weet niet eens waar mijn eigen freaking tandarts zit. Ik zat echt helemaal in de stress want ik had nog vijf minuten, ik liep ongeveer zo:

Vanaf dat pijltje, naar boven, terug rechtdoor, naar beneden, terug rechtdoor, naar boven enz. En natuurlijk zit de tandarts op de laatste hoek:P Echt, ik zag een blijk van herkenning en ook het gebouw wat ik op Google Maps zag en toen dacht ik: JA! =D
En toen kon ik de deur niet vinden. Het is toch ook wat. Ik ben er twee keer langsgelopen, maar hij zat ook zo undercover en op de deur stond: Dit is geen openbaar toilet. Hoe moet ik dan weten dat dat de ingang is, als er zo’n bordje hangt? Ik zat niet eens 30 seconden en toen werd ik al geroepen. Na de gebruikelijke routine, foto’s etc. zij hij dat mijn verstandskies eraan komt en “over en dwars”-zit.

There is only one solution: Kaakchirurgie o.O

Echt, ik vond het hilarisch toen ze dat zeiden, terwijl het niet eens zo grappig is. Ik denk dat ik gek word. Ik zal waarschijnlijk een wang als een kokosnoot krijgen en ik vind het grappig. Laatst had mijn moeder een nieuwe goede kwaliteit paraplu gekocht en ik ben er zo ongelooflijk blij mee, niet normaal. Nog steeds! Ik vind het geweldig als het regent want dan kan ik hem gebruiken, maar ik snap echt niet waarom ik zo happy ben. Je had me net zo goed de lotto kunnen laten winnen, dan had ik precies hetzelfde gezicht getrokken.

Nou, morgen maak ik een afspraak bij het AMC, en we zullen zien hoe erg ik eruit zal zien xD (zie je, ik vind het gewoon grappig:P)

xxx

een koude middag

2010-09-26T14:24:00.001+02:00

Voor de mensen die denken dat ik wreed ben, you guys are totally wrong. Er is maar één persoon die nog wreder is dan ik, en ik denk dat veel van jullie zo’n persoon kennen, maar die van mij is echt het toppunt. Ja mensen, ik heb het over:

De grote broer.

Vandaag had hij zin om vervelend te doen, en sinds we UPC digital hebben, en hij voor 6 maanden Eredivisie Live (#$^%#$%#^) heeft gekozen, zit hij non stop voetbal te kijken =.= Ik was met mijn zusje televisie aan het kijken en hij vond het nodig om de afstandsbediening te pakken. Alleen maar omdat hij langer breder en sterker is, denkt hij dat hij ons aankan (ehum.) Mijn zusje had het, dus hij pakte het met gemak af. Toen had hij het weer teruggeven, een achterhoofdklapje gegeven en toen wilde hij hetzelfde bij mij doen. Dus ik pak zo de afstandsbediening en ga erop zitten. Dat was een heuse battle, aangezien ik mezelf helemaal had opgerold. Niet dat dat heel nuttig was, aangezien het er niet voor zorgde dat ik tv kon kijken, met mijn gezicht in de bank. Op een gegeven moment hing ik aan zijn been en sleepte hij me mee, dat was niet zo prettig. Nadat hij me eindelijk los had ging hij naar zijn kamer en brulde ik: Hee, waar ga je naar toe met de afstandsbediening?!
Dus hij komt terug en mijn zusje valt hem aan, maar hij kan haar makkelijk aan. Ik pak heel sneaky de afstandsbediening uit zijn zak en ren naar de keuken. Ik gooi snel de afstandsbediening in het boodschappenkarretje en twee seconden daarna komt hij achter me aangerend en zegt: Waar is de afstandsbediening.
I don’t know.
Ik bleef maar volhouden dat ik het niet wist, met als resultaat dat hij me op het balkon probeerde te duwen. Mijn zusje probeerde me nog te redden maar ik zei: Neee, red jezelf! http://www.dramabutton.com
Hij had me dus opgesloten op het balkon, wat hij wel vaker deed. Een keertje deed hij het, en toen deed hij de sleutel van het slot, wat ik niet wist en toen ging hij weg. Na 10 minuten kwam ik erachter dat de deur gewoon open was =.=
Ik heb non stop gebonkt op het raam, aan de deur getrokken en om mijn moeder geschreeuwd (die niet thuis was/is) en hij vond het alleen maar grappig. Een half uur lang. Maar omdat ik een beetje ziek ben, was ik goed aangekleed, al was het wel frisjes. Terwijl mijn maag knorde, maakte hij eten voor mijn neus, maar wat hij niet wist, was dat hij gewoon naast dat boodschappenkarretje stond.
Als je zegt waar de afstandsbediening is, laat ik je eruit.
Ik heb niks los gelaten. Na een tijdje werd hij het zat en ging hij het zelf zoeken en vond hem. Maar toen mocht ik er nog steeds niet uit :P
Pas als ik zei dat hij slimmer en de beste was, mocht ik eruit.
Neverrrrr dat ik dat ging zeggen, desnoods wachtte ik tot mijn moeder thuis kwam (over 3 uur :P).

Maar, ik kwam vrij =D Zo wreed was hij blijkbaar toch niet. Ik kwam vrij, heb niet gezegd waar de afstandsbediening was en ook niet dat hij de beste was.

PEACE! x

de dag dat de blackberry verdween

2010-09-24T21:23:00.001+02:00

Sigh.
There goes my phone.
Het is de keiharde waarheid, ik zit nu vijf (5!!) weken zonder mijn o so beloved phone. Ik heb hem eigenlijk twee maanden, maar twee dagen nadat ik hem had, vertrok ik voor een maand naar Canada. En daarna nog nog eens twee weken, toen pas deed mijn abonnement het, dus ik heb sinds school begon pas écht een BlackBerry. Dus eigenlijk drie weken, vreemd dat ik er nu al zo gehecht aan ben. Maar dat ligt waarschijnlijk aan het feit dat hij praktisch tegen mijn hand geplakt was. “We hebben een nieuw rooster, ik wil op de computer”, “Oh wacht, ik kijk wel even op mijn mobieltje :).”
“Hebben we al mail over Parijs?” “Wacht, ik check het even op mijn mobieltje.”
“Ahaha, kijk daar zijn twee eenden aan het vechten, dit MOET op mijn blog/facebook *klikkliktyptyp*.”
Echt, direct nadat ik naar Hi was gegaan om hem in te leven (in de hoop dat ze hem terplekke zouden fixen, maar tevergeefs, waren er zoveel dingen di ik wilde posten. Ik wilde posten “blackberry wordt gerepareerd, zit 5 weken zonder”, maar dat kan niet als ik hem niet heb.
Ik denk dat iedereen het wel heeft, dat als je iets had en je mist het (voor een tijdje) zie je opeens iedereen met wat jij mist of doet alles je aan dat/diegene denken, het is zo frustrerend. Dus nu heb ik mijn trippende nokia 6300.

And the worst thing is, ik krijg hem in de week voor de toetsweek. Echt precies precies tegen het einde van de vakantie.
Zal ik de verleiding weerstaan en niet 24/7 op facebook te zitten? I hope so, I need the grades.

En natuurlijk was het vandaag weer een geweldige dag. Sta ik 10 hele minuten eerder voor een vriendin op, was ze er niet én bleek ook nog dat mijn leraar een mailtje had gestuurd om te zeggen dat het eerste uur niet doorging… En dan ook nog de bus die zoals elke vrijdag bijna 30 minuten te laat kwam, sigh. En dat terwijl ik geen cruel dingen heb gedaan, je ne comprends pas. C’est la vie. Morgen gaat mijn moeder me dwingen om te joggen, dus dat wordt ook niet uitslapen. En ik heb een heel vreemd rooster, ik weet niet of ik moet juichen of lachen…
Maandag eerste drie uur vrij t/m 8e + 1 tussenuur. Dinsdag eerste uur vrij t/m 9e. Woensdag eerste twee uur vrij, twee uur les, uit om 11.35. Donderdag eerste t/m negende les. Vrijdag eerste t/m zevende.

Strange. Ik weet zeker dat mijn ma die woensdag gaat misbruiken om me boodschappen te laten doen ofzo.

anyways, that’s all for today xx.

Canada, anekdotes

2010-09-19T21:57:00.001+02:00

Ik was eigenlijk nog lang niet klaar met mijn Canada verhalen. Aangezien ik vandaag al twee posts heb gestuurd, dacht ik: Waarom niet?
Okay, ik zal eerlijk zijn: De enige reden dat ik nu nog een bericht schrijf, is omdat de badkamer bezet is.
En hoe kun je je tijd het best verspillen, dan door mensen te vertellen over je zomervakantie wat iets meer dan een maand geleden was..
Wauw, een maand al, toen ik vrij was, uitsliep tot ik moe was van het uitslapen, dat ging snel.
In Canada gingen we vaak naar een winkelcentrum, en wij waren echt in een gigantische winkel. Amerika, alles is groot, duh. Volgens mij was het The Bay of Macy’s. Maar dat is niet relevant. Omdat ik nogal een groot hoofd heb, passen de meeste hoedjes me niet, behalve die elastische, maar die zien er ook zo idioot uit. Na de Koningin Beatrix hoedjes, zag ik een apparaatje staat, waarop stond: Personal Alarm. Ik was nieuwsgierig en wilde meteen weten hoe dat ding werkte. Ik zat te fantaseren dat het een stil alarm zou zijn, waarbij meteen 112 (of in dit geval 911) werd gealarmeerd.
Integendeel.
Ik vond de gebruiksaanwijzing, en daarop stond dat je aan het touwtje moest trekken. Ik trek, maar hij wilt er niet uit. Dus ik gebruik al mijn kracht, en opeens hoor ik een keihard oorverdovend gegil O.o
Ik kreeg serieus ter plekke een hartaanval en de hele winkel keek om naar waar dat gegil van kwam. Ik denk: Shit, shit, shit en stop dat ding meteen terug, zodat hij ophoudt met gillen. En de cassière was aan het grinniken, waarschijnlijk maakte ze dat wel een stuk of drie keer per dag mee. Wist ik veel dat het zou gaan gillen, het ergste wat ik zou verwachten zou een sirene zijn of gepiep. Maar dit was echt van dat old school horror movies, waarbij een meisje achtervolgt wordt door een monster en dan zo hard gilt dat dat monster vlucht. O nee, meer een O MY GOODNESS, THAT’S JUSTIN BIEBER! gegil. Imagine that, ja echt, zo erg was het. De foto hier links, was de boosdoener. Dus girls, als je ooit door een loser wordt verveeld, trek aan het koordje :) Hij was wel $29.99 :O Ik dacht: My ass, neverrr dat ik 30 dollar aan dit uitgeef, dat ding dat me schande bracht.

Dit is een brief die ik in iemand huis zag hangen. Heel toevallig had ik mijn camera mee en ik vond het zo grappig dat ik er wel een foto van moest maken :)

And last but not least
[badkamer is bijna vrij =D]

We zaten met het hele gezin heel rustig in de auto voor het stoplicht te wachten. Het was snikheet buiten én binnen, dus we dronken liters en liters water. En dat moest snel, want anders zou je water weer warm zijn. Op een gegeven moment horen een keiharde knal, en we dachten echt dat het een geweer was, want we waren in een buurt waar je ‘s avonds het liefst niet zonder 16 bodyguards en een kogelvrije vest rond zou willen lopen (overdag zonder eigenlijk ook niet. Jane and Finch, volgens mij.) Dus wij draaien ons zo erg om, dat je als onze nekwervels hoorden ontwrichten (is een grap.) en opeens BOEM! tegen onze auto o.O Het bleek dus, dat door de hitte een lamp was geëxplodeerd en een paar stukken die rondvlogen, kwam tegen onze auto aan. Ik heb er een vage foto van, want als ik het met flits deed, zag je de binnenkant van de auto. Die witte vlek is de kras, het stelt niet veel voor, maar het was wel even schrikken.

Maar de badkamer is vrij, dus c’est la fin.

see you next time! x

BlackBerry

2010-09-19T21:25:00.001+02:00

Voordat ik een BlackBerry had, dacht ik er zo aan: BlackBerry + Uggs + Vespa= Me not like you. Als wiskunde nou zo makkelijk was, zou ik er les in kunnen geven. Het is bevooroordeeld, maar de meeste mensen die al die dingen hebben, mag ik niet. Vandaar dat onze reis naar Parijs geweldig wordt, want iedereen die ik niet mag gaat niet mee =D
Maar aangezien mijn beautiful Nokia 6300 zijn beste tijd had gehad, was het tijd voor een nieuwe. Dus ik kreeg een BlackBerry Bold 9700. Yes, I confess. I’m a proud owner of a BBB.
Ik kan er alleen niet tegen dat twaalfjarigen het ook hebben, dat hoort gewoon niet.. Je bent twaalf, dan ga je buiten spelen ofzoiets, in plaats van Facebooken, Hyven enz. Laat dat maar over aan de stoere 17-jarigen (:
De ideale telefoon voor mij, aangezien ik niet houdt van touch, maar wel van Internet =D Het enige probleem met BlackBerry’s is dat iedereen hem heeft. Maar als niemand hem heeft, heb je er weer niks aan, omdat je dan niet kan pingen. Dan kun je net zo goed een andere telefoon halen. Niet dat ik non stop zit te pingen, nee, integendeel. Anyway, om hem een beetje origineler te maken, heb ik hem een beetje opgeleukt met wat Canadees, een skinkit :D For the gadgetlovers. Ik had er eigenlijk 16 moeten kopen, en dan doorverkopen:P Jammeer. Ik heb op een beschermend laagje voor mijn scherm, aangezien ik krassen haat, en het is een spiegel :D
Sinds ik mijn BlackBerry heb, zit ik minder achter de computer. Ik ben veel vaker online op mijn mobiel, aangezien de mensen waar ik meestal op msn mee praat niet altijd online zijn, duh. En als ik mijn computer heeeeelemaal heb opgestart, kan ik er net zo goed langer op blijven, waarom niet? Maar nu ik ook MSN op mijn mobiel heb, log ik in, zie ik dat er niet zo hele interessante mensen online zijn, en dan log ik uit. Easy. Als je rond kijkt, zie ik eigenlijk mensen non stop met hun mobieltje bezig, vooral als er internet op is. Toen mensen nog de keiharde Nokia 3310 hadden, die ook zo’n enorme rage was (mijn broer had hem en ik was zo belachelijk jaloers! en nu hoef ik hem niet eens gratis:P okay, gratis zou ik heb wel aannemen (a)) zaten mensen er volgens mij ook mee te pronken, smsen enz. Maar toen had natuurlijk nog niet iedereen een mobiele telefoon. Ik weet nog hoe die gigantische telefoon van mijn moeder uitzag, met een antenne, haha xD Anyway, ik dwaal af. Als je een mobieltje hebt, met veel functies, moet je eraan zitten, non stop. Ik zit er ook non stop op, Facebook, MSN, Buienrader, Blogger, E-mail, Ping, Hyves, Twitter, SparkPeople, it’s addicting! Vandaar dat mijn batterij ook zo vaak leeg is. Laatst liep ik richting het metro station en toen las ik een bericht van iemand of Facebook. Terwijl ik aan het lopen was, ontweek ik obstakels die obvious in beeld stonden. Alleen die ene laaghangende tak vol natte blaadjes zag ik niet op tijd.. Verfrissend, zo’n natuurlijke douche!
Ook kreeg ik een smsje van iemand, en dan las ik op weg naar huis, en toen liep ik opeens op de auto weg.. Maar, zelfs als het geen BB was, zou dat gebeurd kunnen zijn, dus (a). Hopelijk loop ik niet een keer in de Amsterdamse Grachten, ik ben toch zo slecht met wegen.. (verwijst naar Amsterdam Duurzaam, post hiervoor.)

Kijkt, de skin van mijn mobiel loopt door op het scherm :D Die Canadezen, geniaaaaal. <3

Ik denk dat ik nu officieel mag zeggen:

I love my CrackBerry..

bubyeeeeee. x

Amsterdam Duurzaam

2010-09-19T20:56:00.001+02:00

Ik denk dat ik me met trots de meest waardeloze Amsterdammer kan noemen. In de bus zag ik een poster hangen, waarop stond dat er een festival was. Dus ik dacht, waarom niet? :D Er zijn vast wel gratis pennen ^^. Gratis is voor mij (bijna) altijd goed :P Het begon allemaal natuurlijk weer lekker. Thuis ontbeten we en maakten we alvast een plan. We zouden de metro van 49 nemen, dan zouden we de tram van 5 over 1 nog halen. En natuurlijk was ik mijn OV-chipkaart kwijt, dus moesten we die eerst zoeken. Daarna sprintten we uit huis, richting het metro station om eerst een OV-chipkaart op te laden. Eenmaal aangekomen op het station, laadde ik haar OV snel op, op vervolgens de roltrap op te rennen, want ik hoorde de metro aankomen. Ik heb zo’n hekel aan dat geluid, een aankomende metro, als ik niet op het perron sta. Dus wij rennen de roltrap op, staat er een vrouw met een gigantische kinderwagen voor me &#%^#$%$^#$%^#$^#%^#$%#%. Toen ik ein-de-lijk langs haar was, en aankwam op het perron, hoorden we de o zo geliefde *DINGDONG* van de metro. En niet eens toen we nog half op de roltrap strompelden, nee. Twee seconden voordat we op het knopje konden drukken. Hoe smerig..
Dus ik zat tien minuten de hele tijd te klagen, tot hij weer kwam. De reis verliep rustig en omdat we de metro gemist hadden, hadden we ook de tram gemist, dus mochten we daar ook op wachten. Na de tramreis, kwamen we op de van Hallstraat. Ik vroeg aan de conductrice waar de Westergasfabriek was, en nu komt het hoor: Oh ja, ik weet waar die is. Hij is die richting (wijst naar achteren). Je loopt zo, en dan sla je rechtsaf. Ik bedank haar, en samen lopen ik en mijn zusje dus de hele van Hall straat af naar Haarlemmerweg. Ik was er echt heilig van overtuigd dat we de goede richting op liepen. Op mijn telefoon was ging de weg ook rechtdoor, dus liepen we een half uur rechtdoor. Ik heb dus totaal geen ruimtelijk inzicht, maar dat merk je op het einde wel. Op een gegeven moment worden we het zat, dus vragen we aan mensen op straat of zij weten waar het is. Natuurlijk, hoe kan het ook anders, we moesten oversteken en dan een heeeeeeeeeeeeeel eind terug. Na een lange wandeling in het Westerpark, terwijl we zagen dat langs alle winkels liepen die we op de heenweg zagen, vroegen we nog één keer of we de goede richting op liepen, just in case. Uiteindelijk vonden we het, en het was niet wat ik ervan had verwacht. Ik had een gigantische Heiniken Music Hal look a like gebouw verwacht, met vele kraampjes en vele activiteiten. Het was een beetje, klein. Ik dacht bijna dat we verkeerd waren, maar niet dus. Het was eigenlijk wel leuk. Je kon een koe knuffelen en melken (niet gedaan, het rook niet zo geweldig), op een fiets de lucht in (mijn conditie is naar een dieptepunt, zoals ik al eerder heb gezegd) en op de elektrische Segways. Dat was eerlijk gezegd de enige reden waarom ik er naar toe ging, WAREN ZE ER NIET $@%^@$%^#^#$%. Niemand wist waar het was, dus we gingen er van uit dat we na drie uur daar te hebben gewandeld, dat het er niet was, wèèèèh. Maaaaaar, wat ik wel heb gedaan is meegedaan aan een energiequiz (verloren) en aan zo’n elektrische bol gezeten. Na een hele uitleg gekregen te hebben, zei ik een beetje teleurgesteld: Maar ik voel niks.. En toen zei ze: Nee, dat klopt, er zit maar heel weinig elektriciteit in. Maar wij mensen zijn prima geleiders, daarom moeten we ook niet buiten zijn als het stormt. Als je nou meegaat naar deze bol, dan kan ik je statisch laden.
Ik dacht meteen: AWESOME! :D
Ik moest mijn jas, mobiel en camera op afstand zetten, en dan mijn hand op de bol zetten. Toen ze hem eenmaal aanzette, voelde ik nog steeds niks. Ze zei: Okay, je bent nu statisch geladen. Schud je hoofd eens?
Ik mijn hoofdschudden, alsof ik het ergens niet mee ben
Zij: Neee, als een echte headbanger!
Ik schudden alsof ik ervoor betaald werd. En toen hield ze me een spiegel voor, en stonden mijn haren overeind :D Awesome!
Nadat we klaar waren, stak ze nog een stukje hout in mijn zij, om de overgebleven elektronen uit me te halen, and I was free to go (:
Voor de rest hebben we pennen gesprokkeld, folders, informatie en nog een paar dingen.

Had ik trouwens al gezegd dat ik gezonder wil leven? Ehum.

NB: Ik heb dit allemaal gedeeld met mijn zusje, en ik vind dat dit wel een compensatie is voor dat vier uur rondlopen? En zondag is sabbat, rustdag:P

Bij de Max Havelaar stand kon je op de foto, alsof je op bed lag. En dan kreeg je gratis een shirt :D Toen ik naar dat nagebootste bed liep, tripte ik natuurlijk weer bijna, omdat ik niet zag dat er een opstapje was. Op Schiphol hoor je wel zeggen: Watch your step, watch your step. Maar bij een kraampje in Amsterdam, ho maar. Op het shirt staat: Ik heb een foute baan (ik ben werkloos, wat eigenlijk ook fout is ja:P), foute auto (geen rijbewijs, heel fout dus), foute broek (ik vind hem wel leuk!), foute sokken (okay, soms twee verschillende aan, maar niemand ziet het.) en foute vrienden (agreee:P), maar wel een goed shirt. *Gemaakt van Max Havelaar-gecertificeerde Fairtrade katoen.*
Hoe handig, ik heb nu meteen een nieuwe gymshirt =D En als klap op de vuurpijl, ook een nieuwe gymtas! Er zat toch al een gat in mijn oude. En hij is nog energiezuinig ook, wat wil je nog meer? Over gym gesproken, naar de sportvelden ga ik met mijn krotte verroeste fiets met één kapotte rem (da’s toch niet tegen de wet? ze hebben de boetes opgevoerd…) Maar ze kunnen me geen boete geven met de nieuwe fietslampjes die ik (gratis) heb gehad :D

Overal waar ik naartoe ga, is niet leuk als je niks gratis krijgt, en naar de meeste beurzen waar ik ga, zijn ALTIJD gratis pennen =D En die ontbraken deze keer ook niet:P Die pennen met bolletjes geven licht, hoe energiezuinig! Ik ben geweldig, ik weet ze echt uit te zoeken, hehe.

Voor de rest, zijn wij blijkbaar overgestapt naar Groenlinks :)

Op het bandje staat: WIJamsterdam! Groen Werkt!

Op een gegeven moment werden we moe en gingen we richting de tram, in de hoop dat we hem snel zouden vinden. We gingen dus naar de uitgang, een brug over, en daar staat de tram. Waar wij dus ook waren uitgestapt… Ik ging helemaal stuk, we stapten uit de tram in de middag en waren twee minuten verwijderd van Amsterdam Duurzaam, maar wij liepen er met een boog omheen, en liepen in plaats van twee minuten, bijna een uur =.= Ik moet wel de meest slechte Amsterdammer zijn, ik ken mijn eigen stad niet. Maar ja, ik ben hoe dan ook een Bijlmerse, daar zal het vast aan liggen.

see you next time! x

bad day

2010-09-15T19:50:00.001+02:00

What makes a day bad? Nou, gisteravond was er een ouderavond, dus ik ging met mijn moeder mee, door de stortende regen. We waren rond half 11 thuis. In de middag had ik net een nieuwe paraplu gekocht, en die is meteen kapot gegaan. Ik moet gewoon een paraplu van 30 euro kopen, van goede kwaliteit, pfoe. Alhoewel, vorige winter kocht ik kwaliteit handschoenen van 20 euro en heb eentje laten liggen in de metro..
Dus, in de avond was ik rond half 11 thuis en ging toen douchen. Na het douchen probeerde ik mijn lens eruit te halen. Links lukte nog wel, maar rechts ging totaal niet. Ik heb twee nagels geknipt in de hoop dat het dan beter ging, maar nog steeds niet! En mijn oog was echt rood. Ik denk dat ik maar gewoon een jampotbril moet kopen (nee, ik ben niet halfblind. ik houd van overdrijven.) Op een gegeven moment zag ik dat ik een gemiste oproep van KH had, dus belde ik haar. Alleen was de verbinding slecht dus zij hoorde me echt heel zacht. Aangezien ik een kamer met mijn zusje deel, kon ik niet schreeuwen, dus ging ik maar naar de keuken. Over de telefoon vertelde ze me het “goede nieuws” (xD) en ook hoe ik mijn lens eruit moet halen. Ik probeerde het, en in één keer ging het eruit =.= Zonde van mijn nagels, nu heb ik 8 lange en twee gekortwiekte versies.. Ik ging dus rond half 12 uur naar bed en moest om 10 voor 7 opstaan, dus ik had sowieso minder dan 8 uur slaap, en ik val nooit direct in slaap, tenzij ik een slopende reis heb gehad uit Barcelona. Of aankomend, Parijs! Ik werd de dag daarna om 10 voor 7 wakker en had dus de avond ervoor niks klaargelegd. 10 minuten voordat de bus zou vertrekken, was ik ALLES kwijt! Geen abonnement, geen sleutels, geen vest, geen boeken! Dus ik heb de hele tijd rondjes zitten lopen rond huis, op zoek naar mijn vest waar mijn abonnement in zat. Die vond ik natuurlijk nadat ik de bus voorbij reed, op mijn bed liggend onder de dekens #^#%#$%#$% Dus ik was sowieso laat, en had mijn sleutels nog niet. Ik dacht, does it matter? Ik heb toch al mijn boeken in mijn tas (mijn rooster: natuurkunde, tussenuur, natuurkunde, economie, tussen x 3, blokuur biologie.) Maar blijkbaar was ik een paar boeken vergeten erin te stoppen. Onderweg naar het station, zag ik de metro voorbij rijden en de trein ook. De enige manier om op tijd te komen, was dan dus de trein, die om 07.56 kwam. En de les begint 8.15, op 10 minuten afstand vanaf het station naar school. Terwijl ik stond te wachten, kwam er een vrouw op me af die zei: Mag ik je wat vragen?
Ik: Ja, tuurlijk
Zij: Er komt water uit je tas.
Ik: O_o Dank u.
ALLES nat. As if my day couldn’t get any worser.
Het enige wat mijn leed verzachtte waren twee jongens die gingen sprinten voor de trein en net tussen de deuren naar binnen waren geglipt. Nadat de deuren dichtwaren, keken ze naar buiten en zagen ze dat het een Intercity was en gingen ze bonken op het raam en drukken op de knop om eruit te gaan xD
Komisch (:
Eenmaal aangekomen op het station, liep ik heel snel richting school en was er natuurlijk een trut op Uggs die met 0.5 km/h liep op een plek waar je niet kunt inhalen =.=
Ik belde KH om te vragen waar we Engels hadden, en aangezien we een nieuwe lerares hadden wist ik vrijwel zeker dat ze me te laat zou opschrijven. Maar we hadden Natuurkunde =.= Dus voor niks gestresst (niet dat ik niet te laat bij Natuurkunde mag komen, maar die ene minuut geeft meestal niet.) 15 seconden nadat de bel ging, kwam ik de school binnen. Staat er zo’n vrouw, afdelingsleider VMBO, bij de deur en zegt ze met een big smile: De les begint om 8.15, hè? :D
Ja, weet ik =.= Ik zit al #%^#%#$^#% 5 jaar op deze school, dan weet ik heus wel hoelaat de les begint =.=

Slechte dag, vooral als je nog de toiletspray in het toilet laat vallen, sigh. En dan zegt mijn horoscoop nog vrolijk: Het geluk staat aan jouw zijde.
My ass.

xxx

Nieuw schooljaar

2010-09-07T20:59:00.001+02:00

Wauw, wat had ik een verwachtingen voor dit schooljaar. Het geinige was, laatst hoorde ik op tv iemand zeggen: Je moet geen hoge verwachtingen hebben, dan zijn de teleurstellingen erger. En dat klopt.
Hoe ik mijn laatste jaar voor me zag:
Met al mijn vrienden in v6 gezellig chillen. Elke les een beetje lol trappen, maar ook serieus ons werk doen. Voor Open Podium een hilarisch optreden, een geweldig Jaarboek, designed by moi, en een speciaal iets voor Kerst wat ik nog niet op mijn blog ga zetten voordat het idee gejat wordt en iemand anders met de eer gaat strijken.
Nou, mijn eerste zin is nu al naar de klote, aangezien we gewoon bruut van elkaar gescheiden zijn. Ik snap niet hoe ze het hebben gedaan, maar ze hebben van drie klassen, twee klassen gemaakt, v5c in v6b gegooid, v5b in v6a en de leftovers uit v5a gegooid waar het nog paste. Conclusie: als ik goed geteld heb: 9 v5a’ers en 21 v5b’ers in mijn klas. Het is best grappig om te zien dat er altijd een scheiding is tussen ex-v5a en ex-v5b, het is zo overduidelijk dat we elkaar blijkbaar niet mogen. Hoe het komt weet ik niet, er is niet echt een officiële bitchfight geweest tussen onze klassen, maar toch.. Ik denk dat als ik samen met een v5b-er zou moeten werken, dat ik het met tegenzin zou doen, maar er toch was moois van zou kunnen maken. Als mensen niet dom doen tegen mij, doe ik niet dom tegen hen. Als ze dom tegen mij gaan doen, doe ik vijf keer zo dom terug. Klaar, zo ben ik. Nou ja, eerst doe ik net zo dom terug, tot ik mijn geduld verlies:P Anyway, ik hoop niet dat de leraren van school hoopten dat we BFF’s worden in het laatste jaar, want dat gaat echt niet gebeuren. Met de meeste klasgenoten van me, zit ik samen sinds de tweede klas en sommige zelfs vanaf de eerste klas en dan is het nu alsof de schoolleiding dacht: Schrijf alle namen op een blaadje *pakt slagersmes en hakt met een blinddoek op het blaadje en schikt ze* Dit worden de nieuwe klassen. Ik zou nu eigenlijk gewoon om ze te pesten heel rebels doen, maar zo ben ik niet. Dan maar elke Nederlands- en Gymles chagrijnig voor me uitstaren, tenzij Uggs en co plotseling normaal gaan doen..

Vreetsel

2010-09-07T20:47:00.001+02:00

I have to face it. Deze zomer was een drama. Ik heb mezelf niet gewogen, maar ik weet zeker dat ik ben aangekomen. Hoe komt dat? Ik heb de hele zomer alleen maar gegeten en vier keer gesport ofzo? Één keer hardlopen met mijn moeder en nog een keer of 3 buikspieroefeningen. That’s all. Het is niet dramatisch, maar er begint zich al een buikje te vormen wat goed zichtbaar in onder strakke kleding. Time to work out. Ik had me zondag beloofd om maandag (gisteren) om gezonder te gaan leven (lees: minder eten, meer sporten). Nou ja, het minder eten lukt wel, ik sla ontbijt over, maar of dat gezond is? Ik heb geen vreetbuien ofzo, ik eet alleen als ik misselijk wordt van de honger. O wacht, dit klinkt nu echt heel slecht. Okay, vanaf morgen ga ik ontbijten:P Gewoon wat fruit ofzo, voordat ik de hele bus onderkots. En het sporten doe ik wel in het weekend, doordeweeks ben ik vooral bezig met hersentraining. Alhoewel, misschien moet ik wel niet gaan sporten. Na mijn luie zomervakantie in het Amerika waar alles groot is, was mijn tweede keer sporten gym. Daarvoor had ik nog één week voor de vakantie 20 minuten op de home trainer gezeten en was uitgeput O.o En ik ging ook met de fiets naar school (eerste deel met de metro) en mijn conditie is echt naar een dieptepunt, echt zielig. Ik kwam de brug na 5 minuten rusten bijna niet op en daardoor kwam ik ook te laat aan bij mijn eerste les engels. Tijdens gym, na op mijn dooie fiets dat end te hebben gefietst om als laatste aangekomen te zijn, kwamen we ook het “WC welkomstcomité tegen”, daar vertel ik ooit nog wel over. Omdat we te laat waren en ik nog probeerde te mengen, moesten we twee rondjes rennen om het grote veld. Rennend zagen we hoe onze klasgenoten een cruel spel moesten spelen. Rennen en als je laatste bent moet je opdrukken. Dus ik probeerde zo langzaam mogelijk te rennen dus hoefde we maar één rondje cruel spel spelen (: en meteen waren we als laatste en moesten we opdrukken. Tijdens het sprinten zei ik dat ik geblesseerd was, dus ik hoefde alleen maar het startsein te geven (: Daarna gingen we speerwerpen and last but not least voetballen. Ik heb één keer gescoord, woehoe. En dat was dan ook mijn enige hoogtepunt. IL had voorspeld dat ze zou vallen en dat was ook gebeurd. En daarna volgde ik haar, op precies diezelfde plek:P Vorig jaar was MT ook op die plek gevallen, dus die plek is gewoon behekst ofzo. Maar ja, op dat moment deed mijn knie geen pijn en ook niet toen ik naar school terug fietste. Tot ik trap ging lopen en mijn wond tegen mijn broekspijp begon te schuren en ik thuis de schade aantrof. Van mijn moeder moest ik parfum erop doen en het deed pijn O.o Belachelijk:P Maarja, sinds donderdag doet mijn knie pijn en het is een beetje gezwollen.

Poor me.

xxx

Walibi World

2010-08-30T20:55:00.001+02:00

Ik was echt compleet vergeten om te vertellen over Walibi World. Als NG me niet erop had gewezen, zou hij er nooit op gekomen zijn. En tsja, dan lopen jullie een goed verhaal mis.
Op 6 juli 2010, een dag waarop we vrij hadden van school, maar nog geen vakantie hadden, hadden we afgesproken om naar Walibi World te gaan met z’n vijven. Op die dag was ik 16 jaar en 364 dagen, dus op alle foto’s ben ik nog 16:P We hadden eigenlijk afgesproken om met z’n allen in shorts te gaan, maar ik had uiteindelijk toch gekozen voor een korte broek, want je weet het nooit met het Nederlandse weer. Net zoals vandaag ging het vijf minuten keihard regenen en daarna lijkt het opeens alsof het allemaal nooit gebeurd is. Dus ik dacht, een korte broek is kort genoeg om niet spontaan flauw te vallen en lang genoeg om niet ijskoud te rillen als de hemel besluit om zes liter eruit te gooien. Na de eerste metro te hebben gemist (typisch) was ik eigenlijk iets te laat op de afgesproken plek, dus ging ik rennen. Ik kreeg wel op mijn kop van KH, omdat ik een korte broek aan had en geen shorts. (En de dag erna had ik wel shorts aan xD) Na een auto ritje kwamen we eindelijk aan in Walibi World. Hij was nog net open, en omdat we dankzij mijn moeder (die Remia sauzen had gekocht, met de speciale Remia codes waarmee je per persoon (!) minder hoeft te betalen. Ze zijn overigens nog steeds geldig! ) 10 euro per persoon minder hoefden te betalen, begon de dag al lekker.
Na de grote opening waarbij een kind op de knop mocht drukken, gingen we naar binnen =D We gingen als eerste in de Crazy River, wat echt wel geinig was xD Ik zat helemaal voorin en de mensen achterin werden geplet xD Maar de geplette mensen achterin kregen niet 86 liter hun gezicht in gesmeten de daling naar beneden xD Dus waren we kletsnat :) Vooral ik. Dat wordt ook wel KARMA genoemd:P Daarna gingen we volgens mij door Walibi for kids, waar we heel vrolijk High School Musical liedjes hoorden =D Ik moet toegeven dat ik veel van die liedjes kende, ehum. Onderweg daarheen gingen we nog even in de Hudson Bay, zo’n schip die voor dat lekkere buikgevoel zorgt xD Ik houd van dat gevoel, dat had ik ook in de vliegtuig met turbelentie en in liften:P Als ik het me goed kan herinneren zijn we daarna in de Splash Battle geweest, we waren toch al nat. Omdat we met z’n zessen waren, gingen we dus met drie, drie. Eerst gingen ik en nog twee anderen en zaten we hysterisch te gillen als we door een muur van water gingen en daarna ging de rest. Het geinige was dat er ook twee jongens waren die aan de kant stonden. Aan de kant staan ook van die waterpistolen, dus zaten ze op ons te schieten xD Maar toen zij eenmaal in hun wagentje zaten, was het payback time, muahaha. Laten we zeggen dat ze heel, HEEL veel water hadden geïncasseerd:P Daarna zijn we naar een draai ding geweest, waar geen naam bij staat, zie plaatje. Hij is dicht in de buurt bij de Piccolini.
Ik zat dus in dat apparaat en naast me zat NG. Nadat de gordels vast zaten, zei ze tegen me: Weet je dat je van dit ding super misselijk wordt?
Ik: Wat? NEE, Ik wil eruuuuit! En toen begon hij te draaien. O my goodness, het was een hel. Net als je denkt dat hij stopt, schakelt hij over naar de vijfde versnelling O.o Toen ik eruit kwam, was ik misselijk en duizelig en had ik hoofdpijn, dus moesten we eerst even tien minuten op een bankje gaan zitten om bij te komen. Voor me was de Piccolini en die bleef maar draaien en draaien en draaien. Na een tijdje wilde mijn entourage naar de Superman. NG was er een keer in geweest en dat was tevens de laatste keer. Omdat ik nog steeds misselijk was besloot ik ook maar niet te gaan, dus hadden we een belachelijk dure hotdog gehaald, zodat als ik misschien wat in mijn maag had, mijn misselijkheid zou stoppen. En mwaah, het viel wel mee. Het was niet helemaal weg, maar wel iets minder. Van de rest wat ik me nog kan herinneren is dat wel naar El Rio Grande, wat best een rustig ritje was. Terwijl we in die kilometerslange rij stonden, waren er een paar meisjes achter ons die blijkbaar de hele tijd een paar van ons stonden te duwen en over ze zat te praten. Ik had eigenlijk niks gemerkt, ik stond vooraan. Op een gegeven moment drongen ze voor, daar waren we ook vanaf. Toen ze voorbij reden met hun bootje staken ze hun middelvingers op. IC riep keihard: HOER! In their face. En toen gingen we in ons bootje, en ik zat weer op de ideale plek, ik werd niet nat, muahaha. Soms heb ik het gewoon:P We waren nog een keertje in Crazy River gegaan, want we wilden een foto. We waren namelijk naar Walibi voor MA’s verjaardag. Voor in de rij vroeg een jongen aan ons met hoeveel we waren.
Ik zei op een heel doodgewoon normale toon: Zes.
Daarna begon hij te praten tegen NG en opeens word ik geroepen en zegt JI dat ik met die gast aan het flirten was! HET ENIGE WAT IK ZEI WAS ZES, en die gast stond de hele tijd tegen NG te kletsen. Dus schoof ik het feit dat ik aan het flirten was over naar NG:P Zij stonden te praten over dat we al sinds 10 uur ‘s ochtends in het park zijn en blabla. En ik stond af te luisteren. Tsja, wat doe je anders als je in de rij staat te wachten:P
En last but not least moest ik nog in de El Condor, want dat was de enige achtbaan waar ik nog niet in geweest was. =D En damn, het was keihard + hoofdpijn xD
De rest van de attracties waar we in waren geweest waren de Flying Dutchman, met die scherpe bochten. Dankzij die attractie heb ik een nieuw natuurkundig begrip geleerd, wat op het bord stond naast de wachtrij.
Massatraagheid: Als je een richting op beweegt, en dan opeens de andere kant op gaat, gaat je lichaam (de massa) eerst de oorspronkelijke richting op en dan pas de nieuwe richting.
Dus als je bij een scherpe bocht komt tijdens je rit in de Flying Dutchman, lijkt het alsof je er zelf bijna uitflyt. We zijn ook in de Space Shot geweest, tijdens het wachten telden we hoelang het ritje duurde en telkens vergaten we weer wat het was:P
En meer weet ik nu even niet:P De rij was wel gigantisch en we hebben in de rij leuke foto’s gemaakt, maar die rij was het echt waard:P Het grappig was dat de rijen daar eigenlijk best kort waren, vergeleken met normaal.

Anywayz, we hebben nog wel lekker eten gehaald. Op deze foto’s staan wat we in het park hebben gegeten. We hadden een speciale Walibi Swirl, die ik geforceerd heb opgegeten. Ik moest en zou hem opkrijgen, anders vond ik het geldverspilling. Die wafel was echt goddelijk. Zo zoet dat het eigenlijk verboden moest zijn. Ik heb er echt van genoten, jamjam. Ookal kreeg ik die ookal bij niet op, want we hadden natuurlijk al wat op. En die gedraaide aardappelchips ding was heel apart, maar ook lekker. AANRADERS!

En dit was Walibi =D We hadden op het einde nog een gezellige foto gemaakt, bij de fontein, door een bewaker laten maken :)
It was a great day <3

seeyounexttime! x

Canada: Buffalo, NY

2010-08-25T13:49:00.001+02:00

Tijdens ons verblijf in Canada, besloten we ook even naar Buffalo in New York te gaan. We stonden vroeg op en vertrokken met de auto naar de Verenigde Staten. Mijn nicht bestuurde de auto, een rit van ongeveer 4 uur. Omdat het zo’n lange rit was, stopten we even een stukje voor de grens. Na een pauze van zo’n tien minuten, waarin mijn oom even geld ging wisselen, gingen we weer verder. Iedereen zat erin, alleen in half omdat mijn zusje haar gordel nog vast moest zetten. Ik wil net in gaan stappen, opeens neemt mijn nicht gas en wilt ze achteruit rijden, terwijl ik nog met de helft van mijn lichaam een luchtje aan het scheppen was:P Mar ze kwam er op tijd achter, anders zou ik mee gesleept worden over de grens naar Amerika.
Het grappige is, dat als je bij de Niagara Falls bent, en over de brug gaat, dat je dan in de Verenigde Staten bent =D Maar voordat we naar New York mochten, moet je natuurlijk jezelf identificeren blabla. Canadezen komen zonder moeite in Amerika, Nederlanders zijn een andere geval. (Canadezen hebben trouwens papieren paspoorten, alleen wij hebben echt een pas. En waarschijnlijk ook nog een paar andere landen:P) Zodra die gast zag dat we Nederlanders waren, moesten we parkeren en naar het overheidsgebouw of zoiets dergelijks. Daar moesten we met een lift naar boven en in een wachtkamer gaan wachten. Na zo’n tien minuten werden we opgeroepen (zoals gewoonlijk hebben ze onze hele achternaam verpest, alleen wel beter uitgesproken dan normaal hier.) Eenmaal daar moesten bij een man met z’n allen gaan staan en gingen ze allerlei rare vragen stellen zoals tegen mijn nicht en oom: Hoe komt het dat jullie iemand kennen helemaal uit Nederland?
Nicht: What is that kind of question? Can’t we have relatives in other countries? This is ridiculous.
Agree :)
We moesten formulieren invullen, vinger afdrukken nemen (ik had weer troubles met links en rechts:P) en in een camera kijken. Mijn moeder moest precies hetzelfde doen, alleen mijn zusje hoefde niet. Degene die het hield, had als achternaam Arredondo of zoiets dergelijks en ik kon het niet laten om Alejandro te zingen maar dan met zijn naam (a).
Op het einde moesten we nog 18 dollar betalen, kreeg ik mijn stempel met als bewijs dat we naar de VS waren geweest (yeah) en toen konden we eindelijk gaan. Ik wilde nog een foto maken van een bord waarop stond, Welcome to New York beginnen ze er een heel probleem van te maken, niet bellen en geen foto’s! Hang dan een bord op ofzo =.=
Voordat we de stad in gingen, reden we eerst langs een arme buurt. En het was écht heel erg, oude huizen, gebroken ramen, getimmerde deuren, niet onderhouden tuinen (dat kan ik nog geloven, als je een lazy ass bent) en iedereen stond buiten. We zagen zo een man voor zijn niet zo sjofele huis op een stoel zitten, gi-gan-ti-sche buik, niet normaal. Voor de rest zag je al die mensen langs de weg staan, typische gangster looks die je auto na staren. Daar wordt je echt gewoon bang van. Ik mocht van mijn moeder ook geen foto’s maken, voordat we neergeschoten zouden worden xD Op een gegeven moment kwamen we bij een winkelcentrum en gingen we even snel shoppen. Ze hadden daar een actie dat als je de dag erna terug zou komen, je zo’n 30% korting zou krijgen. Dus we vroegen naar de manager, en die kwam. A. meteen met een vriendschappelijk stem: Hey manager, how are you.
Hij: O, I feel you guys are up to something, haha.
A.: Yeah, there’s a small problem. We’re Canadian and only in town for today, so can we get the discount today?
Hij: Haha, I’m sorry guys, I can’t do that
A leest naambordje: Come on, Matt, I’ve visited this place here for years, don’t you want me to come back?
Matt: Sure, but I have to keep my family in mind, I can’t get fired it these hard times. You know about the economic crisis?
A: Yeah, I’m pretty sure it won’t be such a problem, come on Matt.
Matt: I’m sorry but I’ve got a boss above me, I can’t afford this.
Jammerrrrrr :P Maar het was fascinerend om het gesprek te horen, goed voor mijn engels. Merci beaucoup.
Toen we terug kwamen, hadden we belachelijk veel honger. Mijn moeder had in de ochtend snel broodjes gemaakt en bananen mee genomen. En nu mag je gokken wat de temperatuur was toen we gingen =D Hint?

Dit zijn onze bananen, nadat ze twee uur in de auto hadden gelegen in de brandende zon. En geloof me, ze waren knalgeel toen we ze mee namen. We konden ze niet eens eten want hij was helemaal heet en zacht, NASTY.

ps. Het was 30 graden.

Na onze eerste shoppingmall, waarin een meisje zich verwonderde dat ik zuuulke grote voeten had (en bedankt:P) gingen we naar een nog grotere. Op een gegeven moment kwam ik langs een I <3 NY shirt en ik had beloofd ze te kopen voor een paar vrienden. We gaan naar binnen, zegt die gast: 13 dollar per stuk, goedkoper krijg je ze nergens!
My ass. Ik stond op het punt ze te kopen, maar ze hadden de goede maten en kleuren niet. Een Large was een XXXXXL voor het hele gezin als ze een band proberen scheppen en intiem willen worden. En de S was een L in het roze. Maar mijn zusje, met haar super arendsogen zag aan het begin van NY een winkel met die shirts, dus daar zouden we daarna naartoe gaan. Op weg naar beneden zagen we mijn oom en moeder lopen. Mijn zusje en ik stonden boven en PSSSSSSTen naar ze en gingen zwaaien zodat ze ons zouden zien. Opeens hoor ik psssst en zwaait er een onbekende jongen naar ons. Canadezen zijn echt leuke mensen (:
In het winkelcentrum gingen we dus op jacht naar wat leuke dingen. Op een gegeven moment kwam ik een sieraad tegen die ik MOEST kopen. Ik heb namelijk een vriendin die in mei jarig was en ik moest haar nog een kado geven:P Ik weet zeker dat ze erom zal lachen en er is een kans dat ze dit leest dus ik zet het er maar nog niet op xD Zodra ze hem heeft, vertel ik het wel:P
Hij was 7 dollar en mijn moeder zei dat het geldverspilling was, maar ik wist dat ik het moest kopen, dus ik bleef zeuren tot het mocht.

Ik: If you were a girl, which one would you choose?
Verkoper 1:Whaaat?
Ik: Which one would you choose if were a girl
Verkoper 2: I think the most important thing is that it has hearts on it and there is written *** on it. xD
Ik: True xD Well, my friend dislikes ***, so I thought it might be funny to buy for her
Verkoper 2: Ahaha, well. What’s her favourite color?
Ik: …
Verkoper 2: Which color does she use the most?
Ik: WHITE =D Thanks!
Verkoper 1: Do you want to donate a dollar for the Music Foundation somethingsomethinganother
Ik: Sure.
Have a nice day =D

Ik liep helemaal vrolijk naar mijn moeder en ze keek me echt aan alsof ik gestoord was. Maar dat maakt niet uit, ik heb een kadootje =D Waarschijnlijk draagt ze het niet, maar hij krijgt vast een ere plek in haar kamer xD En dan blijkt dat een speciale editie te zijn die 300.000 dollar waard is ofzo over 10 jaar:P
Toen we verder gingen, ging mijn moeder een winkel in. Ik volgde haar en kwam twee tegenliggers tegen. Die jongens keken naar me en fluisterden, maar ik dacht: Whatever. Ze lopen dus voorbij en dan duwt die ene jongen zijn vriend tegen mij aan.
Oh sorry, excuse me.
Wat doorzichtig, dat deed ik ook toen ik 13 was en wist dat een vriendin van me een jongen leuk vond, sigh.
En toen liepen ze giechelend weg.

Wat ik ook niet moet vergeten om te zeggen is dat er in het winkelcentrum een pad was met Aziatische restaurants waar ze gratis kip en garnalen enz. laten proeven.
Ik ben vier keer langs gelopen.
Toen we honger kregen besloten we daar te gaan eten, dus ik koos een kids meal. Het was meer vlees dan rijst, dat moet ik wel toegeven. Alleen het vreemde van het eten was ons drinken. Ik zeg nu volledig de waarheid, dit keer overdrijf ik niet: Ik had Sprite gekozen en na een paar hapjes had ik dorst. Ik neem dus een slok van mijn Sprite en het smaakte naar AFWASWATER! Okay, ik heb nog nooit afwaswater gedronken, maar je proeft met je neus en ik was heel vaak af. Met afwaswater bedoel ik natuurlijk het water wat al gebruikt is om af te wassen, niet de verse uit de kraan. Volgens mij hergebruiken ze die ijsblokjes ofzo. Iedereen vond dat ik me aanstelde, maar nadat ze een slok namen proefden ze het ook. Het was zo ranzig, dus gingen we terug. Zegt die gast: Oh yeah, lots of people have complained about it. But I don’t taste anything strange.
My ass. We kregen een nieuw drankje en ik koos voor Icetea, maar dat was echt van dat waterige Icetea. Alsof het op was, ze geen nieuwe wilde kopen en alles verdund hebben ofzo.

Op de weg terug was ik een beetje in de stress, aangezien ik niet wist hoeveel die shirts kosten en of ze nog wel open waren. Het was rond 7 uur toen we vertrokken en iemand vertelde dat de winkels rond 8 @a 9 uur dicht gingen. Dus ik dacht, we hebben nog meer dan genoeg tijd. Maar de vrijdag ervoor was er een Caribana festival (waar ik ook ben geweest) en toen was het een publieke feestdag. Het was dus een lang weekend en veel Canadezen zijn dus naar de VS geweest. De file was zoo belachelijk lang, de stoplichten gingen 6 keer op groen en nog waren we geen nanometer opgeschoven. Ik was echt in de stress, want ik dacht: Hoe kun je nou naar New York gaan en geen enkele I <3 NY shirt vinden? Na twintig minuten besloten we een korte weg te nemen, maar het enige voordeel was dat we 500 meter verder in de file kwamen te staan. We zagen allerlei politie dus ik dacht eigenlijk dat er iets gebeurd was. Maar het waren gewoon veel mensen die tegelijk naar Canada wilden gaan. I can’t blame them, who wouldn’t love to go to Canada =D Mijn moeder zag dat ik onrustig was, dus uiteindelijk toen we de omgeving een beetje herkende stapten we uit en liepen er naar toe. Mijn ma zei dat ze zag dat ik bijna dood ging van vreugde toen ik die winkel zag en met mijn lange benen binnen twee seconden overgestoken was naar de winkel. Ze was bang dat ik van happiness aangereden zou zijn xD Ik was echt in de hemel toen ik die winkel zag met 3429348923859258 i <3 NY shirts =D En 3 voor 10 dollar (in you face, man van het winkelcentrum). Nadat we de inkopen hadden gedaan, konden we eindelijk terug naar Canada.

That’s all, meer dan genoeg denk ik.
see you next time! x

Canada: anekdotes

2010-08-17T20:54:00.001+02:00

Ik weet alweer wat ik wilde zeggen!
Naast ons waren Aziatische buren. Mijn moeder ging de was buiten ophangen, toen die kinderen aan de andere kant van het hek begonnen te roepen: Ma’am, ma’am, a raccoon is in your garden!
Mijn moeder zag niets en ze wist ook niet wat een raccoon was (NB: een wasbeer). De buurman kwam onze tuin binnen en ging naar de zijkant van ons huis. Mijn ma vroeg aan mijn tante wat een raccoon was en zij zei:

Een soort van gestreepte kat. Ik wist meteen dat het een wasbeer was, maar ik weet eigenlijk niet of ze gevaarlijk zijn. In tekenfilms meestal wel.
Onze buurman zei dat hij hem zou gaan vermoorden en hij had een schep bij zich. Mijn moeder ging even kijken om het huis, zag de wasbeer en ik knipperde even en toen stond ze al achter me o.O Dat was heel erg snel. Ik zag de buurman met zo’n schep slaan en prikken en toen met een blok hout slaan en slaan en je hoorde de wasbeer keihard schreeuwen: KGGGGGGR!
Het was zooo zielig.. Arm beest. Toen rolde hij hem in onze tuin en maakte ik een foto. Het was mijn eerste keer dat ik een wasbeer heb gezien, alhoewel, deze leefde niet meer.

Ik heb ook veel eekhoorns gezien, een dode, maar ook heeeeel veel levende =D Ze waren eigenlijk niet zo schuw. Ik had verwacht dat als ze ons aan zouden zien komen dat ze al 5 kilometer verderop zouden zijn.
Those animals are awesome! Ze werden trouwens chipmunks genoemd, geen squirrels. I wonder why..

tadaaaa.

Canada (verblijf)

2010-08-16T23:01:00.001+02:00

Ik zal maar niet zeggen dat deze vakantie de allergeweldigstesuperduper ooit was. Het was wel leuk, maar geef toe. Als je zolang op vakantie gaat, zijn er momenten waarop er geen moer te doen is. Als je een maand op vakantie gaat, doe je niet elke iets, dat is vanzelfsprekend. De eerste week bijvoorbeeld had ik last van een gigantische jetlag. Ik dacht altijd: Jetlag, nonsense. Ik blijf gewoon 6 uur langer op en dan ben ik helemaal in mijn ritme.
Dus niet. Ik ging 10 uur (lokale tijd, dus in NL 4 uur ‘s nachts) naar bed. Ik werd om half 8 wakker (in NL, half 3 ‘s middags), dus eigenlijk ben ik laat naar bed gegaan en “laat” wakker geworden, maar toch 11 uur geslapen. En zo ging het de hele week, wij staan belachelijk vroeg op, terwijl het alle Canadezen in het huis nog sliepen.
In het vliegtuig las ik een boek Mzzlmeiden naar Hollywood. Daarin bleven ze maar praten dat alles zo groot was in Amerika, maar dat kon ik me niet voorstellen. Tot ik daar kwam, en ja, alles is groot. Als je me niet gelooft, ik heb een paar foto’s gemaakt.

Een hele grote vis

Een heel groot gebouw, maar ja. Als je dit al groot vind..

… kan het nog altijd groter. Het paste nauwelijks op mijn camera :P

Maar dan is er natuurlijk altijd weer iets wat dat allemaal moet overtreffen, namelijk Canada’s National Tower, de CN Tower in Toronto.

Misschien vraag je je nu af: Okay, de gebouwen zijn groot en er is heel toevallig een grote vis. What else?
Well, there’s more!

De praalwagens zijn groot, tijdens het Caribana festival in Toronto, die is er jaarlijks.

Voor een kleine kindermeal, 16 stukjes kip (het was wel lekker:P maar er was meer vlees dan rijst.)

Zelfs de straatnamen zijn belachelijk lang. Ik heb deze foto gemaakt tijdens de auto rit, dus hij is een beetje donker. Als je flits, krijg je de weerspiegel van de autoruit =D Als je het niet kunt lezen: Chinguacousy.
Zeg dat maar eerst 5 keer achter elkaar (nadat je hebt geleerd hoe het uitgesproken moet worden. Ik zei de hele maand: Tjinguwakoezie, maar blijkbaar is het Tjinguhkoezie. En de guh moet je uitspreken als of het niet uitgesproken mag worden, dus heel snel.

Zie deze pizza. Vergelijk het met de lengte van de stoelleuning van de keukenstoel. Je ziet dat ongeveer de helft van de pizza bijna net zo lang is als 7/8e deel van de stoelleuning. Imagine how big it is than!
Omdat hij zo groot was, moest iedereen ervan eten. Ik had vier stukjes en tijdens mijn derde stukje zei mijn tante: Kom, eet nog twee stukjes erbij? =D Ik neem er nog twee bij, maar toen ik de eerste vier op had, ontplofte ik bijna. En dan te bedenken dat ik tijdens mijn vakantie in Ghana in 2006 anderhalve pizza op kon (mijn eigen en mijn zusje die die van haar niet op kreeg:P)

De blauwe is die mijn moeder altijd koopt en de gele is de Family Size pak cornflakes die we daar aten. En jullie kennen die Kellogg's pakken die gigantische bij ons in de schappen. Stel je voor dat je die daar koopt o.O

En dan ook nog de huizen. Niet waar ik verbleef, ik vond het een beetje lullig om die te posten. Dus heb ik maar van onbekende mensen hun huis gefotografeerd =D

Wij verbleven ook in een vrij groot huis, 6 slaapkamers, 4 badkamers, twee verdiepingen, supergrote huiskamer, boven nog een huiskamer voor de kids om te chillen, nog een basement waar ook mensen wonen, een voor en een achtertuin. Beneden wordt het verhuurd aan studenten. Om bij hun te komen, moet je via een deur vijf treden naar beneden en dan sta je ervoor. Als je dan weer vijf treden omhoog gaat en weer een deur opent ga je naar de garage. Die ruimte met die trappen, daar staan ook wasmachines. Ik wilde zo naar de wasmachine gaan, opeens vliegt een deur open en staat iemand voor me. Ik schrok me de *** en bleef eerst twee seconden zo staan O_o. Daarna zei hij: Oh, sorry I scared you.
Enige wat ik kon uitbrengen was: O, no problem.
In het huis moest ik wel slapen naast mijn zusje. Dat was wel een beetje vervelend. Aan de ene kant was het wel gezellig. Aan de andere kant, het was een grote eenpersoonsbed, dus ik zei steeds: Dit is mijn zone, dit is de jouwe. HEY, ga weg van mijn zone! etc.
We hebben gepuft, elkaar geduwd, soms een voet bij iemands gezicht en mijn zusje heeft één keer mijn gezicht gekrabd (in haar slaap). En we hadden ook een pact: Als je twee kussens hebt, krijgt de ander de één kussen en een deken. Ik sliep de tweede nacht aan de kant waar de muur is en mijn zusje aan de kant van de grond. Midden in de nacht hoor ik opeens keihard BOEM, en lag mijn zusje op de grond =.= Sindsdien heb ik nog maar één halve nacht aan de muurkant geslapen.
Het vervelende aan de vakantie was dat we echt 86 keer op bezoek zijn geweest bij familie die ik bijna allemaal heb ontmoet voor mijn vierde levensjaar. En sommige helemaal niet, die hebben alleen mijn broer ontmoet. Dus mijn moeder en tante lopen gezellig twee uur te kletsen, en wij zitten daar maar een soort van te niksen.

Voor der rest was er nog iets schandaligs gebeurd. Naast onze kamer is er een badkamer en toilet (NB: Kraanwater stinkt in Canada, naar chloor bweeuh.) De toiletten in Canada hebben een kleine gaten en ik ben iemand die grote boodschappen achterlaat. En toen zat het toilet verstopt. Twee keer. De eerste keer heb ik 458345 keer doorgespoeld en ging het niet weg. Op een gegeven moment was er alleen toiletpapier over. Ik heb een hekel aan plonswc’s dus ik doe eerst toiletpapier erin als ik weet dat ik daar druk bezig zal zijn, I know, awkward (a).
Ik heb gepompt alsof ik ervoor betaald werd en alle toiletpapier eruit gehaald en in de vuilnisbak gegooid, die toen nat was en daarna doorgespoeld. Uiteindelijk ging het weg en ging ik naar boven. Toen dacht ik: Stel iemand gaat naar dat toilet? Dus ging ik weer terug, alle toiletpapier er weer in gegooid en doorgespoeld. Daarna had ik boven weer verstopt (niet dezelfde dag) en toen moest mijn oom erbij geroepen worden om te pompen. Ik heb serieus eerst een uur bij het toilet gezeten, in de hoop dat het weg zou gaan, toen weer doorgespoeld en liep het bijna over =.=

Er was nog iets wat ik wilde zeggen, maar ik ben het kwijt. Ik zet het wel bij Canada (anekdotes) als ik me het weer herinner.

O ja: Toevoeging aan Canada: vlucht (heen en terug)
Ik had ook nog twee koters achter me zitten die maar bleven trappen. #$^#$%#$%

en ik voeg nog een paar delen erbij, want ik voel dat het gewoon te lang word, dus:

Canada: vlucht (heen en terug)
Canada: verblijf
Canada: Buffalo, NY
Canada vs. Nederland
Canada anekdotes (evt.)
Canada (shoppen)
Canada (sightseeing)
Canada (Wasaga Beach)

see ya next time! x

Canada: vlucht (heen en terug)

2010-08-15T21:47:00.002+02:00

Hiya.
Om het gemakkelijk te maken, zal ik de verhalen in verschillende delen indelen. Ik weet nog dat de Barcelona verhalen (Barcelona Day 1, Day 2, Day 3, Day 4 en Day 5) ellenlange berichten werden, die misschien niet eens iedereen heeft afgelezen, if you didn’t you, shame on you big time! Dus we gaan het zo indelen:

Canada: vlucht (heen en terug)
Canada: verblijf
Canada: Buffalo, NY
Canada vs. Nederland
Canada anekdotes (evt.)

Okay, let’s go!
De dag van vertrek was aangebroken, 13 juli. Onze auto stond klaar om weg te racen van de plek die ik zo gewend was. Ik wist niet wat me te wachten stond in Canada, maar ik wist dat ik ervan zou genieten. We hadden onze koffers al ingepakt van tevoren (duh) en ik had eigenlijk maar 15kg, maximum was 20. Mijn ma: Ik heb 726 euro betaald, dus beter benut je die volledige 20 kg. Ik: Maar ik heb niks meer nodig.
Dat had ik dus niet moeten zeggen, want mijn ma had nog 6 à 7 kg erbij gegooid, zodat ik over mijn limiet was. Ik zei tegen haar dat als ik spullen uit mijn koffer had moeten halen, haar spullen eruit gingen. Zij zei dat ik me aanstelde:P Het overgrote deel van onze koffers zat vol met cadeaus die mijn moeder aan onze host etc. zou schenken. Ik was er dus volledig van overtuigd dat als we terug zouden komen dat hij echt praktisch leeg zou zijn, ervan uitgaande dat we niet zoveel zooi zouden kopen:P Maar natuurlijk gaat er meer zooi terug naar huis dan mee op vakantie.
Anyway, eenmaal op het vliegveld aangekomen moesten we de rij voor Arkefly vinden. Ik denk dat als je al mijn zenuwen eruit zou halen en achterelkaar zou leggen, dat die rij nóg langer dan dat zou zijn.

Als je alle zenuwbanen achter elkaar legt is de totale lengte van het perifere zenuwstelsel ongeveer 150.000 kilometer. Dat is bijna vier keer de aarde rond.

~~Ik overdrijf, I know.~~ Er zijn drie klassen: Economy class, Comfort class en Star class. De goedkope mensen (wij dus xD) gaan met Economy class. De mensen die iets meer comfort willen, Comfort class (duh) en de luxe mensen die niet met belachelijk dure KLM wilde, maar wel rijk genoeg om met Star Class te gaan, gingen dus met Star Class.
Onze rij was belachelijk lang, terwijl we echt 3 of 4 balies hadden. Comfort en Star was gecombineerd en dan nóg stonden er maar 20 mensen, als het niet minder was. Dus wij hebben zo’n uur in de rij gestaan. Toen we eenmaal aan de beurt waren, vreesde ik voor mijn bagage. Het was ongeveer 21 of 22kg, dus we mochten alles houden, jeej. Eenmaal binnen en afscheid te hebben genomen gingen we rondwandelen, spullen duty-free kopen (racend, aangezien we daar om twaalf uur waren aangekomen en om kwart over 1 of zoiets uit waren en we het vliegtuig in mochten om half 3 als ik me niet vergis) en gingen we richting onze gate. Toen ze de handbagage gingen checken (daar waren we ook overload, max was 7 kg, wij hadden soms zelfs 12kg. Alleen die van mijn zusje wilde niet over de 6.8kg) was ik vergeten dat ik nog een fles water had. Dus die man zegt: Mag ik je tas even openen? Ik had moeten zeggen: Wat als ik nee zeg? ^^ Maar ik zei: Ja. Kort maar krachtig. Hij haalt mijn fles water eruit en zegt: Deze mag je helaas niet meenemen.
Ik dacht, damn geldverspilling, al was het 6 flessen voor 75ct bij de Lidl, dus ik zeg: Oh ja. Ehm, kan ik hem dan misschien aan u verkopen? ^^ Hij: Haha, nee sorry. Ik: Zucht, mag ik hem dan opdrinken. Hij, grinnikend: Okay, is goed. Dus ik begin te drinken, mijn ma ziet me en zegt: Laat ook wat voor mij over:P Dus wij drinken die flessen leeg, ging naar het toilet en had even later weer dorst =D
De reis was op zicht wel relaxt, al heb ik het gevoel dat de terugreis korter was dan de heenreis. Heenreis was volgens mij 7.5 uur en de heen reis 6.58 uur, maar ik weet al hoe dat komt want..
Hier komt een mooie brug!
.. we hadden bijna twee uur vertraging tijdens de terugvlucht. Het was echt BE-LA-CHE-LIJK warm weer toen we vertrokken uit Brampton naar het vliegveld, niet normaal. 29 graden was het, en ik had lange kleren aan want ik wist dat het ongeveer 21 graden zou zijn in Nederland. Mijn moeder had een shirt met halflange mouwen. Tien minuten in de auto, en haar zweetplekken waren net zo groot als mijn voeten. En geloof me, die zijn groot. Ik kon nauwelijks schoenen vinden in mijn maat, terwijl ik dacht dat alles groot was in Amerika =.= Eenmaal aangekomen op het vliegveld begon het al wat frisser te worden, laat staan in de vliegtuig. Buiten had ik mijn shirt nog uitgedaan. In het vliegtuig, shirt aan, vest aan, deken over me heen. Tijdens de eerste vlucht ging de tijd vrij snel voorbij. Maar dat was waarschijnlijk omdat ze films afspeelden ((die je niet kon horen, tenzij je oordopjes had, die ik had, ik ging zelfs nog muziek luisteren, het kwam gewoon niet in me op. De terugvlucht kwam ik er wel op, maar toen speelden ze geen film af. Bummer.) Op Toronto Pearson International airport aangekomen, hadden we zo'n karretje nodig. Ik, lui beest, zag een lege ergens staan en dacht: Waarom moeite doen? Dus ik pak hem, opeens zie ik wat erin liggen and you'll never guess what it was. Die gast zou waarschijnlijk zijn leven haten als hij erachter kwam. In het karretje lag een paspoort en vliegticket! Van een 19 jarige pakistaanse jongen, wordt 20 op 17 oktober (7 juli is een veel mooiere datum, de allermooiste eigenlijk, just in case you guys want to challenge me with your dates) en immigreert naar Canada. Mijn oom was naar de klantenservice geweest om het te droppen, maar als die gast niet naar het vliegveld belt, is hij dood. Mijn tante zei nog dat hij geluk heeft dat een afrikaan het heeft gevonden, als een Pakistaan het had gevonden, had hij het kunnen doorverkopen of zelf gebruikt hebben. So if you ’re reading this, you must be damn lucky. Tenzij je niet naar het vliegveld bent geweest, dan ben je de pineut.
Even nadenken, wat is er nog meer gebeurd? Oh ja, natuurlijk. We hadden dus te zware koffers, totaal waren we 16 kg over het maximum, dus mijn zusje kreeg een sticker op haar koffer met heavy xD Terwijl mijn moeders spullen erin zaten:P Geinig. Toen de handbagage werd gecontroleerd, bleek dat ik mijn nagelsetje in mijn handtas had zetten, dus ze hebben mijn schaartje ingenomen. En toen we naar new York waren gegaan, had mijn moeder goedkoop een crème gekocht die wij altijd gebruiken. Blijkbaar had ze de volle per ongeluk in haar handbagage gestopt en de bijna lege in de grote koffers, dus ze baalde nogal:P
Anyway, vanwege de vertraging kregen we een cheque van 30 Canadese dollars. Mijn oom vroeg of het per persoon was, en de vrouw achter de balie zei ja. Ik vond het vreemd, aangezien het eten in het vliegtuig al geen 30 dollar waard was, maar misschien was het zo omdat alles zo belachelijk duur was op het vliegveld. We gingen dus naar een Bacardi cafeetje, een soort van de enige spot waar je normaal avond kon eten. Wat ik en mijn zusje namen was 12 dollar en mijn moeder nam iets van totaal 15 dollar geloof ik. Blijkbaar was ons drinken 10 dollar per glas, aangezien het totaal bijna 60 dollar was. Wij gaven dus ons briefje en die vrouw vraagt: En het wisselgeld? Contant of bankpas?
Wij: Oh, geef het maar contant hoor.
Zij: Geven? Jullie moeten nog ongeveer 30 dollar betalen?
Ma: Eh, nee. We hebben 30 dollar per persoon, dus 90 dollar.
Zij: Nee, helemaal niet.
Ik: Helemaal wel, er staat hier 30 dollar, party of 3
Zij, geduld verloren: Wacht. gaat naar een andere klant en neemt zijn cheque. Kijk, hij is alleen, dus 10 dollar. Jullie hebben 10 dollar per persoon.
Shit.
Ik zag mezelf al afwassen xD Wegrennen heeft geen zin, want buiten kom je toch niet meer:P Ervoor had mijn moeder iets duty-free gehaald, dus ik moest het terugbrengen. Het was best wel schandalig, aangezien ze wilde weten waarom en ik opeens mijn engels compleet kwijt was. Drama, maar uiteindelijk was het me wel gelukt. Wat als mijn ma expres al het geld buiten het vliegveld had opgemaakt, zodat we niks mee hoefden te nemen. We would be screwed as a doll who’s being used as a dummy to test if the car seatbelts are safe enough. Het eten was niet eens zo lekker…
Vliegreis was wel okay, ik heb geen moer gedaan, alleen geprobeerd te slapen. Wat niet lukte. Ik heb wel lekker gegeten in het vliegtuig, al bleef ik maar honger hebben:P
Dit was onze vliegreis =D Ik ga proberen van mijn jetlag af te komen. In het vliegtuig kon ik niet slapen met mijn slaapmasker, misschien nu wel. Hopelijk voor 6 uur ‘s ochtends
later meer, see you next time! x

back in town again

2010-08-12T23:59:00.002+02:00

Hello peeps,
Ik ben terug in Nederland, en aangezien ik een jetlag heb (in Canada is het nu 6 uur ‘s avonds), ben ik nog klaarwakker. Je zou me nu een marathon kunnen laten lopen. Of ik hem win is weer iets anders.
Ik ben eigenlijk nog helemaal in Canada stijl, ik ben mijn bed niet gewend, kraanwater, eten en alles is hier opeens zo klein. Toen we vertrokken richting het vliegveld reden we op een snelweg met vier rijbanen en het uitzicht was immens groot. Eenmaal op Schiphol aangekomen was zelfs de gang vanuit het vliegtuig naar het vliegveld kleiner, and I’m not kidding. Eenmaal terug naar huis aan het rijden, op een tweebaansweg met alleen maar bomen en huizen langs de weg.
Welcome back in Amsterdam.

Dit is trouwens mijn 100e bericht, woehoee!

canada

2010-07-30T21:23:00.002+02:00

back @ 11 augustus. be prepared for lots of stories <3

Barcelona day 5

2010-07-09T17:13:00.001+02:00

You say goodbye, and I say hello.

Goodbye to Barcelona and hellooooooo bus :) In de ochtend moesten we alles snel snel opruimen en het was trouwens: La Diada de Sant Jordi.
Ik werd overladen met rozen (niet) en voelde me kiplekker (niet). We moesten dus koffers inpakken en opruimen, maar de mijne wilde niet dicht. Dus met een bodyslam van meer dan 670 newton op mijn koffer, ging hij dicht :) Alle zooi van the night before moest the day after, dus al die 16 flessen alchohol moesten undercover naar buiten worden gesneakt. Wat niet mogelijk was, want je hoorden telkens deze geluiden: Kingklangklongpingpang.
Na al onze troep de hebben ingepakt, had de leiding besloten om onze kamer als opslagplaats voor alle v5 koffers te gebruiken, natuurlijk. Omdat wij de invalide kamer hebben, misbruik maken van onze ruimte:P Als ik me niet vergis, moesten we ons buiten melden en kregen we wat vrije tijd. Volgens mij crossten we naar Maremagnum om daar nog even supersnel te gaan shoppen. Eigenlijk weet ik geen moer van wat er gebeurd was.. Het is eigenlijk één zwart gat, ik weet écht niet wat er gebeurd is. Het enige wat ik me herinner is dat we waarschijnlijk richting maremagnum liepen en er een man was die een beetje heel erg aan het genieten van het heerlijke lenteweertje in BCN. Hij zat namelijk naakt op zijn fiets, lekker een rondje maken. Ik dacht eerst echt: Wat voor een vage kleren heeft die gast aan, hij lijkt wel… omg =.=
Nou ja, nu heeft de groep kinderen achter ons iets leuks gehad om thuis te vertellen =D Ik denk dat we voor een korte tijd hebben geshopt ofzo, want ik kan me niet boeiends herinneren. Behalve dat we misschien 34390349 km in het winkelcentrum hebben afgelegd. En KH moest en zou en ging een XL frappuchino halen bij de Starbucks, ‘cause she thought it was a chance in a lifetime. Voor de rest kan ik me nog herinneren dat we met z’n allen stokbroden voor het hotel gingen eten en dat er een vrouw was die met haar honden ging spelen. Er voerde ze hen en daarna gooide ze steeds een bal voor ze of iets dergelijks. Die honden renden alsof ze ervoor betaald werden en a couple of meisjes van onze school zaten non-stop: Donder op, met die kuthond, Sodemieter op. etc.
Op een gegeven moment begon het echt hinderlijk te worden, vooral omdat hij door en langs ons heen gingen rennen. Plotseling zag ik een vrouw woedend naar buiten stormen en alle Spaanse scheldwoorden die ze kende gebruikte. Ik snapte er geen zak van, ze zat maar te schreeuwen en het enige wat ik verstond was: Habla Espagñol en de puta madre. De vrolijkerd. Blijkbaar werd (iets?) tegen haar hond getrapt en ze kwam woedend naar buiten, sprak niet eens Engels en verwijtte ons ervan dat wij Spaans zouden moeten leren, terwijl zij deel uitmaakt van een toeristenplek waar je eigenlijk zowat alle hoofdtalen zou moeten weten, dus: ENGELS!!!!!! Na een tijdje kwam de bus, en was het tijd voor onze ellenlange busreis. Ik zat boven, waar ik overigens echt pissig om was, want er zitten een paar mensen bij ons in de klas die ik echt niet mag, en die zaten natuurlijk bij mij in de buurt. KH ging naast MA zitten, zodat ik was ruimte had (het was een kleinere bus dan de vorige keer en ik heb vrij lange benen). Ondertussen was er een soort van ruzie aangezien ZW niet wilde dat RM naast haar kwam zitten, maar ik wilde ook liever alleen zitten. Op een gegeven moment gingen we films kijken en die voorste televisie deed het niet, dus kwam KB naast me zitten en gingen we Pulp Fiction en als ik me niet vergis Reservoir Dogs kijken. In ieder geval Quentin Tarentino films. Toen we the Notebook gingen kijken, werd ik het echt helemaal zat. De mensen voorin waren slechte muziek aan het draaien én aan het meezingen. Kijk, die muziek was al vreselijk, maar dan moet je niet mee gaan zingen ALS JE NIET KUNT ZINGEN!! En als we dan ook nog in een bus zitten, bezig zijn met een reis van 19 uur en je niet zo comfortabel zit, moet je echt kappen. Serieus, ik kan niet tegen arrogante mensen die denken dat ze beter zijn dan anderen en alles kunnen maken én dan ook nog denken dat ze kunnen zingen. Die maken me echt boos. Toen ze kabouter plop ofzo gingen zingen, brulde ik keihard: HOUD JE BEK!!!
Ik geloof dat vrij veel mensen in shock waren en niet geloofden dat ik degene was die dat schreeuwde. Dat komt omdat ik geen schreeuwer ben. Het werkte wel, voor zo’n 10 minuten. Toen gingen ze weer verder. Het is dat ik geen schaar bij me had, want dan had ik al die #$^$%$% draden doorgeknipt. En toen, alsof God mijn gebeden aanhoorden, ging de batterij leeg. HALELUJA! De busreis leek korter dan de vorige keer en we maakten vrij weinig stops. Het enige wat ik me nog kan herinneren is dat we stopten in Frankrijk en dat ik in het frans bestelde (awesome he) en dat we bij een tankstation stopten, waar ik ff wat broodjes haalde. We kwamen rond 8 à 9 uur op school, en heel toevallig waren mijn ouders er al =D Eenmaal thuis gekomen ging ik douchen en viel ik in slaap, van 11 tot half 6. Toen werd ik gewekt door HZ =.= En 5 minuten later kwam mijn ma binnen om me te wekken, want ze vond dat ik moest eten en het hele verhaal moest vertellen.

En dit was onze BCN werkweek, hope you enjoyed it. Er komen nog wel meer reisverhalen, over Parijs in oktober en aankomend Canada =D Ik zal proberen nog de filmpjes te monteren die ik heb kunnen redden!
Lotsofkissesandhugs! x

See ya next time! x

7 juli

2010-07-09T16:52:00.001+02:00

Ik krijg een beetje last van een ego (a). En een vleugje arrogantie, daar moet ik iets aan doen:P
Ik keek gisteren naar de weersverwachting en het blijkt dat op mijn verjaardag het 26 graden Celsius is :D Met een beetje regen [niet gemerkt], dus kortom: HÉT ideale weer :D Warm genoeg voor een korte broek, en als het een beetje belachelijk warm begint te worden, dan komt er een verfrissend buitje zodat we er weer lekker tegen aan kunnen. Hoe geweldig is dit? Er was trouwens geen sprake van een buitje, maar van een lekker windje (:
Het was best een droge verjaardag. Gisteren waren we naar Walibi [later meer] en ik kreeg toen mijn kado al van KH. Ik had eigenlijk niet verwacht wat ze had gekocht. Ik dacht dat het een giga Walibi chocolade pop was, maar het was een knuffel =D So damn cute :P
Wat ik nog meer heb gehad is 10 euro [money, money €.€] van JB, boeken van JE [a.k.a. my sister] een geweldige B-day kaart die ondersteboven was geschreven haha, lavendelspullies allemaal van JI, fotolijst van NGs moeder [thanks!], voodoo poppetje (xD), hartje en gezichtsmasker van NG, verjaardags-smsjes, verjaardagskrabbels, verjaardagstelefoontjes en verjaardagsfacebookdinges. Met goed geluk krijg ik morgen ook nog mijn nieuwe mobieltje, met internet, dan kan ik overal bloggen, JEEJ! En nu maar hopen dat die gast(koerier) voor 11 uur komt, want daarna gaat mijn pa naar zijn werk en aangezien mijn broer en ma er niet zijn, is er niemand boven de 18 die hem in ontvangst mag nemen O.o
Het verbaasde me hoeveel mensen wisten dat ik jarig was, très vreemd. Zelfs leraren:P Maargoed, op mijn 17e verjaardag hadden we een MegaSportdag op school. Ik werd dus wakker, omdat ik zwaar naar het toilet moest, ging toen naar mijn ouders’ kamer, en verwachtte half dat mijn ma me zou feliciteren. Dat deed ze niet. Het geinige was dat gisteren op 6 juli mijn zusje alvast zei: GEFELICITEEERD! en toen dacht mijn ma: Wat? Het is toch geen 7 juli? O.o
Grappig.
Dus ik zeg tegen mijn ma: Ik heb nog 10 minuten, dus ik ga even slapen.
Na 10 minuten komt mijn ma naar mijn kamer, spring op mijn twee persoonsbed, en begint te zingen, JEEEJ! Het was vrij gezellig, vooral toen mijn zusje er ook bij kwam. En álweer was ik te laat, en ik dacht: fuck it, ik ben jarig:P Dus ik ging rustig mijn gangetje, ging het huis uit, zag de metro rijden en ik dacht: fuckt it, ik ben jarig. ik ga niet rennen :) De bus zou ik toch niet halen, zelfs als ik deze metro zou nemen, dus waarom haasten?
Ik ging gewoon met de metro één halte en zonder grap IEDEREEN staarde me aan. Ik had shorts aan, en die mensen keken me echt aan met een blik van: Je bent gek in je hoofd hè?
Call me greedy, want ik had ook gewoon naar mijn treinstation D kunnen lopen, máár daar betaalt je 20 cent meer. En sowieso, als je 10 keer dat andere station neemt, scheelt het al 2 euro! En met twee euro kun je een lekker portie kibbeling halen xD
Eenmaal op school aangekomen, ging ik samen met CK en JB en haar broertje op naar het veld, ik ging ervan uit dat we om half 10 moesten spelen, blijkbaar was het kwart over 9 dus ik had geen tijd om me om te kleden, jeeej. Maar ik dacht: fuck it, ik ben jarig en ik trok mijn gymbroek over mijn shorts en ging spelen. En we wonnen wonder boven wonder =D Aangezien we van de BBQ van 5 juli (volgens mij heb ik daar ook niks over verteld! Dat doe ik morgen wel:P) waarschijnlijk allemaal salmonella hebben en er in de sloot achter ons ratten waren, kregen we ook allemaal de pest erbij :D Hoe gezellig is dat! Sommige mensen raakten echt te enthousiast, smashte de bal met 6902 km/u over het net, over de lijn, de sloot in. Waarschijnlijk zitten er nog een paar dizzy ratten in :P
Volleybal is eigenlijk best gevaarlijk. Ik snap niet wat Luis Suarez zo leuk vond aan dat volleybal tijdens de voetbal wedstrijd, maar ja. Ik voelde me best wel bedreigd op de sportdag aangezien één van onze tegenstanders de paal liet vallen, precies op de plek waar ik stond. Ik dook weg net als een Matrix, met een omhaal, ik vloog, alles nog in slow-motion (lees: ik deed een stap opzij) En toen kreeg ik de schuld O.o Men gaat er automatisch vanuit dat ik alles sloop, so I can’t put the blame on them. Voor de rest probeerde men me te raken met ballen, maar ik heb soms wel een paar mooie ballen gemaakt hoor, dat streelt mijn ego. Op het einde, na zsm omgekleed te hebben gingen we op de tribune zitten. HZ had met de mensen van het bestuur ofzo gesproken en na een tijdje hoorden we happy birthday en werden onze namen opgenoemd, dat we jarig waren =D Alleen werd mijn achternaam helemaal vercrackt, ik snap het niet. Ze spraken het uit als joeson, and believe me, that’s not the way how you pronounce it. Veel mensen vonden dat vrij grappig xD Dat was het ook:P Maar ik voelde me wel vereerd, want er werden allemaal verjaardagsnummers afgespeeld :D Aangezien we niet wilden wachten, gingen we naar de uitgang, maar we mochten dus niet gaan. Ik zei nog: Mevrouw, mag ik gaan, ik ben jarig? =D Het antwoord was nee. Aangezien een kwart van de scholieren hem al gepeerd was via de een omweggetje, besloten wij ook zo te gaan. Ik hoorde ze nog zeggen: Ik ga ze niet tegenhouden hoor. Dus na de bosjes en brandnetels te zijn getrotseerd liepen we om, en ik zwaaide nog vrolijk naar de leraren. Die zeiden nog doei en gefeliciteerd xD That’s much it :)

see ya next time! x

We gaan op vakantie en wat nemen we mee..?

2010-07-09T16:19:00.001+02:00

Ik weet nog een paar maanden geleden zei ik tegen mijn zusje:
We gaan naar Barcelona en wat nemen we mee? Een bus vol chagrijnige mensen, olé!
Seriously, when it rhymes, it makes sense:P
Ik had me echt 5 jaar verheugd op deze reis, vooral het vliegtuig gedeelte wat niet doorging. En ik weet nog dat iedereen mijn kleine koffer uitlachte, maar het blijkt dat ik gewoon een kleine inpakker ben! (mooie brug naar het eigenlijke onderwerp)
We gaan op vakantie deze zomer naar Canada, en ik ben klaar met pakken. 15 kilo weegt mijn koffer, van de 20. Dat vind ik vrij netjes. Mijn moeder vindt dat ik gestoord ben. Maar serieus, alles wat in haar koffer zit, de helft daarvan zijn cadeaus voor de mensen waar we op bezoek gaan xD En als ik mijn koffer niet snel vol krijg, gaat de helft van haar spullen in mijn koffer O.o En dan hebben we natuurlijk nog handbagage. Ik dacht: Oh, ik heb 15 kilo (incl. wat van mijn moeder), dan neem ik gewoon een klein tasje mee als handbagage :D
Moeders dacht: Muahaha, dat kind heeft nog plenty ruimte over. Zonder grap, ik ga die kleine handbagagekoffer van haar vullen tot het maximum! Wat denk je wel niet, ik betaal zoveel euro, dan ga je die koffer vullen ook:P
Kortom: Ik sleep mijn moeders spullen mee. Maar wacht maar, als we terug gaan en ik heb al die souvenirs gekocht, muahaha. Dan gaan we zien waar we alles gaan dumpen. Zul je net zien dat als ik terug ben in Nederland, dat ik zes spijkerbroeken en 19 shirts over elkaar heen aan heb, omdat ze niet in mijn koffer mochten:P
Niet dat ik zoveel kleren mee neem, het is bij wijze van spreken (a)
(mooie brug naar volgend onderwerp)
Niet dat die kleren helpen tegen muggen, want ik ben vijf keer gebeten. En als ik word gebeten, dan word ik HARD gebeten. A few years ago, toen ik op vakantie was naar Ghana werd ik gebeten alsof die muggen ervoor betaald werden. Resultaat: Al die bulten zwollen op alsof ze de Franse Alpen wilden nabootsen. Nu zijn ze vrij rood en groot, maar volgens mij heb ik die bitch (mug) gisteren doodgeslagen.
Het was een warme zomeravond en ik lag in mijn bed. Plotseling hoor ik gezoem en ik draai me om. Ik zie een hele kleine mug en ik dacht: Oh, jij bent die hater die mjin bloed opzuigt?
Het leek alsof die mug dacht: Hmm, lekker beenbloed. Okay, nog eentje. Nu ik toch al bezig ben, nog een keer. Okaaay, nog eentje om het af te leren (a).
De dag erna.
Ik wachtte al op dit moment, tijd om toe te slaan. ^#&^#$&#%$% BUSTED, ze is nog wakker O.o
Ik roep mijn moeder en zeg: Ma, ik zag die mug. Zij gaat naar de badkamer om de muggenspray te halen, blijkt hij er niet te zien. Aangezien mijn broer op vakantie ging vandaag, had hij dus de muggenspray. Mijn moeder doorzocht zijn koffer en vond de muggenspray. Ze zei nog tegen me: Hij maakt me af als hij erachter komt dat ik in zijn koffer heb gezocht. Opeens gaat de deur open, en haar ogen werden groter. Ik ging helemaal stuk xD Zij spuit nog even mijn hele kamer vol, en mijn armen en benen, loopt schijnheilig richting zijn koffer, en zodra hij even niet keek had ze het in zijn koffer gestopt. Hilarisch xD
Anyway, ik hoop dat ik in Canada internet heb, zodat ik kan blijven bloggen. Anders schrijf ik alle nuttige info op mijn mobieltje en publiceer ik ze wanneer ik terug ben in Nederland (11 augustus). Ik vertrek over 4 dagen, dus ik zal zoveel mogelijk proberen te publiceren =D

see ya next time! x

17 baby!

2010-07-07T22:10:00.002+02:00

Happy birthday to me, happy birthday to me, happy birthday! =D

Tomorrow, tomorrow

2010-07-06T22:11:00.001+02:00

IK BEN MORGEN JARIG! =D
17, Baby! <3

De Grote Ken Jij Uruguay Quiz

2010-07-06T22:04:00.003+02:00

Als je een beetje het WK volgt, en alle wedstrijden hebt gezien, weet je dat er een verrader in het veld was, en wel tijdens de wedstrijd Uruguay – Ghana. Dat was een zwarte dag in de voetbalgeschiedenis. Er zat een volleyballer in het Uruguayaanse team, en dan wel: Luis Suàrez. (Of Suárez, weet ik veel). En dan te bedenken dat die gast blijkbaar bij Ajax speelt, pfft. Toen hij de bal tegenhield en een rooie kaart kreeg dacht ik: BITCH $^%^$%^#$%#$^#^$^^
En toen kregen we een penalty en was iedereen al happy zo van, okay we gaan door, olé olé :D
En toen schoot hij tegen de lat O.o Serieus, ik weet zeker dat een of andere Uruguayaanse voodoo gast de lat omlaag heeft gezet ofzo, of met de wind de bal omhoog heeft laten gaan! Ik ben van mening dat Ghanese voetballers niet zo geweldig zijn in penalty’s, wat te merken is aan al die 95 shots on the goal, waarvan 99% twee centimeter verwijdert was van het doel. I have to admit, het was wel slim van die Suarez, maar toch is het zo genaaid %^%#^%^ Ik zag die gast als een hypere 10jarige zesendertig rondjes rennen van blijdschap, trots dat hij die bal had tegen gehouden. Maar onze handbalspeler wordt wel belachelijk gemaakt, wat ik weer geweldig komisch vind xD Aber, ik ben van mening dat karma ze terug pakt en dat Nederland wint met 7-0 (en aangezien het nu 1-1, wordt het dus 7-1) en dan hebben we nog De Grote Ken jij Uruguay Quiz. Let op hoe vaak het woord Suarez voor komt:

Waar is Uruguay naar vernoemd?
a Een bergketen
b Een rivier
c Een streek
d De moeder van Luis Suarez
Een makkie: de hoofdstad van Uruguay is…
a Ciudad Suarez
b Santa Cruz
c Montevideo
d Asunción
Aan welke landen grenst Uruguay
a Brazilië en Argentinië
b Brazilië en Paraguay
c Argentinië. Paraguay en Brazilië
d Argentinië. Paraguay en Chili
De chivito is Uruguays culinaire hoogstandje, letterlijk betekent het: kleine geit. Maar wat is het?
a Een thee waaraan geestverruimende krachten worden toegedicht
b Een kleine T-bone steak, maar dan zo gesneden dat de botten lijken op twee geitenhoorns
c Een salade met inheemse geitenkaas
d Een hamburger
Hoeveel Nederlanders wonen in Uruguay? a 200
b 800
c 3500
d Alleen de schoonmoeder van Luis Suarez
Ook Uruguay kent het homohuwelijk. Elders in Latijns-Amerika is dit alleen in
a Argentinië en Mexico-stad
b Brazilië en Argentinië
c Brazilië en Mexico-stad
d Mexico-stad en Chili
Fotovraag: wat gebeurt op de archieffoto hiernaast
a Charlie ‘Mabel, ken je me nog’ da Silva viert carnaval met zijn vrienden
b Uruguayanen vieren de vreedzame staatsgreep van de hervormingsgezinde José Mujica
c Inwoners van de hoofdstad vieren de verjaardag van Luis Suarez
d Uruguayanen vieren de overwinning op Ghana op het WK 2010
Fotovraag: dit is Alcides Ghiggia, een held in Uruguay. Waarom?
a Hij maakte in 1930 het winnende doelpunt in de WK-finale
b Hij maakte in 1950 het winnende doelpunt in de WK-finale
c Hij was de bondscoach van het team dat in 1950 wereldkampioen werd
d Hij is de opa van Luis Suarez
Op welke plaats eindigde Uruguay vorig jaar op het WK strandvoetbal?
a Tweede
b Derde
c Vierde
d Zesde
In welke beroemde Uruguayaanse badplaats kunnen de voetballers straks het best bijkomen van het WK?
a Punta del Norte
b Punta del Este
c Montevideo
d Punta de Suarez
U vroeg zich al af waar hij bleef: Luis Suarez (xD). De Ajax-spits is niet de enige Uruguayaanse international die in de Nederlandse competitie voetbalt. Wie is de andere?
a Nicolas Lodeiro
b Diego Forian
c Diego Perez
d Alvaro Fernandez

Ik had van de 11 twee vragen goed :D Ben ik een Uruguay kenner of niet? :D
Antwoorden:
1 B, 2 C 3A 4D 5A 6A 7D 8B 9C 10B 11A
Alhoewel, morgen (op mijn 17e verjaardag =D =D) hebben we een MegaSportdag en ik denk dat mijn teamleden en ik op dat gebied wel kunnen wat kunnen leren van Suarez, aangezien we gaan volleyballen =D
see ya next time! x
[en toen was het 2-1 voor NL =D]
[en nu is het 3-1, zonder grap het wordt echt 7-1 xD KARMAAA!]
Trouwens, ik ben erachter gekomen dat telkens als ik NIET kijk naar een voetbal wedstrijd, dat er gescoord werd. Zo heeft Ghana gewonnen, daar vertel ik later wel meer over:P
Anyway, ik ben iets heel belangrijks vergeten:
11 vragen goed? Je bent (familie van) Luis Suarez
7-10 vragen goed? Je werkt op de Uruguayaanse ambassade in Den Haag (of zou daar kunnen werken).
2-6 vragen goed? Geeft niets, wij wisten ook vrij weinig van Uruguay
Minder dan 2 vragen goed? Je had niet overal Suarez moeten antwoorden. Hij is immers geschorst voor de wedstrijd van vanavond na de handsbal in de kwartfinale [die ze nu aan het verliezen zijn, mauauauhahah]

Hilarisch deze test xD Deze komt uit de Spits van 6 juli 2010 :D
Trouwens, er kwam (incl. deze) 15 keer Suarez in deze post voor en in de test zeven keer xD

Abonnement

2010-07-05T16:05:00.001+02:00

Ik heb abonnementen dus officiëel spuug en spuugzat. Ik wil net even kijken hoeveel smsjes ik heb, want ik wist dat ik er nog maar 10 had ofzo (9 dus) en dan zie ik dat ik 17 euro én 6 cent over mijn bundel ben!!!
Ik snap het niet, ik snap het écht niet!
Ik sms meer dan dat ik bel en ik heb nog smsjes over. Ik bel alleen mijn ma om te vragen wat we gaan eten, aan vrienden of ze al zijn bij de afgesproken plek of blabla. Ik weet niet of één of andere pinda mijn mobiel heeft misbruikt ofzo, want de vorige keer (week geleden ofzo) toen ik keek had ik nog 2 (!!!!) uur over. Echt, de laatste tijd ben ik altijd over mijn bundel, tenzij ze het undercover verhoogd hebben ofzo, maar ik ga weg bij T-Mobile, klaar. $%#$^#$&^%#^#$%345
Ik heb een nieuwe mobiel besteld en ik bel Klantenservice om te vragen of het af te zeggen is en zo ja, hoeveel moet ik extra betalen:
Ja mevrouw, u kunt uw abonnement niet stoppen tot 4 maanden voor hij verloopt.
TUURLIJK KAN DAT WEL ^#%#$%#^#$^% JE BETAALT GEWOON EEN AFKOOPTERMIJN! Of je laat hem overnemen door een ander! Die gast weet ook niets.

Nou ja, ik heb gewoon op Marktplaats mijn abonnement aangeboden, want ik wil er zsm vanaf, klaar.

see ya next time!